Chlorarachniophyta
| Chlorarachniophyta | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() | ||||||||
| Chlorarachnion reptans | ||||||||
| Taxonomische indeling | ||||||||
| ||||||||
| Klasse | ||||||||
| Chlorarachniophyta Hibberd & Norris (1984) | ||||||||
| Synoniemen | ||||||||
| ||||||||
| Chlorarachniophyta op | ||||||||
| ||||||||
De chlorarachniofyten (Chlorarachniophyta) zijn een kleine groep microscopische algen die voorkomen in tropische en gematigde zeeën.[2] De meeste soorten hebben een mixotrofe levenswijze: ze voeden zich met bacteriën en kleine protisten als aanvulling op fotosynthese. De cellen van chlorarachniofyten doen denken aan kleine amoeben, met lange cytoplasmatische uitlopers die de cellen onderling verbinden. Ze kunnen ook geflagelleerde zoösporen vormen.
De chloroplasten van chlorarachniofyten zijn waarschijnlijk ontstaan door tijdens een secundaire endosymbiose van een groenwier.[3] De chloroplasten zijn omgeven door vier membranen, en bevatten een kleine nucleomorf tussen de middelste twee: dit is een rudimentair overblijfsel van de kern van het groenwier. Verdere aanwijzingen voor de secundaire endosymbiose zijn de aanwezige pigmenten (chlorofyl a en b) en de genetische overeenkomsten tussen de chloroplast en moderne groenwieren. De enige andere groep algen die nucleomorfen bevatten zijn de cryptomonaden en enkele soorten dinoflagellaten.
Chlorarachniophyta omvat slechts vijf genera die een zekere variatie in hun levenscyclus vertonen. Fylogenetische onderzoeken hebben uitgewezen dat de groep tot de Cercozoa behoort, een diverse groep van amoeben en amoebe-achtige protozoa.[4]
Fylogenie
De fylogenetische relaties tussen de verschillende soorten chlorarachniofyten staat nog niet vast. Onderstaand cladogram is gebaseerd op een genoomanalyse uit 2024.[5]
| Chlorarachniophyta |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Bronnen
- ↑ (en) David J., Hibberd & Richard E., Norris (1984). Cytology and ultrastructure of Chlorarachnion reptans (Chlorarchniophyta Divisio nova, Chlorachniophyceae Classis nova). Journal of Phycology 20 (2): 310–330. DOI: 10.1111/j.0022-3646.1984.00310.x.
- ↑ (en) Brodie, J. & Lewis, J. (eds.) Unravelling the Algae: the Past, Present, and Future of Algal Systematics. Systematics Association Special Volume Series, Volume 75. Boca Raton: CRC Press, 2007. ISBN 978‐0849379895
- ↑ (en) Keeling PJ (2009). Chromalveolates and the evolution of plastids by secondary endosymbiosis. J. Eukaryot. Microbiol. 56 (1): 1–8. PMID 19335769. DOI: 10.1111/j.1550-7408.2008.00371.x.
- ↑ (en) Jens Boenigk, Sabina Wodniok & Edvard Glücksman (2015). Biodiversity and Earth History. Springer, p. 334. ISBN 9783662463949.
- ↑ (en) Shiratori T, Ishida K. (2024). Rhabdamoeba marina is a heterotrophic relative of chlorarachnid algae. Journal of Eukaryotic Microbiology 71 (2). DOI: 10.1111/jeu.13010.
