Vic (Catalonië)

**Vic**
Gemeente in Spanje
	;
Situering
Autonome regio	Catalonië
Provincie ; Comarca	Barcelona ; Osona
Coördinaten	41° 56′ NB, 2° 15′ OL
Algemeen
Oppervlakte	30,79 km²
Inwoners ; (1 januari 2016)	43.287 ; (1406 inw./km²)
Burgemeester	Anna Erra i Solà
Overig
Postcode(s)	08500
Provincie- en; gemeentecode	08.298
Website	www.vic.cat
Detailkaart
	; Locatie in Catalonië
Foto('s)
	Zicht op het stadscentrum met de kathedraal
Portaal	Spanje

Vic is een gemeente in de Spaanse autonome regio Catalonië, in de provincie Barcelona. Op 1 januari 2016 telde het 43.287 inwoners. De stad ligt ongeveer 65 kilometer ten noorden van Barcelona en 60 kilometer ten westen van de stad Girona. Het is de hoofdstad van de comarca Osona en de zetel van het bisdom Vic.

De gemeente is een van de stichtende leden van de Associació de Municipis per la Independència, die het onafhankelijkheidstreven in Catalonië ondersteunen.

Geschiedenis

De plaats werd gesticht als Auso of Vicus Ausonensis in de eerste eeuw tijdens de Romeinse heerschappij. De Romeinen hadden bij de verovering van Spanje de oude hoofdstad van de Iberische stam der Ausetani, de stad Ausa, verwoest. Zij kozen een heuvel bij de rivier Mèder om hier een nieuwe hoofdstad voor de Ausetani te bouwen. Op het hoogste punt van de stad werd een tempel gebouwd. In de vijfde eeuw onder Visigoten werd de stad de zetel van een bisschop. Met de komst van de Moren in de zevende eeuw werd de stad verwoest en verlaten.

Onder de Franken werd de vallei van de Mèder in de negende eeuw opnieuw bevolkt en ontstond het graafschap Osona. Vicus Ausonensis of Vic werd heropgebouwd en op de ruïne van de oude tempel verrees een feodaal kasteel. Het bisdom Vic werd hersteld en in het lagere deel van de stad werd een nieuwe kathedraal gebouwd, die in 1038 door bisschop Oliba werd ingewijd. Vic had een befaamde kathedraalschool.

In de middeleeuwen was de macht over Vic verdeeld tussen de bisschop van Vic en de heren van Vic, de familie Moncada. In 1316 verwierf de koning van Aragón de heerlijke macht van de bisschop van Vic en in 1450 kocht koning Alfons V van Aragón ook de heerlijkheid Vic van de familie Moncada. De woelige veertiende en vijftiende eeuw maakten een einde aan de bloeitijd van Vic.^[1] In de veertiende eeuw werd de twaalfde-eeuwse stadsmuur versterkt. De muur telde zeven poorten en veertig torens.^[2]

Er volgde een periode van stagnatie die duurde tot de achttiende eeuw. Tijdens die eeuw groeiden de economie en de bevolking. Er werden tal van nieuwe gebouwen opgetrokken waaronder een nieuwe kathedraal. Tijdens de negentiende eeuw leed Vic onder de napoleontische oorlogen en daarna de Carlistenoorlogen. Bovendien verhuisde een deel van de industrie naar de vallei van de Ter. In 1875 werd Vic aangesloten op het spoorwegnetwerk wat een nieuwe economische impuls gaf aan de stad. Op cultureel gebied bloeide de stad. Oud-leerlingen van het kleinseminarie van Vic verenigden zich in literaire genootschappen zoals de dichters van de Esbart de Vic.

Vanaf de jaren 1950 kende Vic een sterke groei.^[1]

Demografische ontwikkeling

Bron: INE; 1857-2011: volkstellingen

Opm.: In 1940 werd de gemeente Sentforas geannexeerd

Bezienswaardigheden

De oudste delen van de Sant Perekathedraal van Vic zijn de romaanse kerktoren en de crypte. De oorspronkelijke elfde-eeuwse kathedraal werd in de loop der eeuwen verschillende keren aangepast en verbouwd. In de achttiende eeuw werd de kathedraal afgebroken en vervangen door een neoklassiek gebouw. De binnendecoraties van Josep Maria Sert dateren van het begin van de twintigste eeuw. Op het plein voor de kathedraal zijn de omtrekken van de vroegere Santa Mariakerk die hier stond, zichtbaar gemaakt. Naast de toren van de kathedraal staat een standbeeld van bisschop Oliba van de hand van beeldhouwer Domènec Fita.

In het bisschoppelijk paleis, dat teruggaat tot de twaalfde eeuw, is een museum voor middeleeuwse kunst gevestigd.

El Mercadal of Plaça Major is het centrale plein van Vic waar tweewekelijks markt wordt gehouden. Vanaf de twaalfde en dertiende eeuw verrezen huizen rond het marktplein. De huizen in diverse stijlen rond het plein hebben hoge arcaden. Het midden van het plein werd nooit geplaveid of geasfalteerd.

Van de veertiende-eeuwse stadsmuur is enkel een sectie bij de Queralt-poort, de hoofdpoort bij de elfde-eeuwse brug Pont de Queralt, bewaard gebleven.

De Romeinse tempel van Vic is het enige zichtbare restant van het Romeinse Auso. De tempel bleef bewaard omdat hij werd geïntegreerd in het kasteel van Vic. Toen in 1882 het bouwvallige kasteel deel werd afgebroken werd de Romeinse tempel ontdekt en nadien gerestaureerd.^[2]