Hardegsenfase

De Hardegsenfase was een fase van tektonische beweging in het noordwesten van Europa. De fase vond plaats in het Vroeg-Trias, rond 248 miljoen jaar geleden. De fase valt onder de eerste tektonische bewegingen die uiteindelijk leidden tot de vorming van het Noordzeebekken en de Centrale Nederlandse slenk. Deze bewegingen staan aan het begin van het opbreken van het supercontinent Pangea.

Als gevolg van de Hardegsenfase is in het Onder-Trias van Noordwest-Europa een discordantie te herkennen tussen de Formatie van Hardegsen en die van Solling: de discordantie van Hardegsen (Engels: Hardegsen Unconformity of Base Solling Unconformity). De Formatie van Hardegsen is deels weg geërodeerd, zodat ze onder een hoek door de jongere Formatie van Solling wordt afgedekt. De Hardegsenfase veroorzaakte geen grote afschuivingen, maar met name in de ondergrond van de zuidelijke Noordzee komen onderin de Formatie van Solling met zand opgevulde verzakkingen voor.

De Hardegsenfase was het gevolg van verschil in de snelheid van opheffing in het zuiden van het Germaans Bekken. Met name kwam het gebied van het Texel-IJsselmeerhoog sneller naar boven dan omringende gebieden. Tektonische daling (verzakking) begon in de Centrale slenk al in het late Perm. De daling versnelde tijdens het Anisien (vanaf 247,2 miljoen jaar geleden), waardoor ook andere slenken actief werden, zoals de Glückstadtslenk in het noorden van Duitsland en de Hornslenk in de oostelijke Noordzee. Deze latere bewegingen horen bij de Vroeg-Kimmerische fase.