Christian de Portzamparc
| Christian de Portzamparc | ||||
|---|---|---|---|---|
.jpg) | ||||
| Persoonsinformatie | ||||
| Geboortedatum | 9 mei 1944 | |||
| Geboorteplaats | Casablanca | |||
| Opleiding en beroep | ||||
| Alma mater | École nationale supérieure des beaux-arts (1967 – 1969) lycée Saint-Vincent de Rennes | |||
| Beroep(en) | architect,[1][2] planoloog, kunstenaar[3] | |||
| Oriënterende gegevens | ||||
| Leermeester(s) | Eugène Beaudouin | |||
| Werkgever(s) | Collège de France | |||
| Werken | ||||
| Belangrijke gebouwen | Les Champs Libres,[4] One57,[5] Musée Bourdelle,[6] Arena 92,[7] Cidade das Artes Bibi Ferreira,[8] gebouw van de Franse ambassade,[9] LVMH-toren,[10] Tour Granite,[11] Philharmonie Luxembourg,[12] Hergé-museum[13] | |||
| Officiële website | ||||
| RKD-profiel | ||||
| ||||
Christian de Portzamparc (Casablanca, 5 mei 1944) is een Franse architect en planoloog. Hij won in 1994 de Pritzker Prize.
Belangrijke werken
(Louvain-la-Neuve - 2009).
- 2017 - U Arena, Nanterre
- 2014 - One57, New York
- 2009 - Hergé-museum, Louvain-la-Neuve
- 2001 - Hoofdkantoor dagblad Le Monde, Parijs
- 2000 - De Citadel, onderdeel van het nieuwe stadscentrum van Almere
- 1997 - Franse ambassade in Berlijn
- 1997 - Philharmonie Luxembourg, Luxemburg
- 1995 - LVMH Tower (kantoor Louis Vuitton Moët Hennessy), New York
- 1995 - Tour de Lille, Lille
- 1994 - Palais des Congrès Porte Maillot, Parijs
- 1993 - Museum Les Champs Libres, Rennes
- 1988 - Uitbreiding Musée Bourdelle, Parijs
- 1984 - Cité de la musique, Parc de la Villette in Parijs
Externe link
- (en) (fr) Officiële website
Bronnen, noten en/of referenties
- ↑ ART/ARCHITECTURE; The Spirit of Deco Rises From the Dead (Published 1999). New York Times (27 juni 1999). Geraadpleegd op 28 december 2025.
- ↑ abART; geraadpleegd op: 1 april 2021; abART-identificatiecode voor persoon: 157723.
- ↑ Christian de Portzamparc, en noir & blanc et en lumière. Le Moniteur universel (30 december 2019). Geraadpleegd op 28 december 2025.
- ↑ Rennes s'offre un centre culturel signé Portzamparc. Le Moniteur universel (16 maart 2006). Geraadpleegd op 28 december 2025.
- ↑ "New York, nouveau totem de Portzamparc"; Le Point; auteur (als tekenreeks): Bruno Monier-Vinard; taal van werk of naam: Frans; datum van uitgave: 3 februari 2017; geraadpleegd op: 28 december 2025.
- ↑ L'Aile de Portzamparc. Musée Bourdelle. Geraadpleegd op 28 december 2025.
- ↑ Paris La Défense Arena. Paris La Défense. Geraadpleegd op 28 december 2025.
- ↑ "Christian de Portzamparc's Cidade das Artes complete in Rio de Janeiro"; Dezeen; auteur (als tekenreeks): Amy Frearson; taal van werk of naam: Engels; datum van uitgave: 20 mei 2014; geraadpleegd op: 28 december 2025.
- ↑ Renaissance de l'ambassade de France à Berlin. Le Moniteur universel (20 februari 2003). Geraadpleegd op 28 december 2025.
- ↑ Christian de Portzamparc: "Dior sans avoir besoin de l'écrire". L'Express (1 juli 2015). Geraadpleegd op 28 december 2025.
- ↑ Granite. Paris La Défense. Geraadpleegd op 28 december 2025.
- ↑ La symphonie singulière de Christian de Portzamparc. Geraadpleegd op 28 december 2025.
- ↑ De l’île mystérieuse à la lune, musée Hergé : embarquement immédiat (25 juni 2019). Geraadpleegd op 28 december 2025.
Zie de categorie Christian de Portzamparc van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.
· 
· 