Louis Dupont

Louis Dupont
Persoonsgegevens
Volledige naam Toussaint Joseph Victor Jean Louis Dupont
Geboren Borgworm, 6 februari 1896
Overleden Luik, 6 maart 1967
Geboorteland België
Opleiding en beroep
Opleiding gevolgd aan Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van LuikBewerken op Wikidata
Leermeester Adrien de Witte,[1] Georges Petit[1]Bewerken op Wikidata
Beroep beeldhouwer
Erkenning en lidmaatschap
Lid van Cercle royal des Beaux-ArtsBewerken op Wikidata
RKD-profiel
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur
België
Monument national à la Résistance (1955), Luik

Toussaint Joseph Victor Jean Louis Dupont (Borgworm, 6 februari 1896Luik, 6 maart 1967) was een Belgisch beeldhouwer en medailleur.[2]

Leven en werk

Louis Dupont was een zoon van onderwijzer Victor François Joseph Dupont en Gabrielle Counet.[3] Hij werd opgeleid aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Luik, als leerling van Georges Petit. Hij trouwde in 1921 met de schilderes Finette Grosfils (1899-1986). Van 1949 tot 1967 was Dupont als docent verbonden aan de Luikse Academie.[4]

De beeldhouwer maakte bustes, figuren, penningen en standbeelden.[2] Hij werd onder meer in 1938 door het stadsbestuur gevraagd om, ter gelegenheid van de Exposition internationale de la technique de l'eau de 1939 en de opening van het Albertkanaal, met Marcel Rau en Robert Massart een gedenkteken te maken dat bij de samenvloeiing van het kanaal en de Maas werd geplaatst. Rau maakte een monumentaal, 12,5 meter hoog standbeeld van koning Albert I aan de voet van een ruim 40 meter hoge vuurtoren. De vuurtoren staat op een punt van een driehoek, die verder wordt gevormd door twee steunmuren. Voor de uiteinden van deze muren maakten Dupont en Massart elk een 7,5 meter hoog beeld en een reliëf van 6x5 meter. Dupont maakte een beeld van een metaalarbeider en een reliëf van Luik en haar industrieën, Massart maakte een beeld van een Antwerpse buildrager en een reliëf van Antwerpen en haar haven.[5] Dupont en Massart kwamen elkaar daarna vaker bij opdrachten tegen.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd Dupont met zijn broer vastgezet in de citadel van Hoei.[4] Na de oorlog werd in Luik een nieuwe Pont des Arches aangelegd. Dupont was, naast Massart, Adelin Salle en Ernest Stroobants, een van de beeldhouwers die werk maakten voor de toegang tot de brug. Hij maakte de reliëfs Mystère de la Nativité -naar een werk van schrijfster Rita Lejeune- en Bayard sortant de la Meuse, van het Ros Beiaard.[6] Dupont ontving de Prijs van de provincie Luik 1953-1954 voor beeldhouwkunst.[7]

Louis Dupont overleed op 71-jarige leeftijd.

Enkele werken

  • 1928: Buste van Jean Varin, Parc de la Boverie, Luik.
  • 1937: Bas-reliëf voor het Lycée Léonie de Waha in Luik. Het is eentje in een serie van drie, boven de entree van de school, de twee andere werden gemaakt door Adelin Salle (midden) en Robert Massart (rechts).
  • 1938: Stèle voor Georges Antoine, Parc de la Boverie
  • 1938: Monument voor violist Eugène Ysaÿe, Boulevard Piercot, Luik.
  • 1938-1939: Metaalarbeider met reliëf van de stad Luik, voor het Albert I-monument bij de ingang van het Albertkanaal.
  • 1939: Buste van violist César Thomson (1857-1931), Koninklijk Conservatorium Luik.
  • 1949: La Nativité en Bayard sortant de la Meuse, reliëfs voor de Pont des Arches in Luik.
  • 1951: Bas-reliëf voor de gevel van het Hôtel des Télégraphes et des Téléphones aan de Rue de l'Université in Luik. Een tweede reliëf werd gemaakt door Massart. De reliëfs werden in 1995 verplaatst naar de Rue du Nord-Belge in Luik.
  • 1954: Buste van de schilder Richard Heintz (1871-1929), Parc de la Boverie, Luik.
  • 1955: Monument national de la Résistance, Boulevard d'Avroy, Luik.
  • 1958: gevelreliëfs van de filosofie, letteren en geschiedenis voor de Faculteit Filosofie en Letteren van de universiteit van Luik.
  • Fronton en Mariabeeld voor de Sint-Remacluskerk in Luik.

Galerij

Zie de categorie Louis Dupont van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.