Alex McLeish

Alex McLeish
Alex McLeish
Persoonlijke informatie
Volledige naam Alexander McLeish
Bijnaam Big Eck
Geboortedatum 21 januari 1959
Geboorteplaats Glasgow, Schotland
Lengte 185 cm
Positie Centrale verdediger
Jeugd
1976–1978 Vlag van Schotland Aberdeen
Senioren
Seizoen Club W (G)
1978–1994
1994–1995
Totaal:		 Vlag van Schotland Aberdeen
Vlag van Schotland Motherwell		 493(25)
3(0)
496(25)
Interlands
1980–1993 Vlag van Schotland Schotland 77(0)
Getrainde teams
1994–1998
1998–2001
2001–2006
2007
2007–2011
2011–2012
2012–2013
2014–2015
2016
2018–2019		 Vlag van Schotland Motherwell
Vlag van Schotland Hibernian
Vlag van Schotland Rangers
Vlag van Schotland Schotland
Vlag van Engeland Birmingham City
Vlag van Engeland Aston Villa
Vlag van Engeland Nottingham Forest
Vlag van België KRC Genk
Vlag van Egypte Al-Zamalek
Vlag van Schotland Schotland
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Alexander ("Alex") McLeish (Glasgow, 21 januari 1959) is een Schotse voetbalcoach en gewezen voetballer. Als speler verdedigde hij 17 seizoenen de kleuren van Aberdeen, met wie hij in de jaren 80 onder meer drie landstitels en de Europacup II veroverde. Hij speelde ook 77 interlands voor het Schots voetbalelftal en nam deel aan het WK 1982, WK 1986 en WK 1990. Als trainer maakte hij furore bij de Rangers, met wie hij twee landstitels en evenveel bekers won, en Birmingham City, dat onder zijn leiding in 2011 de League Cup veroverde.

Carrière als speler

Alex McLeish werd geboren in Glasgow als de zoon van Alex, een havenarbeider, en Jean. Later kreeg het echtpaar nog een zoon (Ian) en een dochter (Angela). Na enkele jaren verhuisde het gezin naar Barrhead. Daar ging de jonge Alex naar dezelfde school als zijn latere ploeggenoot Peter Weir. De twee voetbalden in hun jeugdjaren voor Barrhead Youth Club. McLeish, een verdediger, speelde ook een tijdje bij de jeugd van Glasgow United en trainde een poos mee met Hamilton Academical. In 1976 bereikte hij met Glasgow United de finale van een regionaal bekertoernooi. Daar werd hij door een delegatie van Aberdeen, waar onder meer toenmalig coach Ally MacLeod deel van uitmaakte, opgemerkt. Een dag later sloot hij zich aan bij de Schotse topclub.

In zijn twee eerste jaren bij Aberdeen maakte hij vooral deel uit van het reserveteam en werd hij zelfs even uitgeleend aan amateurclub Lewis United. Op 2 januari 1978 maakte McLeish onder trainer Billy McNeill zijn officieel debuut voor Aberdeen. Na afloop van het seizoen werd de 37-jarige Alex Ferguson benoemd als hoofdcoach. Vanaf dan kreeg McLeish meer speelkansen. In het seizoen 1978/79 bereikte Aberdeen de finale van de League Cup. McLeish mocht in dat duel invallen voor aanvaller Drew Jarvie, maar zag zijn team met 2-1 verliezen van Glasgow Rangers.

In het seizoen 1979/80 groeide de 20-jarige McLeish uit tot een titularis in het elftal van Ferguson. Aberdeen werd dat jaar ook voor het eerst sinds 1955 landskampioen. De Schotse club mocht daardoor een jaar later voor het eerst deelnemen aan de Europacup I. De club werd in de tweede ronde uitgeschakeld door latere winnaar Liverpool. Ondanks de vroege uitschakeling zette Aberdeen in eigen land zijn opmars verder. In 1982 won Aberdeen de Schotse beker waardoor het zich kwalificeerde voor de Europacup II van het seizoen 1982/83. Aberdeen zou in dat seizoen een van hun grootste successen boeken. McLeish en zijn ploegmaats wonnen in 1983 opnieuw de beker en gingen ook aan de haal met de Europacup II. Aberdeen bereikte in de Beker der Bekerwinnaars de finale, waarin het Real Madrid van trainer Alfredo Di Stéfano na verlengingen met 2-1 werd verslagen.

Door de Europacup-zege mocht Aberdeen het eind 1983 twee keer opnemen tegen Hamburger SV in de strijd om de UEFA Super Cup. De Duitse winnaar van de Europacup I, dat over onder meer sterspeler Felix Magath en succestrainer Ernst Happel beschikte, kwam voor eigen volk niet verder dan een scoreloos gelijkspel. In Aberdeen klaarden McLeish en zijn ploeggenoten de klus door met 2-0 te winnen. Enkele maanden later won Aberdeen in eigen land de dubbel.

In 1985 werd Aberdeen voor de vierde keer in zijn geschiedenis kampioen van Schotland. In het daaropvolgende seizoen bereikte de club de kwartfinale van het kampioenenbal en won het in eigen land zowel de beker als de League Cup. In november 1986 maakte Ferguson de overstap naar Manchester United en kwam er een einde aan het succesverhaal van Aberdeen. Ferguson probeerde McLeish, die ook op interesse van Tottenham Hotspur kon rekenen mee te nemen naar Manchester. Ondanks de aanbiedingen uit Engeland bleef McLeish de Schotse club trouw. De ervaren verdediger bereikte eind jaren 80 drie keer op rij de finale van de League Cup. De twee eerste finales werden verloren, maar in oktober 1989 trok Aberdeen dan toch eens aan het langste eind. Het versloeg Glasgow Rangers na verlengingen met 2-1 dankzij twee treffers van de Engelsman Paul Mason. Enkele maanden later won McLeish met Aberdeen voor de vijfde keer de beker. Na het afscheid van Willie Miller in 1990 kreeg McLeish de aanvoerdersband.

In het seizoen 1992/93 kende Aberdeen minder geluk. De club bereikte de finale van zowel de League Cup als beker, maar verloor in beide gevallen met 2-1 van Glasgow Rangers. Na het seizoen 1993/94 maakte de inmiddels 35-jarige verdediger de overstap naar Motherwell, waar hij speler-trainer werd. In het seizoen 1995/96 speelde hij zijn laatste van in totaal drie wedstrijden voor Motherwell.

Statistieken

Seizoen Club Competitie Wed. Goals
1977/78Vlag van Schotland AberdeenScottish
Premier League		10
1978/79191
1979/80352
1980/81323
1981/82325
1982/83342
1983/84322
1984/85301
1985/86343
1986/87403
1987/88361
1988/89340
1989/90322
1990/91330
1991/9270
1992/93270
1993/94350
1994/95Vlag van Schotland Motherwell20
1995/9610
TOTAAL49625

Nationale ploeg

McLeish speelde in totaal 77 interlands voor Schotland. Alleen Kenny Dalglish en Jim Leighton verzamelden meer caps. Op 26 maart 1980 maakte McLeish onder bondscoach Jock Stein zijn officiële debuut voor de Schotten. Hij speelde toen tegen Portugal op het middenveld aan de zijde van Graeme Souness en Archie Gemmill. Twee jaar later mocht hij van Stein ook deelnemen aan het WK 1982 in Spanje. McLeish kwam slechts één keer in actie op het toernooi. In de met 4-1 verloren groepswedstrijd tegen Brazilië mocht hij na 68 minuten invallen voor Asa Hartford.

Vier jaar later was McLeish er ook bij op het WK in Mexico. Toenmalig bondscoach Alex Ferguson, die McLeish goed kende van zijn periode bij Aberdeen, gaf de verdediger een basisplaats in de eerste groepswedstrijd tegen Denemarken. Schotland verloor het duel met 1-0, waarna McLeish niet meer in actie kwam op het WK.

In 1990 maakte McLeish ook deel uit van de Schotse selectie die naar het WK in Italië mocht. Onder bondscoach Andy Roxburgh was McLeigh een titularis. De verdediger miste geen minuut van de groepsfase, maar zag hoe zijn land ondanks een zege tegen Zweden niet wist door te stoten naar de tweede ronde.

Twee jaar later mocht Schotland voor het eerst deelnemen aan het Europees kampioenschap, maar door een zware enkelblessure die er ook voor zorgde dat hij een groot deel van het seizoen 1991/92 miste, kon McLeish geen deel uitmaken van Roxburghs selectie. Ondanks de zware blessure keerde McLeish, die inmiddels al 33 jaar was, nog terug op internationaal niveau. Op 17 februari 1993 speelde hij zijn laatste interland voor Schotland.

Interlands van Alex McLeish voor Vlag van Schotland Schotland
№ Datum Wedstrijd Uitslag Competitie Opmerking
126.03.1980Vlag van Schotland Schotland – Portugal Vlag van Portugal4 – 1EK-kwalificatie
216.05.1980Vlag van Noord-Ierland Noord-Ierland – Schotland Vlag van Schotland1 – 0British Home Championship
321.05.1980Vlag van Schotland Schotland – Wales Vlag van Wales1 – 0British Home Championship
424.05.1980Vlag van Schotland Schotland – Engeland Vlag van Engeland0 – 2British Home Championship
528.05.1980Vlag van Polen Polen – Schotland Vlag van Schotland1 – 0Oefeninterland
631.05.1980Vlag van Hongarije Hongarije – Schotland Vlag van Schotland3 – 1Oefeninterland
710.09.1980Vlag van Zweden Zweden – Schotland Vlag van Schotland0 – 1WK-kwalificatie
825.02.1981Vlag van Israël Israël – Schotland Vlag van Schotland0 – 1WK-kwalificatie
925.03.1981Vlag van Schotland Schotland – Noord-Ierland Vlag van Noord-Ierland1 – 1WK-kwalificatie
1028.04.1981Vlag van Schotland Schotland – Israël Vlag van Israël3 – 1WK-kwalificatie
1119.05.1981Vlag van Schotland Schotland – Noord-Ierland Vlag van Noord-Ierland2 – 0British Home Championship
1223.05.1981Vlag van Engeland Engeland – Schotland Vlag van Schotland0 – 1British Home Championship
1309.09.1981Vlag van Schotland Schotland – Zweden Vlag van Zweden2 – 0WK-kwalificatie
1424.02.1982Vlag van Spanje Spanje – Schotland Vlag van Schotland3 – 0Oefeninterland
1528.04.1982Vlag van Noord-Ierland Noord-Ierland – Schotland Vlag van Schotland1 – 1British Home Championship
1618.06.1982Vlag van Brazilië Brazilië – Schotland Vlag van Schotland4 – 1WK-eindronde
1715.12.1982Vlag van België België – Schotland Vlag van Schotland3 – 2EK-kwalificatie
1830.03.1983Vlag van Schotland Schotland – Zwitserland Vlag van Zwitserland2 – 2EK-kwalificatie
1928.05.1983Vlag van Wales Wales – Schotland Vlag van Schotland0 – 2British Home Championship
2001.06.1983Vlag van Engeland Engeland – Schotland Vlag van Schotland2 – 0British Home Championship
2112.06.1983Vlag van Canada Canada – Schotland Vlag van Schotland0 – 2Oefeninterland
2216.06.1983Vlag van Canada Canada – Schotland Vlag van Schotland0 – 3Oefeninterland
2320.06.1983Vlag van Canada Canada – Schotland Vlag van Schotland0 – 2Oefeninterland
2421.09.1983Vlag van Schotland Schotland – Uruguay Vlag van Uruguay2 – 0Oefeninterland
2512.10.1983Vlag van Schotland Schotland – België Vlag van België1 – 1EK-kwalificatie
2616 Nov 1983Vlag van Duitse Democratische Republiek Duitse Democratische Republiek – Schotland Vlag van Schotland2 – 1EK-kwalificatie
2713.12.1983Vlag van Noord-Ierland Noord-Ierland – Schotland Vlag van Schotland2 – 0British Home Championship
2828.02.1984Vlag van Schotland Schotland – Wales Vlag van Wales2 – 1British Home Championship
2926.05.1984Vlag van Schotland Schotland – Engeland Vlag van Engeland1 – 1British Home Championship
3001.06.1984Vlag van Frankrijk Frankrijk – Schotland Vlag van Schotland2 – 0Oefeninterland
3112.09.1984Vlag van Schotland Schotland – Joegoslavië Vlag van Joegoslavië (1943-1992)6 – 1Oefeninterland
3217.10.1984Vlag van Schotland Schotland – IJsland Vlag van IJsland3 – 0WK-kwalificatie
3314.11.1984Vlag van Schotland Schotland – Spanje Vlag van Spanje3 – 1WK-kwalificatie
3427.02.1985Vlag van Spanje Spanje – Schotland Vlag van Schotland1 – 0WK-kwalificatie
3527.03.1985Vlag van Schotland Schotland – Wales Vlag van Wales0 – 1WK-kwalificatie
3625.05.1985Vlag van Schotland Schotland – Engeland Vlag van Engeland1 – 0Oefeninterland
3728.05.1985Vlag van IJsland IJsland – Schotland Vlag van Schotland0 – 1WK-kwalificatie
3810.09.1985Vlag van Wales Wales – Schotland Vlag van Schotland1 – 1WK-kwalificatie
3916.10.1985Vlag van Schotland Schotland – Duitse Democratische Republiek Vlag van Duitse Democratische Republiek0 – 0Oefeninterland
4020.11.1985Vlag van Schotland Schotland – Australië Vlag van Australië2 – 0WK-kwalificatie
4104.12.1985Vlag van Australië Australië – Schotland Vlag van Schotland0 – 0WK-kwalificatie
4223.04.1986Vlag van Engeland Engeland – Schotland Vlag van Schotland2 – 1Oefeninterland
4329.04.1986Vlag van Nederland Nederland – Schotland Vlag van Schotland0 – 0Oefeninterland
4404.06.1986Vlag van Denemarken Denemarken – Schotland Vlag van Schotland1 – 0WK-eindronde
4501.04.1987Vlag van België België – Schotland Vlag van Schotland4 – 1EK-kwalificatie
4623.05.1987Vlag van Schotland Schotland – Engeland Vlag van Engeland0 – 0Stanley Rous Cup
4726.05.1987Vlag van Schotland Schotland – Brazilië Vlag van Brazilië0 – 2Stanley Rous Cup
4814.10.1987Vlag van Schotland Schotland – België Vlag van België2 – 0EK-kwalificatie
4911.11.1987Vlag van Bulgarije Bulgarije – Schotland Vlag van Schotland0 – 1EK-kwalificatie
5002.12.1987Vlag van Luxemburg Luxemburg – Schotland Vlag van Schotland0 – 0EK-kwalificatieAanvoerder
5117.02.1988Vlag van Saoedi-Arabië Saoedi-Arabië – Schotland Vlag van Schotland2 – 2Oefeninterland
5222.03.1988Vlag van Malta Malta – Schotland Vlag van Schotland1 – 1Oefeninterland
5327.04.1988Vlag van Spanje Spanje – Schotland Vlag van Schotland0 – 0Oefeninterland
5417.05.1988Vlag van Schotland Schotland – Colombia Vlag van Colombia0 – 0Stanley Rous Cup
5521.05.1988Vlag van Engeland Engeland – Schotland Vlag van Schotland1 – 0Stanley Rous Cup
5614.09.1988Vlag van Noorwegen Noorwegen – Schotland Vlag van Schotland1 – 2WK-kwalificatie
5719.10.1988Vlag van Schotland Schotland – Joegoslavië Vlag van Joegoslavië (1943-1992)1 – 1WK-kwalificatie
5822.12.1988Vlag van Italië Italië – Schotland Vlag van Schotland2 – 0Oefeninterland
5908.02.1989Vlag van Cyprus Cyprus – Schotland Vlag van Schotland2 – 3WK-kwalificatie
6008.03.1989Vlag van Schotland Schotland – Frankrijk Vlag van Frankrijk2 – 0WK-kwalificatieAanvoerder
6126.04.1989Vlag van Schotland Schotland – Cyprus Vlag van Cyprus2 – 1WK-kwalificatie
6227.05.1989Vlag van Schotland Schotland – Engeland Vlag van Engeland0 – 2Stanley Rous Cup
6330.05.1989Vlag van Schotland Schotland – Chili Vlag van Chili2 – 0Stanley Rous Cup
6406.09.1989Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Joegoslavië – Schotland Vlag van Schotland3 – 1WK-kwalificatie
6511.10.1989Vlag van Frankrijk Frankrijk – Schotland Vlag van Schotland3 – 0WK-kwalificatie
6615.11.1989Vlag van Schotland Schotland – Noorwegen Vlag van Noorwegen1 – 1WK-kwalificatie
6728.03.1990Vlag van Schotland Schotland – Argentinië Vlag van Argentinië1 – 0OefeninterlandAanvoerder
6825.04.1990Vlag van Schotland Schotland – Duitse Democratische Republiek Vlag van Duitse Democratische Republiek0 – 1OefeninterlandAanvoerder
6916.05.1990Vlag van Schotland Schotland – Egypte Vlag van Egypte1 – 3OefeninterlandAanvoerder
7011.06.1990Vlag van Costa Rica Costa Rica – Schotland Vlag van Schotland1 – 0WK-eindronde
7116.06.1990Vlag van Zweden Zweden – Schotland Vlag van Schotland1 – 2WK-eindronde
7220.06.1990Vlag van Brazilië Brazilië – Schotland Vlag van Schotland1 – 0WK-eindronde
7312.09.1990Vlag van Schotland Schotland – Roemenië Vlag van Roemenië2 – 1EK-kwalificatie
7417.10.1990Vlag van Schotland Schotland – Zwitserland Vlag van Zwitserland2 – 1EK-kwalificatieAanvoerder
7506.02.1991Vlag van Schotland Schotland – Sovjet-Unie Vlag van Sovjet-Unie0 – 1Oefeninterland
7627.03.1991Vlag van Schotland Schotland – Bulgarije Vlag van Bulgarije1 – 1EK-kwalificatieAanvoerder
7717.02.1993Vlag van Schotland Schotland – Malta Vlag van Malta3 – 0WK-kwalificatieAanvoerder

Carrière als trainer

Beginjaren

In zijn eerste jaar als trainer van Motherwell werd de club meteen vicekampioen. Maar McLeish kon die prestatie nadien niet evenaren, integendeel. De club streed twee jaar tegen de degradatie en zag McLeish in 1998 verhuizen naar Hibernian. Hoewel de club beter begon te presteren na de komst van de gewezen international slaagde Hibernian er niet om in de hoogste afdeling te blijven. De club uit Edinburgh degradeerde, maar keerde onder leiding van McLeish na een seizoen terug in de Schotse Premier League. Na de promotie nestelde de club zich in de middenmoot, bereikte het de halve finale van de beker en wist het talentvolle spelers als Russell Latapy en Franck Sauzée aan te trekken. In 2000/01 werkte Hibernian een uitstekend seizoen af. De club werd derde in de competitie en verloor in de bekerfinale van landskampioen Celtic.

Glasgow Rangers

In december 2001 maakte McLeish de overstap naar Glasgow Rangers. De club trok hem aan op aanraden van zijn voorganger Dick Advocaat. Zijn eerste seizoen bij de Schotse topclub bleek meteen een succes te zijn. De Rangers wonnen zowel de beker als de League Cup. McLeish, die in Glasgow kon rekenen op ervaren spelers als Ronald de Boer en Barry Ferguson, deed een seizoen later nog beter. De club won in 2002 de nationale treble (titel, beker en League Cup).

Maar ondanks het sportieve succes, doken er ook problemen op. De club verkeerde in financiële moeilijkheden en moest vanaf 2003 afscheid nemen van onder meer Ferguson, Arthur Numan, Claudio Caniggia en Bert Konterman. De club trok dat jaar wel Frank de Boer aan, maar slaagde er in de competitie niet in om afstand te nemen rivaal Celtic. McLeish kwam onder druk te staan, maar kon na de transfers van onder meer Thomas Buffel, Dado Pršo, Jean-Alain Boumsong en Ronald Waterreus in 2005 opnieuw zegevieren. Glasgow Rangers won op de laatste speeldag van het seizoen verrassend de landstitel.

In het daaropvolgende seizoen 2005/06 wist Glasgow Rangers voor het eerst de groepsfase van de UEFA Champions League te overleven. De club bereikte de achtste finale, waarin het op basis van het aantal op verplaatsing gescoorde doelpunten uitgeschakeld werd door Villarreal. Ook in de competitie begon het team van McLeish sterk aan het seizoen. Zijn elftal won de topper tegen Celtic, maar stuikte begin 2006 in elkaar na de bekeruitschakeling tegen zijn ex-club Hibernian. Supporters eisten het ontslag van zowel McLeish als voorzitter David Murray. Desondanks verklaarde Murray dat McLeish tot het einde van het seizoen zou blijven. In maart 2006 werd Paul Le Guen aangekondigd als zijn opvolger.

Bondscoach van Schotland

Na zijn afscheid bij de Rangers besloot McLeish om niet opnieuw een Schotse club te trainen omdat hij naar eigen zeggen alles al had bereikt in het Schotse voetbal. Verscheidene Engelse clubs toonden interesse, maar uiteindelijk ging de 48-jarige coach aan de slag bij de Schotse nationale ploeg.[1] Op 29 januari 2007 werd hij als nieuwe bondscoach voorgesteld; hij volgde zijn landgenoot Walter Smith op. McLeish kreeg de opdracht om zich te kwalificeren voor Euro 2008. Maar nederlagen tegen Italië en Georgië zorgden ervoor dat McLeish niet in zijn opzet slaagde en hij voortijdig vertrok. McLeish werd opgevolgd door George Burley.

Interlands Vlag van Schotland Schotland onder leiding van Alex McLeish
№ Datum Wedstrijd Uitslag Competitie
124.03.2007Vlag van Schotland Schotland – Georgië Vlag van Georgië2–1EK-kwalificatie
228.03.2007Vlag van Italië Italië – Schotland Vlag van Schotland2–0EK-kwalificatie
330.05.2007Vlag van Oostenrijk Oostenrijk – Schotland Vlag van Schotland0–1Oefeninterland
406.06.2007Vlag van Faeröer Faeröer – Schotland Vlag van Schotland0–2EK-kwalificatie
522.08.2007Vlag van Schotland Schotland – Zuid-Afrika Vlag van Zuid-Afrika1–0Oefeninterland
608.09.2007Vlag van Schotland Schotland – Litouwen Vlag van Litouwen3–1EK-kwalificatie
712.09.2007Vlag van Frankrijk Frankrijk – Schotland Vlag van Schotland0–1EK-kwalificatie
813.10.2007Vlag van Schotland Schotland – Oekraïne Vlag van Oekraïne3–1EK-kwalificatie
917.10.2007Vlag van Georgië Georgië – Schotland Vlag van Schotland2–0EK-kwalificatie
1017.11.2007Vlag van Schotland Schotland – Italië Vlag van Italië1–2EK-kwalificatie

Birmingham City

Alex McLeish als trainer van Birmingham City.

In november 2007 volgde hij Steve Bruce op als coach van Birmingham City.[2] McLeish kende een goede start dankzij een uitzege tegen Tottenham Hotspur (2-3). Tijdens de winterstop versterkte hij zijn team met David Murphy, James McFadden en Mauro Zárate. Desondanks degradeerde de club in 2009 naar The Championship. In de tweede divisie wist Birmingham echter meteen de promotie af te dwingen. In het seizoen 2009/10 zette Birmingham een reeks neer van twaalf duels zonder nederlaag, een clubrecord. Bovendien startte McLeish negen wedstrijden op rij met dezelfde basisopstelling, wat een record was in de Premier League. In december 2009 werd McLeish de eerste trainer van Birmingham City die verkozen werd tot "Manager of the Month". Birmingham eindigde in 2010 voor het eerst in meer dan 50 jaar op de negende plaats in het klassement.

In het daaropvolgende seizoen bereikte de club de finale van de League Cup. Birmingham, dat het moest opnemen tegen Arsenal, kwam 1-0 voor via Nikola Žigić. Maar tien minuten later zorgde Robin van Persie voor de gelijkmaker. Er leken verlengingen aan te komen, tot Birmingham-invaller Obafemi Martins net voor affluiten alsnog voor een 2-1 zege zorgde. McLeish noemde het later zijn grootste verwezenlijking als trainer[3], maar kon wel niet voorkomen dat de club enkele maanden later opnieuw naar The Championship zakte. Hoewel het bestuur de samenwerking wou verderzetten, nam McLeish in juni 2011 via een e-mail ontslag.

Aston Villa

Enkele dagen na zijn ontslag bij Birmingham City maakte de Schot de controversiële overstap naar stadsrivaal Aston Villa, waar hij de Fransman Gérard Houllier opvolgde.[4] Birmingham diende een klacht in omdat McLeish nog onder contract lag, maar dat werd door Aston Villa ontkend. Inmiddels werd het trainingscomplex van zijn nieuwe werkgever beklad met graffitiboodschappen tegen de komst van McLeish. Maar ondanks de transfers van Shay Given en Charles N'Zogbia en de huur van Robbie Keane liet Aston Villa geen goede indruk na in de Premier League. De club wist voor eigen volk slechts vier keer te winnen en eindigde maar net boven de degradatiezone. Een dag na de laatste speeldag werd het contract van McLeish stopgezet. Hij ging de geschiedenis in als de slechtste coach ooit van Aston Villa met een winstpercentage van 21,4%.[5]

Nottingham Forest

In december 2012 belandde McLeish opnieuw in de Engelse tweede divisie. De Schotse coach werd bij Nottingham Forest aangesteld als de opvolger van Sean O'Driscoll. In zijn eerste duel speelde Nottingham 2-2 gelijk tegen Crystal Palace na een late gelijkmaker van spits Billy Sharp. Op 2 februari 2013 verloor het team van McLeish met 2-1 van zijn ex-club Birmingham, waarna hij weigerde om zijn toekomst aan Nottingham te verbinden. Bovendien ergerde hij zich ook aan het transferbeleid van het bestuur, dat er tijdens de winterstop niet in geslaagd was om George Boyd aan te trekken. Op 5 februari 2013 werd de samenwerking tussen Nottingham en McLeish na onderling overleg stopgezet. McLeish was 41 dagen trainer van de club.[6]

KRC Genk

Op 22 augustus 2014 volgde hij Emilio Ferrera op als coach van KRC Genk.[5] Ferrera werd in het seizoen 2014/15 na de eerste speeldag ontslagen. McLeish, die bij Genk opnieuw verenigd wordt met Thomas Buffel, tekende een contract voor twee seizoenen.

Schotland

Op 15 februari 2018 stelde de Schotse voetbalbond hem aan als bondscoach van de nationale voetbalploeg. McLeish, op dat moment 59 jaar oud, was eerder in 2007 bondscoach van zijn vaderland. Hij volgde Gordon Strachan op, die in oktober was opgestapt nadat hij de Schotten niet naar het WK voetbal 2018 had weten te loodsen. De FA wilde eigenlijk Michael O'Neill aanstellen, maar die verlengde zijn contract bij Noord-Ierland.[7] In de eerste wedstrijd onder leiding van de nieuwe bondscoach verloor Schotland op vrijdag 23 maart met 1-0 van Costa Rica door een treffer van Marco Ureña in de 14de minuut. McLeish stuurde in die vriendschappelijke wedstrijd vijf debutanten het veld in: Scott McKenna (Aberdeen), Kevin McDonald (Fulham), Jamie Murphy (Rangers FC), Scott McTominay (Manchester United) en Oliver McBurnie (Barnsley).

De resultaten onder McLeish in zijn tweede ambtstermijn waren wisselvallig. In de UEFA Nations League leidde hij Schotland weliswaar naar de groepszege in groep 1 van Divisie C, waardoor Schotland promoveerde naar Divisie B, maar in de kwalificatiereeks voor het EK 2020 startte hij met een povere 3 op 6 tegen Kazachstan en San Marino. Op 18 april 2019 werd hij ontslagen bij Schotland.[8]

Erelijst

Als speler

Aberdeen

Als trainer

Hibernian

Glasgow Rangers

Birmingham City

Individuele prijzen

  • Scottish Football Hall of Fame
  • SPL Manager of the Month (9): oktober 2000, februari 2002, september 2002, februari 2003, augustus 2003, september 2003, november 2004, februari 2005, januari 2006
  • Premier League Manager of the Month (1): december 2009

Zie ook

Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is beschikbaar onder Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0, tenzij anders vermeld. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.