Al-Mughayyir

Al-Mughayyir, 31 juli 2012

Al-Mughayyir (Arabisch: المغيّر) is een Palestijns dorp op de Westelijke Jordaanoever van Palestina in het gouvernement Ramallah & Al-Bireh van de Palestijnse Autoriteit.

Het dorp ligt 27 kilometer ten noordoosten van Ramallah en 34 kilometer ten zuidoosten van Nablus, op een hoogte van 649 meter boven zeeniveau.

Rondom Al-Mughayyir liggen onder meer de dorpjes Fasayil in het oosten, Turmus Ayya en Khirbet Abu Falah in het westen, Duma en Jalud in het noorden, en Kafr Malik en Al-Auja in het zuiden.[1]

In het boek 'Survey of western Palestine' wordt Al-Mughayyir beschreven als El M u g h e i r (O p). — A small village of stone houses, on a ridge, with olives to the west, and beautiful corn-land in the M c r j Si a. There is also corn-land on the north.[2]

In 1945 waren de 290 inwoners allen moslims en had Al-Mugghayyir, inclusief Khirbat Jib'it, een grondgebied van totaal 33.903 dunams. Het dorp was gebouwd op 34 dunams, 7.269 dunams bestond uit geÏrrigeerde beplanting en graanvelden, en het overige land van 2.660 dunams was nog te bewerken. Over al hun land werd belasting betaald aan het Nablus sub-district.[3] Veel bewoners zijn, evenals die van omliggende dorpjes, afkomstig uit de omgeving van Beër Sjeva waaruit hun ouders en voorouders door Israël in 1948 onder dwang verdreven werden.

In 2017 had Al-Mughayyir 2872 inwoners[4]

Bezetting door Israël

In 1948 werd door Joodse zionisten onder leiding van David Ben-Gurion in Palestina de staat Israël gesticht.

Sinds 1967 is de Westelijke Jordaanoever (WJO) door Israël veroverd en militair bezet. Sindsdien worden er op dit Palestijnse grondgebied Israëlische nederzettingen gebouwd en delen van het land, ook van Al-Mughayyir, geconfisqueerd als Israëlische militaire bases.

In de Oslo-akkoorden van 1993, die werden gesloten tussen de Palestijnse leider Yasser Arafat van de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie (PLO) en premier Yitzhak Rabin van Israël werd, in aanvang van een te stichten Palestijnse staat, de Westelijke Jordaanoever verdeeld in A, B en C-gebieden. Ongeveer 1.934 dunams (5,9% van al het grondgebied van Al-Mughayyir) werd geclassificeerd als B-gebied, waarover de Palestijnse Autoriteit de controle over burgerzaken kreeg, maar Israël verantwoordelijk werd voor de veiligheid. Het B-gebied bestaat voornamelijk uit bewoonde gebieden, zoals gemeentes en dorpen. Het overige gebied van Al-Mughayyir, zo'n 31.121 dunams agrarisch gebied en open velden (94,1% van het totale grondgebied) werd geclassificeerd als C-gebied, waar Israël de volledige controle over de veiligheid en het bestuur (Civil Administration) kreeg. Het omvatte 75 % van dit gebied, waarop vervolgens nederzettingen en Israëlische militaire basiskampen zijn gebouwd en delen als natuurreservaat zijn bestempeld.

Aanvallen door kolonisten

Extreemrechtse, nationalistische religieus-zionistische kolonisten uit de nederzettingen terroriseren de dorpsbewoners regelmatig in een poging hen weg te jagen, hetgeen sinds 2005 over de gehele WJO plaatsvindt. Vaak gaat dit gepaard met uitingen van racisme door het roepen van leuzen, of als Pricetag met graffiti (in het Hebreeuws) op huizen en gebouwen, muren en auto's. Het Israëlische leger zegt altijd dat er een onderzoek wordt gedaan, maar zelden wordt een kolonist daarvoor gearresteerd, of door de autoriteiten vervolgd. Meestal grijpt het Israëlische leger pas later in of kijkt toe.

Verdrijving van Palestijnen als intentie

Na het mislukken van een vredespoging door John Kerry, 'Het Kerry initiatief' van juli 2013 tot april 2014[5] brak er zowel in de Palestijnse steden in Israël als op de WJO een storm van geweld los tegen de Palestijnse bevolking.[6]

Op 12 november 2014 werd de moskee van al-Mughayyir zwaar beschadigd door brandstichting.[7] Het was tot dan toe een van de vele moskeeën op de WJO.[8] In het weekend van 25 november 2018 vond er weer haatgeweld plaats in verschillende dorpjes. In al-Mughayyir werden haat-berichten op muren aangebracht.[9] Op 27 januari 2019 werd een boer in zijn olijfgaard in al-Mughayyir door kolonisten uit de buitenposten gedood.[10]

Het Israëlische leger en kolonisten

Sinds de Oorlog in Gaza vanaf 2023 voert het Israëlische leger in heviger mate op de bezette Westelijke Jordaanoever invallen uit in Palestijnse steden en houdt er razzia's onder de bevolking. 's Nachts worden gebieden afgesloten, steden worden doorzocht, avondklokken ingesteld, tieners gearresteerd, gevangenen geslagen, en dorpen bestormd door nachtwakers uit de Joodse nederzettingen.[11] Onder het toeziend oog van en in samenwerking met de Israëlische politie en leger zetten kolonisten buitenposten op, op land van Palestijnse boeren- en bedoeienendorpjes in de C-gebieden (van de Oslo-akkoorden); vaak nadat zo'n gebied als 'gesloten militaire zone' was bestempeld, verboden voor Palestijnen.

Evenals in Turmus Ayya plaatsten gewelddadige kolonisten op land van al-Mughayyir in Marj Si'a' buitenposten. Van daaruit intimideren ze de bewoners, en proberen hen te verjagen, wat gewoonlijk gepaard gaat met brandstichting, vandalisme, ontworteling of verbranden van olijfbomen en roof van hun kuddes.

  • Na vermissing van een tiener uit een naburige buitenpost sloten Israëlische troepen op 13 april 2024 de wegen in de omgeving met betonblokken af. Tientallen Joodse kolonisten stormden, gewapend met geweren en stenen, al-Mughayyir binnen. Een man werd doodgeschoten en meerdere inwoners werden verwond, auto's in brand gestoken. De jongen werd later elders gevonden.[12]
  • Op 4 mei 2025 verwoestten kolonisten de olijfboomgaarden in al-Mughayyir, zaagden 200 olijfbomen om en vernielden alle landbouwgereedschappen.[13]
  • In de week van 22 mei 2025 voegden zich nog twee kolonisten bij de buitenpost. In augustus 2023 hadden zij samen met kolonisten Palestijnen aangevallen bij het dorpje Wadi as-Seeq. Ze waren met hun organisatie 'Neria Farm', onder sancties van Groot-Brittannië geplaatst. Op 100 meter afstand van Mughayyir al-Deir, een bedoeïenengehucht met 150 inwoners, plaatsten ze een buitenpost en zetten er een hek omheen.[14] Na een intimidatiecampagne van 5 dagen dwongen de gezamenlijke kolonisten - onder toeziend oog van de Israëlische politie en het leger - alle 150 bewoners hun dorpje te verlaten.[15]

Ten gevolge hiervan drongen 12 landen, waaronder Canada en grote EU-landen, er bij Israël op aan om de illegale buitenposten te ontmantelen en zijn verplichtingen onder internationaal recht te respecteren, en effectieve maatregelen te nemen voor een veilige terugkeer van de verdreven inwoners van Mughadyyir-al-Deir.[16]

  • Op 21 augustus 2025 werd al-Mughayyir gedurende drie dagen door het Israëlische leger omsingeld. Er werden razzia's gehouden, inwoners werden aangevallen en tientallen gearresteerd - onder wie het hoofd van de gemeenteraad - eigendommen werden vernield, geld en kostbaarheden gestolen en schade aan auto's aangebracht; de inwoners mochten hun huizen niet uit. Na de terugtrekking van het leger zagen de bewoners de verwoestingen en ontdekten dat zo'n 3100 olijfbomen, sommige eeuwenoud, van hun private velden uit de grond waren getrokken; uitgevoerd op militair bevel van de bezettingsautoriteiten. Militaire voertuigen bleven rondom aanwezig, terwijl Israëlische bulldozers bezig waren er een kolonisten-weg aan te leggen. Vervolgens werd er over de Westelijke Jordaanoever een wijdere overval-campagne uitgevoerd, met name rond de steden Nablus, Jenin, Tulkarem en Hebron.[17][18]
  • In september 2025 vielen kolonisten, onder bescherming van het Israëlische leger, burgers aan in een openbaar park bij Al-Mughayyir en openden het vuur op hen, waarbij vijf personen werden verwond; een 20-jarige jongeman werd daarbij doodgeschoten.[19]

Zie ook

Zie de categorie Al-Mughayyir, Ramallah van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.
Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is beschikbaar onder Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0, tenzij anders vermeld. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.