 Nederlandse kampioenschappen marathonschaatsen op kunstijs 2026 |
|---|
| Vrouwen |
| Gehouden in |
Heerenveen |
| Editie |
52 |
| Jaar |
2026 |
| Data |
1 januari |
| Sport |
Marathonschaatsen |
| Accommodatie(s) |
Thialf |
| Medailles |
|
|
|
Vorige:
2025 | | | | Volgende:
2027 |
|
Portaal  |
Schaatsen |
|
De wedstrijd voor vrouwen tijdens de Nederlandse kampioenschappen marathonschaatsen op kunstijs 2026 werd op 1 januari 2026 verreden op Thialf in Heerenveen, Friesland. Marijke Groenewoud werd kampioen. Het zilver werd gewonnen door Kim Talsma en het brons door Lianne van Loon.
De race kende een aanvankelijk actief verloop met verschillende ontsnappingen. Verschillende rijdsters, waaronder Tessa Snoek en Nienke Smit, waren regelmatig bij deze pogingen betrokken. Direct na de start wist er een groep van zeven rijders weg te rijden van het peloton. Bente Kerkhoff reageerde hierop en haalde de groep terug.[1] Albert Heijn Zaanlander had meestal slechts één vertegenwoordiger in de ontsnappingen, maar behield gedurende de wedstrijd de controle.
In het tweede deel van de wedstrijd nam de snelheid af en werden de verschillen tussen de groepen kleiner. In de slotfase nam Albert Heijn Zaanlander het peloton over, terwijl Wokke-Vastgoed en andere rijdsters nog probeerden in de sprint mee te komen. Een laatste aanval van Tessa Snoek en Femke Mossinkoff mislukte, waarbij hun ploeggenotes Veerle van Koppen en Esther Kiel betrokken raakten bij een val.
Marijke Groenewoud versnelde in de laatste ronden en brak definitief weg van het peloton, waarmee ze haar tweede nationale marathontitel veiligstelde. Kim Talsma en Lianne van Loon volgden haar op het podium, terwijl Kerkhoff net naast de medailles eindigde.[2] Hiermee wist Groenewoud haar tweede titel op kunstijs op rij te winnen.[3]
Na een zwaar Olympisch kwalificatietoernooi 2026, wilde Groenewoud per see aan deze wedstrijd deelnemen. Ze gaf aan vermoeidheid te voelen door het OKT.[4]
Uitslag
Bronnen, noten en/of referenties
· 
· 