Mariano Fernández de Folgueras
| Mariano Fernández de Folgueras | ||||
|---|---|---|---|---|
| Geboren | 21 februari 1766 Barcelona | |||
| Overleden | 2 juni 1823 Manilla | |||
| Land | Spanje | |||
| Partner | Gertrudis de Irizurri Sarti | |||
| 57e Gouverneur-generaal van de Filipijnen | ||||
| Aangetreden | 7 augustus 1806 | |||
| Einde termijn | 4 maart 1810 | |||
| Monarch | Karel IV, Ferdinand VII, Jozef Bonaparte, Ferdinand VII | |||
| Voorganger | Rafael María de Aguilar | |||
| Opvolger | Manuel González de Aguilar | |||
| 60e Gouverneur-generaal van de Filipijnen | ||||
| Aangetreden | 10 december 1816 | |||
| Einde termijn | 30 oktober 1822 | |||
| Monarch | Ferdinand VII | |||
| Voorganger | José Gardoqui Jaraveitia | |||
| Opvolger | Juan Antonio Martínez | |||
| ||||
Mariano Fernández de Folgueras (Barcelona, 21 februari 1766[1] – Manilla, 2 juni 1823) was een Spaans militair, koloniaal bestuurder en ridder in de orde van Santiago. Fernández de Folgueras was van 1806 tot 1810 en van 1816 tot 1822 gouverneur-generaal van de Filipijnen.
Biografie
Mariano Fernández de Folgueras werd geboren op 21 februari 1766 in Barcelona. Zijn ouders waren Antonio Fernández Folgueras Menéndez de Godan en Manuela Fernández Florez. Hij ging al op jonge leeftijd in militaire dienst en werd in 1785 2e luitenant bij de genie. Hij maakte het beleg van Oran (1790-1792) mee, waar Algerijnse troepen de Spaanse stad Oran veroverden en vocht later voor Spanje in Catalonië bij Muga, Monroy en Figueres in de Pyreneeënoorlog tegen revolutionair Frankrijk. Folgueras werd na de verovering van Figueres door de Fransen krijgsgevangen genomen. Na zijn vrijlating was Folgueras in 1797 docent aan de Academie van Barcelona en in 1799 werd hij naar Mallorca gestuurd. Daarna diende hij in Andalusië onder Markies van La Solana en vocht hij mee in Spaanse campagnes tegen Portugal, zoals de sinaasappeloorlog.[2]
In 1806 was Folgueras opgeklommen tot de rang van kolonel en werd hij benoemd tot militair commandant van Manilla (teniente de Manila) en plaatsvervangend bevelhebber van de kolonie (segundo cabo del capitán general de la colonia). Nog datzelfde jaar, op 6 augustus 1806, werd gouverneur-generaal Rafael María de Aguilar dermate ziek dat hij zijn taken tijdelijk overdroeg aan Fernández de Folgueras. Toen De Aguilar de volgende dag overleed werd Fernández de Folgueras ad-interim aangesteld om hem te vervangen. De aanstelling van een vervanger voor De Aguilar zou nog jaren duren. In zijn periode als gouverneur-generaal van de Filipijnen kreeg Fernández de Folgueras onder meer te maken met diverse opstanden tegen het Spaanse bewind, waaronder de Basi-opstand van 16 tot 28 september 1807. In februari 1809 bereikte het nieuws van de Franse invasie en de gevangenneming van koning Ferdinand VII de Filipijnen. De koloniale autoriteiten onder leiding van Folgueras verklaarden zich daarop loyaal aan de koning. Niet lang daarna werd een Frans oorlogsschip, een schoener, voor de kust van Batangas veroverd. Dit schip en de bemanning werden door Folgueras niet teruggegeven aan Frankrijk.[3]
Zijn termijn als gouverneur-generaal kwam in 1810 ten einde toen Manuel Gonzalez de Aguilar in de Filipijnen arriveerde op 4 maart en het bestuur over de kolonie overnam. De politieke situatie in het thuisland Spanje waar op dat moment de Spaanse Onafhankelijkheidsoorlog woedde, leidde in 1811 tot de oprichting van de Gaceta del Superior Govierno, de eerste krant in de Filipijnen. De krant met Fernández de Folgueras als hoofdredacteur bracht alleen nieuws uit het moederland Spanje en verscheen tussen 8 augustus 1811 en 7 februari 1812, wanneer er nieuws was.
Op 10 december 1816 werd Fernández de Folgueras opnieuw aangesteld als gouverneur-generaal van de Filipijnen na het overlijden van José Gardoqui Jaraveitia de dag ervoor. Het was in deze periode dat Mexico onafhankelijk werd en de Filipijnse kolonie voortaan rechtstreeks onder Spanje viel. In deze termijn richtte Fernández de Folgueras op 17 december 1819 de Sociedad Económica de las Islas Filipinas op. Dit genootschap was eerder in 1781 opgericht door gouverneur-generaal José Basco, en was na zijn vertrek in 1787 weer opgehouden te bestaan.[4] In 1820 richtte Folgueras in Manilla de Academia de Náutica de Manila (ook bekend als de Escuela Náutica de Manila) op, bedoeld om lokale officieren op te leiden en de Spaanse maritieme aanwezigheid in de Filipijnen te versterken.[5]
Ook zijn tweede termijn als gouverneur-generaal zou jaren duren tot hij op 30 oktober 1822 door Juan Antonio Martínez werd opgevolgd.
Fernández de Folgueras werd op 2 juni 1823 op 57-jarige leeftijd doodgestoken in zijn residentie in Manilla tijdens de Novales-muiterij onder leiding van Andrés Novales. Hij was sinds 1799 getrouwd met Gertrudis de Irizurri Sarti. Samen kregen ze in 1804 een dochter, die werd geboren in Madrid.
Bronnen
- George Seaver (1922), Malacañang, residence of the Governor - General: a historical resumé of the Palace under Spanish and American sovereignty in the Philippine Islands. Manila, Philippine Education Co.
- Zoilo M. Galang (1950), Encyclopedia of the Philippines, 3 ed. Vol IV. Manila, E. Floro
Referenties
- ↑ Biografie Mariano Fernández de Folgueras, Real Academia de la historia
- ↑ Bernaldez, Emil (1857), Reseña histórica de la guerra al sur de Filipinas sostenida por las armas Españólas contra los piratas de aquel archipielago desde la conquista hasta nuestros dias, Madrid, p.141-142, online te lezen via deze link
- ↑ Blair, E. H., Robertson, J. A., The Philippine Islands, 1493-1803, The Arthur H. Clark Company, Cleveland, 1903, Vol. 51, p. 31
- ↑ Blair, E. H., Robertson, J. A., The Philippine Islands, 1493-1803, The Arthur H. Clark Company, Cleveland, 1903, Vol. 51, p. 38
- ↑ Blair, E. H., Robertson, J. A., The Philippine Islands, 1493-1803, The Arthur H. Clark Company, Cleveland, 1903, Vol. 51, p. 12