Juan Antonio Martínez
| Juan Antonio Martínez | ||||
|---|---|---|---|---|
![]() | ||||
| Geboren | 1769 Madrid | |||
| Overleden | 1825 Grote Oceaan | |||
| Land | Spanje | |||
| 61e Gouverneur-generaal van de Filipijnen | ||||
| Aangetreden | 30 oktober 1822 | |||
| Einde termijn | 14 oktober 1825 | |||
| Monarch | Ferdinand VII | |||
| Voorganger | Mariano Fernández de Folgueras | |||
| Opvolger | Mariano Ricafort | |||
| ||||
Juan Antonio Martínez y Alcobendas (Madrid, 1769 – Grote Oceaan, 1825) was een Spaans militair en koloniaal bestuurder. Martínez was van 1822 tot 1825 gouverneur-generaal van de Filipijnen. Hij overleed kort na zijn aftreden op de terugreis naar Spanje.
Biografie
Juan Antonio Martínez werd geboren in 1769 in de Spaanse hoofdstad Madrid. Hij was voor zijn benoeming tot gouverneur-generaal en kapitein-generaal van de Filipijnen veldmaarschalk in het Spaanse leger en werd voor zijn verdiensten in het leger door de Spaanse koning Ferdinand VII onderscheiden met een grootkruis in de orde van Sint-Hermenegildus. Martínez arriveerde op 30 oktober 1822 in Manilla, waar hij dezelfde dag de interim-gouverneur Mariano Fernández de Folgueras afloste, die deze functie al voor de tweede keer bekleedde. Samen met Martínez kwamen ook officieren uit Spanje mee. Op advies van zijn voorganger Folgueras werden vele creoolse officieren (geboren in de Filipijnen of in Nieuw-Spanje) vervangen door deze zogenaamde peninsular officieren. Anderen werden naar gevaarlijke locaties gestuurd om daar te dienen. Na het verlies van de kolonie in Midden-Amerika twijfelde men aan de loyaliteit van de creolen. Dit beleid leidde echter tot onvrede onder deze groep en op 2 juni 1823 ontstond hierdoor een opstand onder leiding van kapitein Andrés Novales, daar later ook wel aangeduid als de Novales-muiterij. Bij deze muiterij kwam voormalig gouverneur-generaal Folgueras om het leven.
Martínez was dermate ontevreden met de thesaurier, de Chileen Manuel Bascuñán, en de intendant Luis de Urrejola dat hij het Spaanse Hof in 1824 vroeg uit zijn functie ontheven te worden als deze functionarissen aan zouden blijven. Het Hof verving hem daarop door Mariano Ricafort, die het bevel over de Filipijnen op 14 oktober 1825 van overnam. Martínez vertrok vrijwel direct terug naar Spanje, maar kwam tijdens de terugreis om het leven.
Bronnen
Boeken
- Carrasco y Sayz, Adolfo (1901), Icono-biografía del generalato español. Madrid: Cuerpo de Artillería
- George Seaver (1922), Malacañang, residence of the Governor - General: a historical resumé of the Palace under Spanish and American sovereignty in the Philippine Islands. Manila: Philippine Education Co.
- Zoilo M. Galang (1950), Encyclopedia of the Philippines, 3 ed. Vol IV. Manila: E. Floro
- Novales, Alberto Gil (1991), Diccionario Biográfico del Trienio Liberal. Madrid: El Museo Universal
Websites
- Biografie Mariano Fernández de Folgueras, Real Academia de la Historia (geraadpleegd op 23 december 2025)
- Biografie Juan Antonio Martínez, website Museo Del Prado (geraadpleegd op 23 december 2025)
