Ernest Stroobants
| Ernest Stroobants | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
| Persoonsgegevens | ||||
| Volledige naam | Ernest Auguste Jules Stroobants | |||
| Geboren | Luik, 4 september 1909 | |||
| Overleden | Luik, 29 mei 1969 | |||
| Geboorteland | België | |||
| Opleiding en beroep | ||||
| Opleiding gevolgd aan | Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Luik (1923; 1929) | |||
| Beroep | beeldhouwer | |||
| Erkenning en lidmaatschap | ||||
| Lid van | Front National Belge de l'Independance | |||
| ||||
Ernest Auguste Jules (Ernest) Stroobants (Luik, 4 september 1909 – aldaar, 29 mei 1969) was een Belgisch beeldhouwer.[1]
Leven en werk
Ernest Stroobants was een zoon van houtsnijder Auguste Stroobants en Irma Corombelle.[2] Hij werd geboren met een scoliose, die hem een leven lang pijn gaf. Stroobants was geïnteresseerd in kunst en muziek. Rond 1923 ging hij in de leer bij de kunstschilder en houtsnijder Gustave Paredis en volgde daarnaast de avondopleiding tekenen aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Luik (1923-1929).
Als beeldhouwer was Stroobants autodidact.[3] Hij maakte onder meer bustes, figuren en portretten in gips, terracotta en brons.[1] Hij was na de Tweede Wereldoorlog, naast Louis Dupont, Robert Massart en Adelin Salle, een van de beeldhouwers die een werk maakten voor de toegang tot de nieuwe Pont des Arches in Luik.
In 1934 werd Stroobants als enig beeldhouwer lid van de door Marcel Defize opgerichte groep L'Atelier de la cour des Minimes, in 1947 sloot hij zich aan bij de Association pour le Progrès intellectuel et artistique de la Wallonie. Hij nam geregeld deel aan tentoonstellingen, maar had pas in 1960 zijn eerste solotentoonstelling. Hij ontving voor zijn werk de Aanmoedigingsprijs voor beeldhouwkunst van de provincie Luik (1946) en de Prijs Eugène de Breamacker op de Salon Arts en Europe in Brussel (1969). Naast zijn werk als beeldhouwer was Stroobants onder meer jurylid bij de Luikse academie (1946-1956). Hij werd directeur van de Luikse afdeling (1960-1966) en vervolgens regionaal directeur van de Discothèque Nationale de Belgique.
Ernest Stroobants overleed op 59-jarige leeftijd. In 2022 verscheen een biografie en werd in de Trésor de Liège een tentoonstelling gehouden van zijn werk.[4]
Enkele werken
- 1947-1948: Les travaux du pont, bas-reliëfs voor de Pont des Arches in Luik.
- 1963: Buste van componist Charles Herman voor het Koninklijk Conservatorium Luik.
- 1966: Buste van keramist en tekenaar Constant Caron.
- 1966: Buste van Louis Poulet, hoogleraar aan het Koninklijk Conservatorium Brussel.
Galerij
.jpg)
Bas-reliëf voor de Pont des Arches (1947-1948).jpg)
Bas-reliëf voor de Pont des Arches (1947-1948)
Buste van Constant Caron (1966)
Literatuur
- Serge Alexander (1995) "Le sculpteur Ernest Stroobants (1909-1969)", in Art et Fact, nr. 14 (1995), p. 83-102.
- Jacques Toussaint (2022) Ernest Stroobants. Sculpteur portraitiste. Namen: Art Research Institute. ISBN 978-2-9602642-2-7
- 1 2 Paul Piron (2016) De Belgische beeldende kunstenaars van de 19e tot de 21e eeuw. Brussel: Ludion. ISBN 9789491819643.
- ↑ Burgerlijke stand van Luik: geboorten 1909, akte no 1865.
- ↑ Cor Engelen en Mieke Marx (2002) Beeldhouwkunst in België vanaf 1830. Brussel: Algemeen Rijksarchief en Rijksarchief in de provinciën, Studia 90. Volume III, p. 1476-1477.
- ↑ (fr) Ernest Stroobants. Sculpteur portraitiste, Trésor de Liège.
