Melissa Jefferson
| Melissa Jefferson | |||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() | |||||||||||||||||||||||||||||
Melissa Jefferson tijdens de World Athetics Relays in 2023. | |||||||||||||||||||||||||||||
| Geboortedatum | 21 februari 2001 | ||||||||||||||||||||||||||||
| Geboorteplaats | Georgetown | ||||||||||||||||||||||||||||
| Nationaliteit | |||||||||||||||||||||||||||||
| Lengte | 1,63 m | ||||||||||||||||||||||||||||
| Sportieve informatie | |||||||||||||||||||||||||||||
| Discipline | sprint | ||||||||||||||||||||||||||||
| Eerste titel | NCAA-indoorkampioene 60 m 2022 | ||||||||||||||||||||||||||||
| OS | 2024 | ||||||||||||||||||||||||||||
| Medailles | |||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||
Melissa Jefferson (Georgetown, 21 februari 2001) is een Amerikaans atlete, die gespecialiseerd is in de sprintnummers. Zij nam deel aan de Olympische Spelen van 2024 in Parijs en veroverde bij die gelegenheid twee medailles. Op de 100 m behaalde zij de bronzen medaille, waarna zij op de 4 × 100 m estafette als lid van het Amerikaanse team goud veroverde. Op de wereldkampioenschappen veroverde zij vijfmaal goud, verdeeld over drie WK-edities. Op de laatste hiervan, die van 2025 in Tokio, won zij zowel de 100 als de 200 m en maakte zij deel uit van het winnende Amerikaanse team op de 4 × 100 m estafette. Zij is hiermee de eerste Amerikaanse die deze 'sprint triple' op haar naam schreef en de tweede vrouw ooit die dit presteerde na Shelly-Ann Fraser-Pryce in 2013.
Loopbaan
Estafettegoud op twee WK’s
Jefferson was studente aan de Coastal Carolina University in South Carolina toen zij, voor deze universiteit uitkomend in het NCAA-programma, in 2022 op de 60 m haar eerste indoortitel behaalde. Tijdens het hierop volgende baanseizoen veroverde zij op de 100 m haar eerste Amerikaanse titel, waarmee zij zich tevens kwalificeerde voor de WK in Eugene. Hier haalde zij op de 100 m de finale, waarin zij als achtste finishte. Vervolgens maakte zij ook deel uit van het Amerikaanse team op de 4 × 100 m estafette, dat verder bestond uit Abby Steiner, Jenna Prandini en Twanisha Terry. Dit viertal veroverde het goud in 41,14 s, vlak voor het team van Jamaica, dat in 41,18 s tweede werd.
In 2023 kwam Jefferson op de Amerikaanse kampioenschappen op de 100 m niet verder dan een vijfde plaats, wat haar in elk geval nog een plaatsje in het estafetteteam opleverde voor de WK in Boedapest. Daar liep zij in de series samen met Tamari Davis, Twanisha Terry en Tamara Clark naar een overwinning in 41,59, waarna Tamari Davis, Twanisha Terry, Gabrielle Thomas en Sha'Carri Richardson de klus afmaakten en het goud veroverden in 41,03, een kampioenschapsrecord.
Olympisch brons en goud in 2024
In 2024 veroverde Jefferson tijdens de Amerikaanse kampioenschappen de zilveren medaille op de 100 m, in de persoonlijke recordtijd van 10,80. Hiermee stelde zij haar deelname aan de Olympische Spelen in Parijs veilig. Daar veroverde zij eerst brons op de 100 m achter Julien Alfred en Sha'Carri Richardson, alvorens een kleine week later op de 4 × 100 m samen met Twanisha Terry, Gabrielle Thomas en Sha'Carri Richardson naar het goud te snellen in 41,78.
Driemaal goud op WK 2025
In de aanloop naar de WK in Tokio nam Jefferson deel aan het door oud-atleet Michael Johnson opgezette Grand Slam Track toernooi. Van begin april tot eind mei kwam zij bij verschillende gelegenheden tot goede prestaties op de sprintafstanden, met als hoogtepunten een 21,99 op de 200 en 10,73 op de 100 m, eind mei in Philadelphia; beide resultaten waren PR-prestaties, de 10,73 zelfs een beste wereldjaarprestatie. Op de Amerikaanse kampioenschappen ging daar met een winnende 10,65 op de 100 nog eens achthonderdste seconde vanaf, waarmee Jefferson zich bij de beste vijf vrouwen op de 100 m ooit voegde. De 200 m won zij daarna in 21,84, waarmee zij PR alweer scherper stelde. In de aanloop naar de WK bleef zij bij enkele Diamond League-wedstrijden op dit niveau presteren, wat haar tot de grote favoriete op de sprintnummers maakte voor de aanstaande WK. Die verwachting maakte Jefferson volledig waar, want op zowel de 100 als de 200 m was zij met haar winnende tijden van 10,61 en 21,68 in Tokio ongenaakbaar. Dat zij daarna samen met Twanisha Terry, Kayla White en Sha'Carri Richardson ook op de 4 × 100 m in 41,75 naar het goud snelde, lag dus volstrekt in de lijn der verwachtingen. Driemaal goud op een WK, het was vooralsnog het hoogtepunt in de carrière van Melissa Jefferson.
Titels
- Olympisch kampioene 4 × 100 m - 2024
- Wereldkampioene 100 m - 2025
- Wereldkampioene 200 m - 2025
- Wereldkampioene 4 × 100 m - 2022, 2023, 2025
- Amerikaans kampioene 100 m - 2022, 2025
- Amerikaans kampioene 200 m - 2025
- NCAA-indoorkampioene 60 m - 2022
Persoonlijke records
- Outdoor
| Onderdeel | Tijd | Datum | Plaats |
|---|---|---|---|
| 100 m | 10,61 (+0,3 m/s) | 14 september 2025 | Tokio |
| 200 m | 21,68 (-0,1 m/s) | 19 september 2025 | Tokio |
- Indoor
| Onderdeel | Prestatie | Datum | Plaats |
|---|---|---|---|
| 60 m | 7,09 | 12 maart 2022 | Birmingham |
| 200 m | 23,34 | 22 januari 2022 | Columbia |
Palmares
60 m
- 2022:
NCAA-indoorkamp. – 7,09 s
100 m
- 2022:
Amerikaanse kamp. – 10,69 s (+2,9 m/s) - 2022: 8e WK – 11,03 s (+0,8 m/s)
- 2023: 5e Amerikaanse kamp. - 11,03 s (+0,7 m/s)
- 2024:
Amerikaanse kamp. - 10,80 s (+0,8 m/s) - 2024:
OS – 10,92 s (-0,1 m/s) - 2025:
Amerikaanse kamp. – 10,65 s (+0,4 m/s) - 2025:
WK – 10,61 s (+0,3 m/s)
- Diamond League-overwinningen
- 2025:
Prefontaine Classic – 10,75 s (-0,5 m/s) - 2025:
Kamila Skolimowska Memorial – 10,66 s (+0,1 m/s) - 2025:
Memorial Van Damme – 10,76 s (-0,2 m/s)
200 m
- 2025:
Amerikaanse kamp. – 21,84 s (+0,5 m/s) - 2025:
WK – 21,68 s (-0,1 m/s)
4 × 100 m
- 2022:
WK – 41,14 s - 2023:
WK – 41,03 s[1] - 2024:
World Athletics Relays in Nassau – 41,85 s - 2024:
OS – 41,78 s - 2025:
WK – 41,75 s
- (en) World Athletics-profiel voor Melissa Jefferson
- ↑ Melissa Jefferson nam alleen deel aan de series, die de Amerikaanse ploeg won in 41,59 s.
