Geschiedenis
In 1858 werd Tirol met de rest van Oostenrijk verbonden via een treinverbinding door Beieren via Salzburg. De ontbinding van de Duitse bond in 1866 en toenemende spanningen met Beieren waren in 1871 aanleiding tot het besluit om een verbinding binnen Oostenrijk, de Salzburg-Tiroler-Bahn, te bouwen. De spoorlijn werden in de periode 1873 – 1875 gebouwd en op 30 juli 1875 werd het station in Zell am See geopend. Op 3 januari 1898 werd de Pinzgauer Lokalbahn geopend met Zell am See als noordelijk eindpunt. In de nasleep van de Eerste Wereldoorlog werd in 1923 de ÖBB opgericht die met een grootschalig elektrificatieproject begon, de Salzburg-Tiroler-Bahn kwam in 1930 onder de draad. [1]
Ligging en inrichting
Het station ligt op de oever van de Zeller See in de bebouwde kom. De Pinzgauer Lokalbahn heeft aan de zuidzijde twee kopsporen met perrons, de ÖBB beschikt over drie perronsporen waarvan twee langs een eilandperron liggen. Daarnaast liggen aan de kant van het meer nog twee sporen zonder perrons. De sporen van ÖBB liggen onder een glazen kap, het eilandperron is via een reizigerstunnel bereikbaar. Ten zuiden van het station ligt een drierailig spoor dat gezamenlijk gebruikt wordt door de smalsporige Pinzgauer Lokalbahn en de normaalsporige ÖBB.
Bronnen, noten en/of referenties
- ↑ A. Klein-Wisenberg & M. Flödl: Einsteigen Bitte!. Molden Verlag, Graz 2023. ISBN 978-3-222-15118-7. Blz. 39
Oostenrijk 
Onder de kap een blik naar het zuiden
De kopsporen van de Pinzgauer Lokalbahn