Boomklevers
| Boomklevers | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
.jpg) | ||||||||||
| Canadese boomklever (Sitta canadensis) | ||||||||||
| Taxonomische indeling | ||||||||||
| ||||||||||
| Familie | ||||||||||
| Sittidae (Lesson, 1828) | ||||||||||
.jpg) | ||||||||||
| Boomklever (Sitta europaea) | ||||||||||
 | ||||||||||
| Rotsklever (Sitta neumayer) | ||||||||||
 | ||||||||||
| Witborstboomklever (Sitta carolinensis) | ||||||||||
%252C_Parc_de_Woluw%C3%A9%252C_Brussels.jpg) | ||||||||||
| Boomklever (Sitta europaea) in het Woluwepark, Brussel | ||||||||||
Afbeeldingen op  Wikimedia Commons | ||||||||||
Boomklevers op  Wikispecies | ||||||||||
| ||||||||||
Boomklevers (Sittidae) zijn een familie van de zangvogels. De familie is verwant aan de boomkruipers en behoort tot dezelfde superfamilie, de Certhioidea. De familie is monotypisch en kent dus maar één geslacht Sitta dat 29 soorten telt.[1]
Kenmerken
De meeste boomklevers hebben blauwgrijze bovendelen, maar drie soorten uit Zuidoost-Azië hebben een diepblauwe rug. Ze hebben lange, stevige poten, tenen en nagels en een stevige snavel. Ze hebben een korte, recht afgesneden staart. De lichaamslengte varieert van 10 tot 20 cm.
Leefwijze
Hoewel boomklevers qua gedrag en qua uiterlijk enige gelijkenis met de spechten vertonen, zijn ze in werkelijkheid niet verwant. De meeste soorten bewegen zich omhoog en omlaag langs stammen en takken van bomen (spechten klimmen alleen omhoog). Ze steunen niet, zoals spechten op hun staart. Ze zoeken in schorsspleten naar insecten en andere ongewervelden, maar ook zaden en noten staan op het menu.
Voortplanting
Hun nesten bevinden zich in holten in bomen en rotsen. Enkele soorten hakken nesten uit in vermolmd hout. Het legsel bestaat uit 4 tot 10 witte, roodgevlekte eieren.
Verspreiding
De soorten komen verspreid voor in Europa, Azië, Noord-Afrika en Noord-Amerika. In de Lage Landen komt maar één soort voor: de Europese boomklever (Sitta europaea).
Taxonomie
De Corsicaanse boomklever, Canadese boomklever, Turkse boomklever en Chinese boomklever werden lange tijd beschouwd als relictpopulaties van één dezelfde soort, de "zwartkopboomklever".[2] De Algerijnse boomklever werd pas in 1973 ontdekt. IOC birdnames beschouwt deze vijf als aparte soorten.[1] Volgens moleculair genetisch onderzoek uit 1998 zijn de Canadese, Corsicaanse en de Chinese boomklever drie zeer nauw verwante soorten (een clade) en de Turkse en de Algerijnse boomklever een clade die daar weer het meest verwant mee is.[3]
- 1 2 (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2025. IOC World Bird List (v15.1).
- ↑ K.H.Voous, 1960. Atlas van de Europese vogels. Elsevier, Amsterdam.
- ↑ (en) Pasquet, E., 1998. Phylogeny of the nuthatches of the Sitta canadensis group and its evolutionary and biogeographic implications. Ibis 140(1):150-156. abstract
· 
· 
· ·