Willem Merckelbach

Willem Joseph Hubert Maria Merckelbach (Maastricht, 26 oktober 1904 – Den Haag, 24 november 1975) was een Nederlands politicus.

Hij werd geboren als zoon van Joseph Mathias Maria Hubertus Merckelbach (1861-1926; notaris en Tweede Kamerlid) en Catharina Josephina Maria Elisabeth Anna Prinzen (1878-1947). Zijn vader, grootvader en overgrootvader waren allen burgemeester van Wittem. Een andere voorvader, Steven Merckelbach, was al schout van Wittem in de zeventiende eeuw.^[1]

Merckelbach studeerde in 1932 af in de rechten aan de Katholieke Universiteit Nijmegen en vestigde zich daarna als advocaat in Maastricht. Het jaar erop trouwde hij met Maria Henrica Elisabeth Truijen (1910-1994), dochter van het toenmalig Tweede Kamerlid Pieter Willem Hendrik Truijen en kleindochter van Jan Truijen. Enkele jaren later ging hij als volontair werken bij de gemeentesecretarie van Geleen.

Begin 1939 werd hij, net als anderen uit het geslacht Merckelbach voor hem, burgemeester van Wittem. Eind 1941 volgde onder druk van gouverneur Max de Marchant et d'Ansembourg ontslag,^[2] waarop Wittem een NSB-burgemeester kreeg. Na de bevrijding in september 1944 keerde Merckelbach terug in zijn oude functie.

Merckelbach was lange tijd voorzitter van het Limburgse Groene Kruis. Daarnaast was hij een voorvechter van het behoud van natuur en erfgoed in Zuid-Limburg. Hij was onder andere lid van het Natuurhistorisch Genootschap in Limburg. Desalniettemin liet hij in 1939, midden in een fraai natuurgebied, een door Jos Wielders in historiserende stijl ontworpen landhuis bouwen, de nog bestaande Schoutenhof in Epen.^[3]

Hoewel hij eigenlijk tot zijn 65e wilde aanblijven als burgemeester van Wittem, zat dat er wegens zijn slechte gezondheid niet in. In oktober 1967 werd hem ontslag verleend. Twee jaar later verkocht hij de Schoutenhof en zes jaar later overleed hij op 71-jarige leeftijd in Den Haag.^[4]