Sitta (geslacht)
| Sitta | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 | ||||||||||
| Boomklever (Sitta europaea) | ||||||||||
| Taxonomische indeling | ||||||||||
| ||||||||||
| Geslacht | ||||||||||
| Sitta Linnaeus, 1758 | ||||||||||
| Typesoort | ||||||||||
| Sitta europaea Linnaeus, 1758 | ||||||||||
Afbeeldingen op  Wikimedia Commons | ||||||||||
Sitta op  Wikispecies | ||||||||||
| ||||||||||
Sitta is een geslacht van zangvogels uit de familie Sittidae (boomklevers).
Leefwijze
Hoewel boomklevers qua gedrag en qua uiterlijk enige gelijkenis met de spechten vertonen, zijn ze in werkelijkheid niet verwant. De meeste soorten bewegen zich omhoog en omlaag langs stammen en takken van bomen (spechten klimmen alleen omhoog). Ze hebben stevige poten en een stevige snavel. Ze steunen niet, zoals spechten, op hun staart.
Verspreiding en leefgebied
De soorten komen verspreid voor in Europa, Azië en Noord-Amerika. In de Lage Landen komt maar één soort voor: de Europese boomklever (Sitta europaea).
Status
Acht soorten hebben een rode lijst status: witbrauwboomklever, Algerijnse boomklever, Yunnanboomklever, Turkse boomklever, prachtboomklever, reuzenboomklever, Corsicaanse boomklever en geelsnavelboomklever.
Taxonomie
De wetenschappelijke naam van het geslacht werd in 1758 gepubliceerd door Carl Linnaeus in de tiende editie van Systema naturae.[1] Hij nam de naam Sitta over van diverse eerdere auteurs, onder wie Conrad Gesner, Ulisse Aldrovandi, Francis Willughby en John Ray. Linnaeus plaatste één soort in het geslacht, die daarmee automatisch de typesoort werd: Sitta europaea.
Soorten
Het geslacht telt 29 soorten die vooral voorkomen in Eurazië plus enkele soorten in Noord-Amerika. In een onderzoek uit 2020 worden tien clades onderscheiden. Hieronder zijn alle soorten weergegeven ingedeeld naar deze tien clades plus een cladogram dat de evolutionaire relaties tussen deze clades weergeeft.[2]
Clade 1: Sino-Himalaya 1
- Sitta leucopsis – Witwangboomklever
- Sitta przewalskii – Przewalski's boomklever
Clade 2: Grote boomklevers
- Sitta magna – Reuzenboomklever
- Sitta carolinensis – Witborstboomklever
Clade 3
- Sitta formosa – Prachtboomklever
Clade 4: Indomalayan
- Sitta azurea – Zwartbuikboomklever
- Sitta frontalis – Pluchekapboomklever
- Sitta solangiae – Geelsnavelboomklever
- Sitta oenochlamys – Filipijnse boomklever
Clade 5: Kleine boomklevers
- Sitta pygmaea – Dwergboomklever
- Sitta pusilla – Bruinkopboomklever
- Sitta insularis – Bahamaboomklever
- Sitta yunnanensis – Yunnanboomklever
- Sitta ledanti – Algerijnse boomklever
- Sitta krueperi – Turkse boomklever
- Sitta canadensis – Canadese boomklever
- Sitta whiteheadi – Corsicaanse boomklever
- Sitta villosa – Chinese boomklever
Clade 6: Rotsklevers
- Sitta neumayer – Rotsklever
- Sitta tephronota – Grote rotsklever
Clade 7
- Sitta arctica – Siberische boomklever
Clade 8: Sino-Himalaya 2
- Sitta victoriae – Witbrauwboomklever
- Sitta himalayensis – Witstaartboomklever
Clade 9
- Sitta europaea – Boomklever
Clade 10: Sino-Himalaya 3
- Sitta nagaensis – Kastanjebuikboomklever
- Sitta cashmirensis – Kashmirboomklever
- Sitta castanea – Bruine boomklever
- Sitta cinnamoventris – Kaneelbuikboomklever
- Sitta neglecta – Birmese boomklever
Cladogram
| Sitta |
|
- ↑ Linnaeus, C. (1758). Systema naturae ed. 10: 115
- ↑ (en) Martin Päckert et al. (2020). "A revised phylogeny of nuthatches (Aves, Passeriformes, Sitta) reveals insight in intra- and interspecific diversification patterns in the Palearctic." Vertebrate Zoology 70(2): 241-262. DOI:10.26049/VZ70-2-2020-10
· 
· 