Tomas Tranströmer

Nobelprijs voor Literatuur 2011  Tomas Tranströmer
Tomas Tranströmer in 2008
Tomas Tranströmer in 2008
Persoonsgegevens
Geboortedatum 15 april 1931
Geboorteplaats Stockholm
Overlijdensdatum 26 maart 2015
Overlijdensplaats Stockholm
Nationaliteit Vlag van Zweden Zweden
Opleiding en beroep
Opleiding gevolgd aan Universiteit van Stockholm, Södra Latin middelbare schoolBewerken op Wikidata
Beroep taalkundige, dichter,[1] vertaler, psycholoog, schrijverBewerken op Wikidata
Werken
Bekende werken Baltics, For the Living and the Dead, The Sorrow GondolaBewerken op Wikidata
Erkenning en lidmaatschap
Werken in collectie NationalmuseumBewerken op Wikidata
Prijzen en onderscheidingen Aftonbladet Literary Award (1958), Sveriges Radio poëzieprijs (1973), Kellgren-prijs (1981), Gerard Bonnier Poetry Award (1984), Aniara Award (1985), Neustadt International Prize for Literature (1990),[2] Literatuurprijs van de Noordse Raad (1990), Swedish Academy Nordic Prize (1991),[3] Litteris et Artibus (1992), Horst-Bienek-Preis für Lyrik (1992), Gustaf Fröding Society Poetry Prize (1995), Augustprijs (1996), De Nios Stora-prijs (2001), Golden Wreath (2003), Premio Nonino (2004), Nobelprijs voor de Literatuur (2011)[4][5]Bewerken op Wikidata
Nobelprijs voor Literatuur
Jaar 2011
Reden Omdat hij ons met zijn verdichtende, doorschijnende beelden een nieuwe toegang geeft tot de werkelijkheid.
(en) IMDb-profiel
Website
Portaal  Portaalicoon   Literatuur

Tomas Gösta Tranströmer ([ˌtʊ:mas ˈjœsˈta ˈtɹɑ:nstɹœməɹ]; Stockholm, 15 april 1931 – aldaar, 26 maart 2015) was een Zweeds dichter en winnaar van de Nobelprijs voor Literatuur in 2011. Zijn werk is in meer dan vijftig talen vertaald. In onder meer de Verenigde Staten is hij een populair auteur. Het Nederlandse taalgebied leerde zijn werk kennen dankzij de vertalingen van J. Bernlef. Eeltsje Hettinga vertaalde werk van hem in het Fries.

Tranströmer begon te schrijven als dertienjarige en publiceerde zijn eerste bundel 17 dikter in 1954. Hij studeerde af als psycholoog in 1956 aan de universiteit van Stockholm. Hij was actief als dichter en als psycholoog. Hij werkte in jeugdgevangenissen totdat hij in 1990 na een beroerte problemen kreeg met zijn spraak en de motoriek van een van zijn handen. Hij herstelde daarvan gedeeltelijk.

Naast zijn dichtbundels schreef hij ook teksten voor koren. Dit werk werd op muziek gezet door Benjamin Staern,[6] Andere componisten die zijn lyriek hebben getoonzet zijn Jan Garbarek, Sven-David Sandström, Daniel Börtz en Catharina Palmér.

Prijzen

Bibliografie

  • 17 dikter (1954)
  • Hemligheter på vägen (1958)
  • Den halvfärdiga himlen (1962)
  • Klanger och spår (1966)
  • Mörkerseende (1970)
  • Stigar (1973)
  • Östersjöar (1974)
  • Sanningsbarriären (1978)
  • Det vilda torget (1983)
  • För levande och döda (1989)
  • Sorgegondolen (1996)
  • Den stora gåtan (2004)

Vertalingen

  • Nachtzicht. Marsyas, Amsterdam, 1982 - Mörkerseende
  • 17 gedichten. Marsyas, Amsterdam, 1988 - 17 dikter
  • Zwarte ansichten: gedichten. Marsyas, Amsterdam, 1985
  • Het wilde plein: gedichten 1948-1990. De Bezige Bij, Amsterdam, 1992
  • De Treurgondel. De Bezige Bij, Amsterdam, 1996 - Sorgegondolen
  • De herinneringen zien mij (verzamelde gedichten, memoires). De Bezige Bij, Amsterdam, 2002. ISBN 90-234-0790-3

Literatuur