Forti
| Forti | ||||
|---|---|---|---|---|
| Formule 1-team | ||||
![]() | ||||
Roberto Moreno in een Forti in 1995 | ||||
| Algemene informatie | ||||
| Nationaliteit | ||||
| Basis | Alessandria, Italië | |||
| Oprichter(s) | Guido Forti Paolo Guerci | |||
| Actieve jaren | 1995 - 1996 | |||
| Sportieve prestaties | ||||
| Aantal F1-races | 27 | |||
| Coureurs-kampioenschappen | 0 | |||
| Constructeurs-kampioenschappen | 0 | |||
| Overwinningen | 0 | |||
| Aantal podia | 0 | |||
| Aantal polepositions | 0 | |||
| Aantal snelste rondes | 0 | |||
| Totaal punten | 0 | |||
| Eerste Grand Prix | Brazilië 1995 | |||
| Laatste Grand Prix | Groot-Brittannië 1996 | |||
| Noemenswaardige coureurs | ||||
| ||||
Forti was een Italiaans raceteam dat in 1995 en 1996 deelnam aan 27 Grands Prix Formule 1, zonder overigens ook maar een punt te scoren. Waar in 1996 de meeste teams overstapten op schakelflippers aan het stuurwiel, hield Forti vanwege onvoldoende budget vast aan handmatig schakelen via een korte schakelpook. Alleen al deze ingreep scheelde een tiende van een seconde per ronde.
Het team werd in de jaren zeventig opgericht door de Italiaanse zakenlieden Guido Forti en Paolo Guerci, en was gevestigd in Alessandria, in het noorden van Italië. In de beginjaren streed het team in de Formule Ford- en Formule 3-klassen, zowel op Italiaans als op Europees niveau. Dankzij de kwaliteiten van het team, de auto's, en coureurs als Franco Forini, Enrico Bertaggia en Gianni Morbidelli, werden in de jaren tachtig regelmatig overwinningen behaald.
Formule 1
De solide financiële basis, gegarandeerd door de persoonlijke sponsors van Diniz en het kapitaal van Gancia, stelde het team in staat om over een budget van ongeveer 7,5 miljoen pond te beschikken en in 1995 de "grote sprong" naar de hoogste klasse van de open-wielraces te wagen. Het ontwerp van de wagen werd toevertrouwd aan Sergio Rinland en Giorgio Stirano, terwijl een andere Braziliaan, Roberto Moreno, als tweede coureur werd aangenomen.[1]
Door een combinatie van verouderde ontwerpkeuzes (zoals het gebruik van een sequentiële versnellingsbak met handmatig schakelen, terwijl het gebruik van een automatische versnellingsbak reeds de gevestigde praktijk was), bleek de FG01-95 een trage wagen die werd gekenmerkt door een gebrekkige aerodynamische efficiëntie.[1]
Bronnen
29-11-2006
.jpg)