Westelijke Qin

Qifu Qiangui nam de titels "Grootcommandant", "Grootgeneraal" en "Groot-Chanyu" over van zijn broer, maar noemde zich "koning van Henan" (河南王). Daarmee werd niet de huidige provincie Henan bedoeld, maar de delen van de huidige provincies Gansu en Qinghai ten zuiden van de Gele Rivier. Verder nam hij een nieuwe jaartitel aan, Taichu (太初, 388–400) en verplaatste zijn hoofdstad van Yongshi naar Jincheng (金城, ten westen van het huidige Lanzhou). Hij benoemde zijn echtgenote Bian tot koningin (邊王后, Bian wanghou) en hun zoon, Qifu Chipan (乞伏熾磐, †428) in 393 tot kroonprins. Chulian Qidou (出連乞都, †399) werd zijn kanselier (丞相, chengxiang); Mohou Tijuan (莫侯悌眷), de gouverneur van Liangzhou (梁州) werd keizerlijke censor (御史大夫, yushi dafu); Bian Rui (邊芮) uit Jincheng (金城) werd linker hoofdsecretaris (左長史, zuo zhangshi); Miyi (秘宜), gouverneur van Dongqinzhou (東秦州) werd rechter hoofdsecretaris (右長史, you zhangshi); Zhai Qing (翟勍, †417), gouverneur van Wushi (武始) werd linker minister van oorlog (左司馬, zuo sima); Wang Songshou (王松壽) uit Lüeyang (略陽) werd hoofdsecretaris (主簿, zhubu); Qifu Kedan (乞伏軻彈), een neef van Qifu Qiangui, werd gouverneur (牧, mu) van Liangzhou (梁州); Qifu Yizhou (乞伏益州), jongere broer van Qifu Qiangui gouverneur van Qinzhou (秦州) en Qifu Qujuan (乞伏屈眷) gouverneur van Hezhou (河州).

Qifu Qiangui versterkte zijn binnenlandse positie door diplomatieke druk en militaire acties. Duru (獨如), het stamhoofd van de Zuidelijke Qiang onderwierp zich met 7.000 stamleden. De stammen van Xiaguan Adun (休官阿敦) en Hou Nian (侯年), elk met 5.000 huishoudens werden verslagen nadat ze de Qiantun-berg hadden bezet. Hierop stuurde Murong Shilian (慕容視連, r.371-390), leider van de Tuyuhun een gezantschap om eerbetoon te brengen aan Qifu Qiangui. De Xianbei-stamleiders Douliuyi (豆留䩭), Chidouhun (叱豆渾), Nanqiu Lujie (南丘鹿結), Xiuguan Hehunu (休官曷呼奴) en Lushui Weideba (盧水尉地跋) onderwierpen zich aan Qifu Qiangui en ontvingen daarvoor officiële titels. Xianbei-leider Yuezhi Jiegui (越質詰), zoon van de in 386 bij Pingxiang verslagen Yuezhi Chili en prefect van Longxi (隴西), kwam in 390 in opstand tegen Qifu Qiangui. Hij riep zichzelf uit tot "Rechtse Wijze koning" (右賢王). Qian Gui versloeg hem in 391, maar verleende hem de titel "Liyi-generaal" (立義將軍).

Eveneens in 391 deed het stamhoofd Mo Yigan (沒奕干) aan Qifu Qiangui het verzoek om hem te steunen in zijn strijd met een Xianbei-stamhoofd, Da Dou (大兜) en stuurde twee van zijn zonen mee als gijzelaar. Nadat hij Da Dou had verslagen, stuurde Qifu Qiangui de twee zonen van Mo Yigan terug naar huis. Desondanks keerde Mo Yigan zich tegen Qifu Qiangui en verbond zich met Liu Weichen (劉衛辰, r.359-391), het stamhoofd van de Tiefu-stam. Toen Qifu Qiangui hierop een veldtocht tegen Mo Yigan begon, maakte generaal Lü Bao (呂寶, †392), een broer van Lü Guang (呂光, r.386-399), heerser van Latere Liang van de gelegenheid gebruik door Westelijke Qin aan te vallen. Qifu Qiangui werd verslagen bij de Mingque-kloof (鳴雀峽) en trok zich vervolgens terug naar Qing'an (青岸). Lü Bao achtervolgde hem en Qifu Qiangui stuurde zijn generaal, Peng Xinian (彭奚念) om de terugtocht van Lü Bao af te snijden. Hierop versloeg Qifu Qiangui hem bij een tegenaanval, waarbij Lü Bao en meer dan 10.000 van zijn soldaten sneuvelden. Deze aanval vormde het begin van een reeks gevechten tussen Latere Liang en Westelijke Qin.

Net als zijn broer Qifu Guoren was ook Qifu Qiangui een vazal van Vroegere Qin. Hij ontving in 389 van hun heerser, Fu Deng (苻登, r.386-394) de titel "Koning van Jincheng" (金城王). Hoewel die lager was dan de titel "Koning van Henan", die hij zichzelf had verleend, accepteerde Qifu Qiangui toch de nieuw gegeven titel. In 394, na de dood van Yao Chang (姚萇, r.384-394), heerser van Latere Qin besloot Fu Deng tot een aanval op Latere Qin. Hij zocht daarvoor steun bij Qifu Guoren en verleende hem de titel "Koning van Henan". Het leger van Fu Deng leed echter een nederlaag tegen Yao Xing (姚興, r.394-416), zoon en opvolger van Yao Chang in Latere Qin. Fu Deng vluchtte de bergen in en stuurde zijn zoon Fu Zong (苻宗) naar Qifu Qiangui om steun aan hem te vragen. Fu Deng verleende Qifu Qiangui de titel "Koning van Liang (梁王) en gaf hem zijn zus, Koningin Fu (苻王后) tot vrouw. Qifu Qiangui stuurde zijn generaal Qifu Yizhou (乞伏益州) om Fu Deng te ondersteunen. Toen Fu Deng echter zijn schuilplaats in de bergen verliet, liep hij in een hinderlaag van Yao Xing en werd gedood. Qifu Yizhou trok zich terug. Fu Chong (苻崇, r.394), zoon en opvolger van Fu Deng vluchtte naar Huangzhong (湟中, het huidige Xining in de provincie Qinghai), dat onder bestuur van Qifu Qiangui stond. Die verjoeg eind 394 Fu Chong, waarop die steun zocht bij Yang Ding (楊定, r.385-394), heerser van Chouchi. Samen vielen zij Qifu Qiangui aan, maar werden verslagen door het leger van Westelijke Qin onder leiding van Qifu Yizhou, Qifu Ketan (乞伏軻彈) en Yuezhi Jiegui. Net als Yang Ding sneuvelde ook Fu Chong. Zijn dood betekende het einde van de staat Vroegere Qin. Qifu Qiangui bezette het oostelijke deel van de corridor van Longxi (隴西), waarna hij zichzelf uitriep tot "Koning van Qin" (秦王). In 395 verplaatste hij zijn hoofdstad van Jincheng naar Xicheng (西城, het huidige Baiyin in Gansu) en in 400 werd Yuanchuan (苑川, eveneens in Baiyin) hoofdstad.

Ondertussen ging ook de in 392 begonnen strijd tussen Westelijke Qin en Latere Liang door. In 395 viel Lü Guang (呂光, r.386-399) Qifu Qiangui aan, die daarop van twee functionarissen het advies kreeg zich tot vazal van Latere Liang te verklaren. Hij negeerde dit voorstel en executeerde de twee samenstellers, Mi Guizhou (密貴周) en Mozhe Gudi (莫者羖羝). In 397 viel Latere Liang opnieuw aan, maar werd verslagen door Qifu Yizhou, waarbij generaal Lü Yan (呂延, broer van Lü Guang (r.386-400), de heerser van Latere Liang) om het leven kwam. Voor Latere Liang leidde deze nederlaag tot de afscheiding van Noordelijke Liang (398-439/460). Qifu Yizhou viel daarna de Tuyuhun aan. Hij versloeg hun heerser, Murong Shipi (慕容視羆, r.390-400) en nam zijn zoon mee als gijzelaar.

De oorlogen met Latere Liang en de Tuyuhun hadden Westelijke Qin militair zo verzwakt dat Yao Shuode (姚碩德) uit Latere Qin in de zomer van 400 besloot Westelijke Qin aan te vallen. Hij was een broer van Yao Xing (姚興, r.394-416), de heerser van Latere Qin. Qifu Qiangui leed een zware nederlaag, waarbij hij het grootste deel van zijn leger verloor. Hij gaf het restant bevel zich over te geven aan Latere Qin, waardoor Westelijke Qin vanaf dat moment was geannexeerd. Zelf vluchtte Qifu Qiangui naar Zuidelijke Liang, waar hij door de heerser,Tufa Lilugu (r.399-402) met alle eer werd ontvangen.

Hoewel Qifu Qiangui in Zuidelijke Liang met alle eer was ontvangen, liet heerser Tufa Lilugu hem toch door een legereenheid bewaken. Om zijn wantrouwen te verminderen haalde Qifu Qiangui zijn vrouw en kinderen als gijzelaar naar Zuidelijke Liang, Hieronder bevond zich ook Qifu Chipan (乞伏熾磐, †428) sinds 393 kroonprins. Qifu Qiangui wist vervolgens te ontsnappen en vluchtte naar Fuhan (枹罕, in de huidige Autonome Hui Prefectuur Linxia van Gansu), waar hij zich onderwierp aan Yao Xing van Latere Qin. Qifu Chipan probeerde ook te ontsnappen, maar werd gevangen genomen. Hij ontliep executie op voorspraak van Tufa Rutan (禿髮傉檀, r.402-414, de beoogde troonopvolger van Zuidelijke Liang), waarschijnlijk omdat hij toen al een van zijn dochters aan Qifu Chipan had uitgehuwelijkt.

In 402 had een nieuwe ontsnappingspoging wel succes. Toen Tufa Rutan hoorde van de ontsnapping van Qifu Chipan wilde hij geen wraak nemen op zijn familieleden en stuurde zijn vrouw en kinderen achter hem aan. Qifu Chipan vluchtte naar zijn vader, die inmiddels door Yao Xing van Latere Qin benoemd was tot generaal en door hem (uitgerekend!) naar Yuanchuan was gestuurd. Dat was de kern van zijn voormalige staat, Westelijke Qi. Qifu Qiangui kon van daaruit zijn macht opnieuw opbouwen en steeds zelfstandiger opereren van Yao Xing . Zo viel hij in 405 zonder diens medeweten de Tuyuhun en het staatje Chouchi aan. Toen Qifu Qiangui in 407 de hoofdstad Chang'an bezocht om eer aan Yao Xing te betuigen, werd hij daarom door Yao Xing feitelijk onder huisarrest geplaatst. Qifu Chipan, die na zijn ontsnapping door Yao Xing eveneens was benoemd tot generaal, kreeg van hem opdracht de taken van zijn vader over te nemen.

Qifu Chipan vestigde zich in Yuanchuan, dat hij in 408 militair versterkte door de bouw van een fort in het Kanglang-gebergte (嵻崀山, in het huidige Lanzhou, Gansu). In 409 veroverde hij Fuhan (枹罕, in de huidige Autonome Hui Prefectuur Linxia van Gansu) op de rebellenleider Peng Xi'nian (彭奚念) van de Zuidelijke Qiang. Hij stuurde een bericht naar zijn vader, die hierop ontsnapte. Terwijl zijn zoon met een garnizoen in Fuhan bleef, verzamelde Qifu Qiangui 30.000 volgelingen op de Dujian-berg (度堅山). Daar riep hij in 409 opnieuw de onafhankelijkheid uit van Westelijke Qin.

Qifu Qiangui riep zichzelf uit tot "koning van Qin" (秦王) en nam "Gengshi" (更始, 409–412) aan als nieuwe jaartitel. Hij vestigde zich in Yuanchuan. Qifu Chipan werd opnieuw benoemd tot kroonprins. Bij militaire zaken vertrouwde zijn vader volledig op hem. Verder kreeg hij opdracht zijn mentor, Jiao Yi (焦遺) te respecteren. De oorspronkelijke titels en rangen van zijn ondergeschikten werden door Qifu Qiangui hersteld. Zijn eerste echtgenote Bian shi (邉氏, "van de Bian-clan") werd opnieuw aangewezen als "koningin Bian" (邊王后, Bian wanghou).

Qifu Qiangui richtte zich op Latere Qin door van die staat een aantal districten te veroveren. Zo werd in 410 Jincheng (金城郡) veroverd, waar een garnizoen werd gevestigd. Qifu Wuhe (乞伏務和) werd benoemd tot gouverneur. Vervolgens werden de districten Lüeyang (略陽), Nan'an (南安) en Longxi (隴西) ingenomen en 25.000 huishoudens naar Yuanchuan en Fuhan gedeporteerd. Andere buurvolkeren werden eveneens aangevallen. In 411 leidde Qifu Chipan een veldtocht tegen zijn schoonvader Tufa Rutan (禿髮傉檀, r.402-414), heerser van Zuidelijke Liang. Daarbij werden meer dan 100.000 paarden en stuks vee buitgemaakt. Peng Lifa (彭利髮), een stamleider van de Westelijke Qiang werd verslagen, waarna 13.000 stamleden naar Yuanchuan werden gedeporteerd. Ook Aruogan (阿若干) van de Tuyuhun werd gedwongen zich over te geven.

In 412 probeerde Qifu Gongfu (乞伏公府, †412) de macht in Westelijke Qin over te nemen. Hij was een zoon van Qifu Guoren, maar was in 388 wegens zijn jonge leeftijd als opvolger van zijn vader gepasseerd door zijn oom Qifu Qiangui. Bij zijn machtsgreep bracht Qifu Gongfu zijn oom om het leven, samen met meer dan tien van zijn zonen. Qifu Chipan overleefde het bloedbad op zijn vader en broers en begon een tegenaanval. Uiteindelijk werd Qifu Gongfu gevangen genomen om samen met zijn kinderen te worden geëxecuteerd door ze met een strijdwagen te vierendelen (轘, huan). Ook zijn broer, Qifu Achai (乞伏阿柴) werd met zijn gezin terechtgesteld. Qifu Qiangui werd opgevolgd door zijn zoon Qifu Chipan.

Qifu Chipan volgde de agressieve politiek van zijn vader. Onder zijn regering bereikte Westelijke Qin de grootste omvang. Zijn eerste aanvalsdoel was Zuidelijke Liang. Dat gebied was door opstanden en hongersnood gekrompen tot enkele districten in de vallei van de Huangshui-rivier (湟水河) in het huidige Qinghai. Toen Qifu Chipan In 414 hoorde dat Tufa Rutan, de heerser van Zuidelijke Liang zijn hoofdstad Ledu (樂都, in de huidige prefectuur Haidong van de provincie Qinghai) had verlaten om de opstandige Yifu (乙弗) te bestrijden, besloot hij tot een verrassingsaanval. Hij wist Ledu in te nemen en de verdediger, kroonprins Tufa Hutai (禿髮虎台, †423) werd gevangengenomen. Toen Tufa Rutan zijn hoofdstad wilde terugveroveren, deserteerden zijn troepen en moest hij zich uiteindelijk overgeven aan Qifu Chipan. Dit betekende het einde van de staat Zuidelijke Liang. Naar aanleiding van deze overwinning riep Qifu Chipan zichzelf uit tot "Koning van Qin" (秦王). Omdat Tufa Rutan de schoonvader van Qifu Chipan was, ontving hij van hem bij aankomst in Westelijke Qin een adellijke titel. Zijn dochter werd benoemd tot koningin (禿髮王后.Tufa wanghou) van Westelijke Qin. In 415 kwam Tufa Rutan door vergiftiging om het leven. Zijn zoon, Tufa Hutai raakte in 423 betrokken bij een complot om zijn vader te wreken en werd samen met zijn zus, koningin Tufa, door Qifu Chipan terechtgesteld.

Sinds 407 was Latere Qin verwikkeld in gevechten met de staat Xia. Na de dood van Yao Xing in 416 volgde zijn zoon Yao Hong (姚泓, r.416-417) hem op. Ook die wissel ging gepaard met strijd. Door die voortdurende oorlogen raakte Latere Qin steeds verder uitgeput. Generaal Liu Yu van de Oostelijke Jin-dynastie maakte hiervan gebruik door een offensief te beginnen tegen Latere Qin. Nog in 416 veroverde hij de oostelijke helft van Latere Qin, waaronder de stad Luoyang en in 417 nam hij de hoofdstad Chang'an in. In de verwachting om zelf aangevallen te worden stuurde Qifu Chipan een gezantschap naar Liu Yu en bood aan om zijn vazal te worden. maar Liu Yu zette na de overgave van Yao Hong en het einde van Latere Qin in 417 zijn opmars niet door en trok zich terug naar Jiankang, hoofdstad van de Oostelijke Jin. Het door hem veroverde gebied kwam in 418 in handen van Xia, dat daardoor een ernstige bedreiging ging vormen voor Westelijke Qin.

Door de verovering van Zuidelijke Liang in 414 viel er een buffer weg waardoor Westelijke Qin direct grensde aan Noordelijke Liang. Tot 416 vonden er regelmatig schermutselingen plaats tussen Juqu Mengxun (沮渠蒙遜, r.401–433), heerser van Noordelijke Liang en Qifu Chipan. Na de annexatie van Westelijke Liang door Noordelijke Liang in 421 begonnen de gevechten opnieuw, in 422 werd tijdens een van die veldtochten generaal Juqu Chengdu (沮渠成都) van Noordelijke Liang gevangengenomen door het leger van Westelijke Qin.

In 426 viel een legermacht van Westelijke Qin onder leiding van kroonprins Qifu Mumo Noordelijke Liang aan. Juqu Mengxun haalde Helian Chang (赫連昌, r.425-428) van de staat Xia over om op dat moment het oosten van Westelijke Qin aan te vallen. De Xia-generaals Hulu Gu (呼盧古) en Wei Fa (韋伐) brachten Westelijke Qin enkele zeer zware nederlagen toe. Nan'an (南安, het huidige Longxi 隴西 in Gansu) en Xiping (西平 in het huidige Xining, Qinghai) werden ingenomen en de hoofdstad Fuhan belegerd. Toen Xia zich daarna weer terugtrok, bleef Westelijke Qin ernstig verzwakt achter. In de zomer van 428 overleed Qifu Chipan en werd opgevolgd door kroonprins Qifu Mumo.