Nederland op het Europees kampioenschap voetbal 1992

Na het teleurstellende WK 1990 greep bondscoach Rinus Michels terug naar een traditionele 4-3-3-formatie, met Ruud Gullit en Bryan Roy als buitenspelers.^[1] In zijn eerste duel won Oranje met het kleinste verschil van Schotland dankzij een late treffer van de 23-jarige Dennis Bergkamp. De tweede groepswedstrijd, tegen het Gemenebest van Onafhankelijke Staten (de voormalige Sovjet-Unie), eindigde in een scoreloos gelijkspel. Nadien mocht het elftal van Michels het opnemen tegen Duitsland, dat Oranje twee jaar eerder had uitgeschakeld op het WK na een duel dat ontsierd werd door een spuugincident tussen Frank Rijkaard en Rudi Völler. Nederland nam sportieve wraak en won overtuigend. Uitgerekend Rijkaard bracht zijn land al na enkele minuten op voorsprong. Via treffers van Rob Witschge en opnieuw Bergkamp werd het uiteindelijk 3-1 voor Nederland.

Land	Wed	Win	Gel	Ver	DV	DT	+/−	Pnt
Nederland	3	2	1	0	4	1	3	5
Duitsland	3	1	1	1	4	4	0	3
Schotland	3	1	0	2	3	3	0	2
GOS	3	0	2	1	1	4	-3	2

Als groepswinnaar mocht Nederland het in de halve finale opnemen dat Denemarken. Het Scandinavisch land had zich nochtans niet gekwalificeerd voor het EK. Maar omdat Joegoslavië, dat zich wel gekwalificeerd had, in 1992 wegens een burgeroorlog op het punt stond volledig uit elkaar te vallen, werd Denemarken door de UEFA alsnog opgeroepen om deel te nemen.^[2] De Denen overleefden verrassend de groepsfase en schakelden vervolgens ook Nederland uit. Nederland kwam twee keer op achterstand, maar doelpunten van Bergkamp en Rijkaard zorgden ervoor dat er verlengingen kwamen. Toen er in die verlengingen niet gescoord werd, volgde er een strafschoppenreeks. Marco van Basten, de held van het vorige EK en topspits van AC Milan miste als enige zijn strafschop.