The Devil Bat
| ||||
|---|---|---|---|---|
_Poster.jpg) | ||||
| Regie | Jean Yarborough | |||
| Producent | Jack Gallagher | |||
| Scenario | John Thomas Neville | |||
| Verhaal | George Bricker | |||
| Hoofdrollen |
| |||
| Muziek | David Chudnow | |||
| Montage | Holbrook N. Todd | |||
| Cinematografie | Arthur Martinelli | |||
| Productiebedrijf | Producers Releasing Corporation | |||
| Distributie | Producers Releasing Corporation | |||
| Première | 13 december 1940 | |||
| Genre | Horror-sciencefiction | |||
| Speelduur | 68 minuten | |||
| Taal | Engels | |||
| Land van herkomst |  Verenigde Staten | |||
| Vervolg | Devil Bat's Daughter (1946) | |||
| Remake | The Flying Serpent (1946) | |||
| (en) IMDb-profiel | ||||
| MovieMeter-profiel | ||||
| (mul) TMDb-profiel | ||||
| (en) AllMovie-profiel | ||||
| ||||
The Devil Bat is een Amerikaanse horror-sciencefictionfilm uit 1940 onder regie van Jean Yarborough met in de hoofdrollen Bela Lugosi en Suzanne Kaaren.[1] Destijds werd de film in Nederland uitgebracht onder de titel De duivelsvleermuis.[2]
Verhaal
Dr. Paul Carruthers, een chemicus en arts in het kleine stadje Heathville, krijgt van zijn werkgevers een bonus van 5000 dollar aangeboden voor zijn bijdragen aan het bedrijf, een schamele som vergeleken met de miljoenen dollars aan inkomsten die het bedrijf met zijn werk verdiende. Verbitterd en beledigd zoekt hij wraak en ontwikkelt een procedé waarbij gewone vleermuizen worden vergroot tot enorme afmetingen en aangetrokken worden door een nieuwe, scherpe aftershave die hij ontwikkeld heeft. Vervolgens deelt hij de aftershave uit aan zijn vijanden als een "testproduct".
Zodra ze de aftershave hebben aangebracht, laat hij 's nachts zijn "Devil Bats" los, die recht op de familieleden van de eigenaars van het bedrijf afgaan. De vleermuizen slagen erin de twee zonen van de eigenaar en zijn partner aan te vallen en te doden. Johnny Layton, een topverslaggever van de Chicago Register, krijgt van zijn redacteur de opdracht om verslag te doen van de moorden en deze te helpen oplossen. Samen met zijn onhandige fotograaf "One-Shot" McGuire begint hij het mysterie te ontrafelen met een aantal komische bijkomstigheden.
In de climax van de slotscène gooit Layton een staaltje van de aftershave over Carruthers, waardoor de vleermuis zijn eigen meester aanvalt en doodt. Mary, het laatste overlevende lid van haar familie, rent Johnny in de armen.
Rolverdeling
| Acteur | Personage | Opmerkingen |
|---|---|---|
| Bela Lugosi | Dr. Paul Carruthers | |
| Suzanne Kaaren | Mary Heath | |
| Dave O'Brien | Johnny Layton | |
| Guy Usher | Henry Morton | |
| Yolande Donlan | Maxine | als Yolanda Mallott |
| Donald Kerr | "One-Shot" McGuire | |
| Edmund Mortimer | Martin Heath | als Edward Mortimer |
| Gene O'Donnell | Don Morton | |
| Alan Baldwin | Tommy Heath | |
| John Ellis | Roy Heath | |
| Arthur Q. Bryan | Joe McGinty | |
| Hal Price | Chief Wilkins | |
| John Davidson | Prof. Raines | |
| Billy Griffith | Coroner | scènes verwijderd |
| Wally Rairden | Walter King | als Wally Rairdon |
Productie
PRC stond nog in zijn kinderschoenen toen de studio besliste om zich te begeven in het genre van de horrorfilms, dat in 1937 en 1938 door de grote studio's was verwaarloosd. Lugosi begon aan een comeback toen hij op 19 oktober 1940 een contract tekende met Sigmund Neufeld van PRC om de hoofdrol te spelen in de eerste horrorfilm van de Poverty Row-studio.[3]
De opnames van de film begonnen iets meer dan een week later.[3] PRC stond erom bekend zijn films snel en goedkoop op te nemen, maar ze ook te voorzien van een overvloed aan horror.[4] The Devil Bat legde de basis voor deze modus operandi.[3]
Ontvangst
De film werd in 1945 opnieuw uitgebracht in een dubbelprogramma met Man Made Monster. De Los Angeles Times beschreef het duo als "twee van de engste films op de markt".[5]
In het boek "Poverty Row Horrors!" (1993) noemt Tom Weaver The Devil Bat een van Lugosi's beste films voor de Poverty Row-studio's.[3]
Sequels
In de film Devil Bat's Daughter uit 1946, eveneens van PRC, speelde Rosemary LaPlanche de dochter van Paul Carruthers. Noch Lugosi, noch andere acteurs hernemen hun rollen. In tegenstelling tot de horrorelementen van het origineel was Devil Bat's Daughter voornamelijk een psychologische thriller.
In 2015 regisseerde indiefilmmaker Ted Moehring het vervolg Revenge of the Devil Bat, met in de hoofdrollen Lynn Lowry, Ruby Larocca en ervaren acteurs Gary Kent, John Link, Dick Dyszel, George Stover en Conrad Brooks.[6]
Huidige status
Na de bioscooprelease viel The Devil Bat in het publieke domein en is sinds de komst van homevideo uitgebracht in talloze ingekorte, slecht gemonteerde video- en dvd-edities.
In 1990 werd de film gerestaureerd met originele 35mm-elementen en uitgebracht op laserdisc. In 2008 voerde Legend Films een nieuwe restauratie uit en maakte ook een computergekleurde versie. Zowel de gerestaureerde zwart-wit- als de ingekleurde versie werden vervolgens uitgebracht op dvd.[7] In 2013 werd The Devil Bat op Blu-ray uitgebracht.[8]
Externe links
- (en)
De duivelsvleermuis in de Internet Movie Database - (nl) The Devil Bat op MovieMeter
- (mul) De duivelsvleermuis in The Movie Database
- (en) The Devil Bat in de database van AllMovie
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel The Devil Bat op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
- ↑ (en) Devil Bat (1940). AFI Catalog.
- ↑ Nederlandse titel. Cinema Context.
- 1 2 3 4 (en) Weaver, Tom (1993). Poverty Row Horrors! Monogram, PRC and Republic Horror Films of the Forties. McFarland, pp. 14-25. ISBN 0-89950-756-5.
- ↑ (en) Weaver (2003), pp. xiii-xiv.
- ↑ (en) G K, "Two Chillers Screened", Los Angeles Times, 15 december 1945.
- ↑ (en) Barton, Steve, Revenge of the Devil Bat Winging its Way to Fans. Dread Central (12 augustus 2015).
- ↑ (en) Erickson, Glenn, Legend Horror and Sci-fi, Now in Color for the First Time!. DVD talk (2008).
- ↑ (en) Erickson, Glenn, The Devil Bat - Savant Blu-ray Review. DVD talk (2013).
