Studio One (televisieserie)

Op 29 april 1947 lanceerde Fletcher Markle de 60 minuten durende CBS Radio-serie met een bewerking van Malcolm Lowry's Under the Volcano. De radioserie werd uitgezonden op dinsdagavond en liep door tot 27 juli 1948. Er werden bewerkingen gebracht van onder meer Dodsworth, Pride and Prejudice, The Red Badge of Courage en Ah, Wilderness. De uitzendingen werden ingelezen door topartiesten, waaronder John Garfield, Walter Huston, Mercedes McCambridge, Burgess Meredith en Robert Mitchum.

CBS Radio ontving in 1947 een Peabody Award voor Studio One, waarbij Markle's materiaalkeuze en de authenticiteit van zijn bewerkingen werden geprezen "in een productie die op zijn best wordt gekenmerkt door zijn smaak, ingetogenheid en radiovakmanschap".^[2]

In 1948 maakte Markle de overstap van radio naar televisie. De televisieserie, gesponsord door Westinghouse Electric Corporation, was van 1948 tot 1958 te zien op CBS onder verschillende varianten: Studio One Summer Theatre, Studio One in Hollywood, Summer Theatre, Westinghouse Studio One en Westinghouse Summer Theatre. De serie werd uitsluitend in zwart-wit uitgezonden.

Studio One, dat een breed scala aan drama's bood, ontving van 1950 tot 1958 jaarlijks Emmy-nominaties. Onder de 467 afleveringen bevonden zich een aantal opmerkelijke en memorabele televisiestukken. Sommige hadden zo'n impact dat ze werden verfilmd. William Templetons bewerking van George Orwells roman Nineteen Eighty-Four uit 1953, met Eddie Albert als Winston Smith in de hoofdrol, leidde tot de speelfilmversie uit 1956 met Edmond O'Brien in de hoofdrol. Reginald Rose's drama "Twelve Angry Men", over de conflicten tussen juryleden die een moordzaak beslechten, werd op 20 september 1954 in Studio One opgenomen. De remake uit 1957 met Henry Fonda werd genomineerd voor drie Oscars. Sal Mineo, die de titelrol speelde in de aflevering van Reginald Rose's "Dino" van 2 januari 1956, hernam de rol in de film Dino uit 1957.

In 1954 ontving "Crime at Blossom's", geschreven door Jerome Ross, een Edgar Award voor "beste aflevering in een tv-serie". De kleindochter van Nathaniel Hawthorne ontving een plaquette ter erkenning van de schrijfprestaties van haar grootvader tijdens de uitzending van "The Scarlet Letter" op 3 april 1950. "The Night America Trembled" was Studio One's best bekeken televisieremake van Orson Welles' hoorspel The War of the Worlds van 30 oktober 1938. De cast bestond uit Alexander Scourby, Ed Asner en Vincent Gardenia. James Coburn, Warren Beatty en Warren Oates maakten allemaal hun televisiedebuut in kleine rollen.

Een andere opmerkelijke voorstelling was een bewerking in 1952 van een middeleeuws mysteriespel over de geboorte van Jezus, "The Nativity", gebaseerd op de Chester- en York-cyclus uit de 14e en 15e eeuw, herwerkt in het Elizabethaans Engels. Het stuk werk uitgezonden tijdens de kerstperiode van 1952 en was daarmee een van de weinige middeleeuwse mysteriespelen die op commerciële televisie te zien waren. De cast bestond uit Thomas Hardie Chalmers, Miriam Wolfe, Hurd Hatfield en Paul Tripp.^[3]

Tijdens de opvoering van "Dry Run" uit 1953 werden in de studio hele delen van een onderzeeër nagebouwd. De hele cast werd bijna geëlektrocuteerd toen het water dat voor de speciale effecten werd gebruikt heel dicht bij de elektriciteitskabels kwam.^[1]

Anthony Perkins speelde in 1956 de rol van Clyde Smith, in aflevering "The Silent Gun".

De serie eindigde toen Westinghouse zijn sponsoring terugtrok ten voordele van Westinghouse Desilu Playhouse, dat in 1958 in première ging.^[4]