Adrien de Witte
| Adrien de Witte | ||||
|---|---|---|---|---|
.jpg) | ||||
| Persoonsgegevens | ||||
| Volledige naam | Lambert Jean Adrien De Witte de Limminghe | |||
| Geboren | Luik, 2 augustus 1850 | |||
| Overleden | Luik, 25 juni 1935 | |||
| Geboorteland | België | |||
| Begraafplaats | Cemetery of Sainte-Walburge | |||
| Signatuur | .jpg){kind=small} | |||
| Opleiding en beroep | ||||
| Opleiding gevolgd aan | Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Luik (1866; 1870) | |||
| Leermeester | August Chauvin, Prosper Drion, Charles Soubre, Lambert Herman, Camille Renard[1] | |||
| Beroep | etser, kunstschilder en tekenaar | |||
| Oriënterende gegevens | ||||
| Leerling(en) | Émile Berchmans, François Maréchal, Auguste Donnay, Joseph Bonvoisin, Joseph Couture, Joseph Delfosse, Marcel De Lincé, Edmond Delsa, Jean Donnay, Armand Jamar, Ludovic Janssen, Lucien Lejeune, Ernest Marneffe, Alfred Martin, Édouard Masson, Joseph Verhaeghe | |||
| Stijl | Realisme, impressionisme | |||
| Bekende werken | Femme au corsage noir, La Lessiveuse, Femme au corset rouge | |||
| Beïnvloed door | Léon Philippet | |||
| Werklocatie | Rome (1879; 1884),[2] Luik (1885; 1921), Luik (1870; 1879), Italië (1872) | |||
| Erkenning en lidmaatschap | ||||
| Lid van | Koninklijke Commissie voor Monumenten en Landschappen, Cercle royal des Beaux-Arts | |||
| Prijzen en erkenningen | Boursier de la fondation Lambert Darchis, Commandeur in de Kroonorde (juni 1927),[3] Officier in de Kroonorde (november 1921)[4] | |||
| RKD-profiel | ||||
| ||||
Adrien de Witte, geboren Lambert Jean Adrien De Witte de Limminghe (Luik, 2 augustus 1850 – aldaar, 25 juni 1935) was een Belgisch graveur, kunstschilder en tekenaar.[5] Hij signeerde als A. de Witte.
Leven en werk
Adrien de Witte was een zoon van de schilder Jean-Baptiste Corneille de Witte de Limminghe en Marie Catherine Antoinette Lambertine Andrien.[6] Hij werd opgeleid door zijn vader en aan de Ecole Saint-Jean in Luik. Vanaf 1866 studeerde hij aan de Luikse Academie, als leerling van Lambert Herman, Auguste Chauvin, Charles Soubre en Prosper Drion. Zijn werk werd meermaals onderscheiden tijdens de wedstrijden op de Academie. In 1870 deelde De Witte een atelier met zijn vriend Léon Mignon. Samen met hem en Joseph Demoulin gaf De Witte in die tijd het satirisch tijdschrift La Caustique uit.[7] Hij reisde eind 1872 met een vriend naar Italië. Hij keerde er later terug en verbleef een tijd in Rome (1879-1884), dankzij een beurs van de Stichting Lambert Darchis. Hij studeerde er ook aan de Accademia Chigi (1879-1880). De Witte keerde terug naar Luik, waar hij de zieke hoogleraar Jean-Mathieu Nisen verving. Hij ging in 1885 naar Parijs, maar werd door Drion gevraagd de inmiddels overleden Nisen op te volgen. De Witte stond van 1885 tot 1921 voor de klas en was in de periode 1910-1913 ook directeur van de Academie. Tot zijn leerlingen behoorden Emile en Oscar Berchmans, Robert Crommelynck, Jean Donnay, Angelina Drumaux en Luc Lafnet.
De Witte schilderde, tekende en etste onder meer figuren, genretaferelen, landschappen, portretten, stilleven en volkse personages.[5] Hij was een realistisch schilder en een voorloper van het impressionisme. Het schilderij van zijn model en maîtresse Luisa Giardini, Femme au corset rouge (Vrouw in rood korset), wordt beschouwd als zijn meesterwerk.[8] Hij schilderde het in 1880 in Rome, het werd in 1921 aangekocht door de stad Luik. René Huyghe, conservator van het Louvre, noemde het schilderij zonder meer vergelijkbaar met een schilderij van Degas.[9]
In 1888 exposeerde De Witte samen met Léon Mignon en Alfred Hubert in een door de Société d'Émulation georganiseerde tentoonstelling in Luik. Volgens de krant La Meuse was zijn aandeel een openbaring, een ontdekking voor veel Luikenaren, die niet wisten dat ze al geruime tijd een uitmuntend kunstenaar in hun midden hadden, die uiterst bescheiden, nauwgezet en overdreven veeleisend was, zeer hoge idealen had en een vooraanstaande plaats innam.[10] Pas in 1920 toonde De Witte zijn werk opnieuw, op de Salon de la Société royale des Beaux-Arts. Hij werd in 1921 benoemd tot Officier en in 1927 bevorderd tot Commandeur in de Kroonorde.[11] Nog tijdens zijn leven werd in de Luikse wijk Vennes een straat naar hem vernoemd.[7]
Adrien de Witte overleed op 84-jarige leeftijd, hij werd begraven op de cimetière de Sainte-Walburge in Luik.[12] Drie jaar later werd in het Parc de la Boverie een buste van De Witte geplaatst, gemaakt door zijn leerling Oscar Berchmans.
Enkele werken
.png)
Zelfportret (1867), collectie La Boverie.jpg)
Femme au corsage noir (1873), collectie La Boverie
Portret van Prosper Drion (1877), collectie Rijksmuseum Amsterdam.jpg)
Portret van Antonin Terme (1877), collectie Minneapolis Institute of Art.jpg)
Femme accroupie, le torse nu (1879), collectie La Boverie.jpg)
Femme au corset rouge (1880), collectie La Boverie_1882.jpg)
Le modèle (femme aux bas rayés) (1882), collectie La Boverie.jpg)
Kniestuk van Victor Chauvin (1891), collectie Minneapolis Institute of Art.jpg)
Pastelportret van Édouard Brahy (1893), privécollectie
- ↑ https://uurl.kbr.be/1187563; pagina('s): 5.
- ↑ RKDartists; geraadpleegd op: 1 maart 2018; RKDartists-identificatiecode: 21191.
- ↑ https://uurl.kbr.be/1216964; pagina('s): 2.
- ↑ https://uurl.kbr.be/1215236; pagina('s): 2.
- 1 2 Paul Piron (2016) De Belgische beeldende kunstenaars van de 19e tot de 21e eeuw. Brussel: Ludion. ISBN 9789491819643. p. 817.
- ↑ Burgerlijke stand van Luik: geboorten 1850, akte no 1545.
- 1 2 Marc Renwart, "Biographie développée d'Adrien de Witte", Art-info.be.
- ↑ Zie het artikel Femme au corset rouge op de Franstalige Wikipedia.
- ↑ Gaëtane Warzée, "Adrien de Witte", La Boverie.
- ↑ "Exposition des Trois : Hubert - De Witte - Mignon", La Meuse, 17 juni 1888.
- ↑ "Actes officiels", La Meuse, 20 november 1921, p. 3; "Dans l'orde de la Couronne", La Meuse, 26 juni 1927, p. 2.
- ↑ "Mort du grand artiste liègois Adrien de Witte", La Meuse, 26 juni 1935, p. 3; "Les funérailles de M. Adrien de Witte", La Meuse, 28 juni 1935, p. 3.
