Women's Royal Army Corps
| Women's Royal Army Corps (WRAC) | ||
|---|---|---|
| Oprichting | 1949 | |
| Ontbinding | 1992 | |
| Land | .svg.png){kind=small} Verenigd Koninkrijk | |
| Onderdeel van | Brits leger | |
| Type | ondersteunende diensten | |
| Motto | Suaviter in modo, fortiter in re (Zachtaardig in de omgang, krachtig in de uitvoering) | |
Het Women's Royal Army Corps (WRAC) was het korps waartoe alle vrouwen in het Britse leger behoorden van 1949 tot 1992, met uitzondering van medische, tandheelkundige en veterinaire officieren en aalmoezeniers, die tot hetzelfde korps behoorden als de mannen, namelijk het Ulster Defence Regiment, dat vanaf 1973 vrouwen rekruteerde, en verpleegsters, die tot het Queen Alexandra's Royal Army Nursing Corps behoorden.
Geschiedenis
Het WRAC werd op 1 februari 1949 opgericht als opvolger van de Auxiliary Territorial Service (ATS) die in 1938 was opgericht. Gedurende een groot deel van haar bestaan voerden de leden administratieve en andere ondersteunende taken uit. In maart 1952 werden de rangen van het WRAC geharmoniseerd met de rest van het Britse leger.
Leden van het WRAC namen deel in vele operaties, noodsituaties, veiligheidsdreigingen en incidenten waarbij het Britse leger wereldwijd betrokken was zoals in Malaya 1948-1960, Kenia in 1954, de EOKA-campagne op Cyprus van 1955-1959, de rellen in Singapore in 1957, Aden van 1961-1968, de staatsgreep in Ghana in 1966 en de Turkse invasie van Cyprus in 1974.[1]
WRAC-officieren en -soldaten aanwezig in Noord-Ierland: Troepen werden in 1969 naar Noord-Ierland gestuurd tijdens de onlusten om de burgerpolitie te ondersteunen en bleven daar actief tot de WRAC in 1992 werd ontbonden.[1]
Op 5 oktober 1974 werden twee leden van het WRAC gedood tijdens een bomaanslag van de IRA op twee pubs in Guildford.[2]
Na de overwinning tegen Argentinië op de Falklandeilanden tijdens de Falklandoorlog werd in 1982 een permanent garnizoen opnieuw opgericht waarbij in augustus 1983 een eerste groep van twintig vrouwelijke militairen van het WRAC in Port Stanley arriveerden.[1]
Tijdens de Golfoorlog van 1990-1991 droeg het Britse leger via "Operation Granby" bij aan "Operation Desert Shield" en "Operation Desert Storm", de internationale reactie op de Iraakse invasie van Koeweit. Officieren en vrouwelijke militairen van het WRAC werden daarbij ingezet. Ze werkten als stafofficieren, assistent-adjudanten, klerken, koks, communicatiemedewerkers, chauffeurs, inlichtingenanalisten, medische assistenten, militaire politie en post- en koeriersmedewerkers. In totaal dienden meer dan 200 leden van de WRAC in Saoedi-Arabië en Koeweit tijdens "Operatie Granby".[1]
De missie van "Operation Haven" in Irak in 1991 was het bieden van veiligheid en humanitaire steun bij de terugkeer van Koerden vanuit vluchtelingenkampen naar hun huizen. Een officier en drie vrouwelijke militairen van het WRAC, verbonden aan het "29e Commando Regiment Royal Artillery", namen deel aan deze operatie.[1]
In oktober 1990 werden WRAC-officieren die bij andere korpsen werkten, overgeplaatst naar die korpsen. In april 1992 werd het WRAC ontbonden en werden de overgebleven leden overgeplaatst naar de korpsen waar ze al dienden. Degenen die dienden bij het Royal Army Pay Corps, het Corps of Royal Military Police, het Military Provost Staff Corps, het Royal Army Educational Corps, het Army Legal Corps en de Staff Clerks van het Royal Army Ordnance Corps werden overgeplaatst naar het nieuw gevormde Adjutant General's Corps.[3] De functie van directeur van het WRAC, die de rang van brigadier had, werd eveneens afgeschaft. Het duurde zeven jaar voordat een vrouw, brigadier Patricia Purves, die rang weer bereikte.
Muziekkorps
De Staff Band van het Women's Royal Army Corps was een volledig vrouwelijke militaire band. Deze werd opgericht in 1949 en was de enige volledig vrouwelijke band in de Britse strijdkrachten toen ze werd opgeheven. De Central Band van de Women's Royal Air Force, een van de slechts twee volledig vrouwelijke bands die bestonden, droeg een deel van haar muzikanten over aan de band van het WRAC nadat deze in 1972 werd ontbonden. Sinds het midden van de jaren 1990 hebben vrouwen in alle Britse legerbands gediend. De instrumenten, bezittingen en het personeel van de voormalige WRAC-band vormden de nieuwe band van het Adjutant General's Corps.[4]
Zie ook
- Queen Mary's Army Auxiliary Corps, de vrouwen van het Britse leger
- First Aid Nursing Yeomanry, Brits vrouwelijk hulpverleningskorps
- Queen Alexandra's Royal Naval Nursing Service, de militaire verpleegsters en verplegers
- Women's Royal Naval Service, de vrouwen van de Britse marine
- Women's Royal Air Force, de vrouwen van de Britse luchtmacht
- Women's Auxiliary Air Force, de vrouwen van de Britse luchtmacht (Tweede Wereldoorlog)
- Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Women's Royal Army Corps op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
- (en) Women's Royal Army Corps, National Army Museum
- (en) Gentle in Manner, Resolute in Deed: The WRAC RHR, Museum of the Mercian Regiment
- 1 2 3 4 5 (en) A brief history of the Queen Mary's Army Auxiliary Corps, Auxiliary Territorial Service and Women's Army Corps. wraca.org.uk. Geraadpleegd op 5 januari 2026.
- ↑ (en) Index of deaths from the conflict in Ireland (5 oktober 1974). Geraadpleegd op 2 januari 2026.
- ↑ (en) Adjutant General's Corps. National Army Museum. Geraadpleegd op 6 januari 2026.
- ↑ (en) WRAF Central Band. Forces War Records. Geraadpleegd op 2 januari 2026.