Standard Luik in het seizoen 2005/06

Standard Luik
Naam	Royal Standard Club de Liège
Bijnaam	De Rouches
Opgericht	1898
Stadion	Stade Maurice Dufrasne
Capaciteit	30.023 zitplaatsen
Voorzitter	Reto Stiffler
Vicevoorzitter	Luciano D'Onofrio
Algemeen directeur	Pierre François
Technisch directeur	Michel Preud'homme
Trainer	Dominique D'Onofrio
Assistent	Stéphane Demol
Competitie	Eerste Klasse
Thuis	Uit
Portaal	Voetbal

Dominique D'Onofrio nam als hoofdcoach van Standard Luik in de zomer van 2005 afscheid van assistent-trainer José Riga en keeperstrainer Christian Piot. In hun plaats werden Stéphane Demol en Claude Dardenne aangetrokken.

In de bestuurskamer veranderde weinig. Luciano D'Onofrio, die de sterke man van de club bleef, toonde zich in de zomermaanden erg actief op de buitenlandse transfermarkt. Zo keerde Almami Moreira na een jaar afwezigheid terug naar Sclessin. Ook Marius Niculae, Mathieu Béda en de Belgische doelman Olivier Renard verhuisden naar Luik. In ruil mocht heel wat spelers andere oorden opzoeken. Gonzague Vandooren stapte over naar KRC Genk, terwijl gewezen aanvoerder Ivica Dragutinović een transfer Sevilla versierde. Ook Sambegou Bangoura en Juan Ramón Curbelo verlieten de club.

De Portugese topvoetballer Sérgio Conceição werd de nieuwe aanvoerder. Onder zijn leiding en dankzij de doorbraak van de jonge spits Meme Tchité speelde Standard een goed seizoen. De Rouches begonnen aan de competitie met vier zeges op rij en wonnen in de heenronde ook de toppers tegen Club Brugge (2-0) en KRC Genk (0-1). De wedstrijd tegen rivaal RSC Anderlecht werd uitgesteld naar de laatste speeldag van de heenronde. De Rouches wonnen voor eigen volk met 2-0 dankzij een goal van Moreira en een eigen doelpunt van Roland Juhász. Door de zege van Standard sloten beide clubs de heenronde af op de eerste plaats.

Tijdens de winterstop ging Luciano D'Onofrio op zoek naar extra versterkingen. Zo haalde hij bij FC Porto de ervaren verdediger Jorge Costa weg en overtuigde hij ook de Braziliaanse Belg Igor de Camargo om naar Luik te verhuizen. Mathieu Béda en Benjamin Onwuachi, die zich pas pas enkele maanden eerder bij de club hadden aangesloten, mochten weer vertrekken. Ook Aleksandar Mutavdžić en Mathieu Assou-Ekotto zochten tijdens de winterperiode een nieuwe werkgever.

Na de winterstop werd het opnieuw een nek-aan-nekrace tussen de rivalen Standard en Anderlecht. Op de 32e speeldag moest het team van Dominique D'Onofrio op bezoek bij Anderlecht. Standard begon aan de topper met een punt voorsprong op de Brusselaars. Na een spannende wedstrijd waarin Anderlecht-aanvoerder Pär Zetterberg een strafschop miste, trokken de Brusselaars aan het langste eind (2-0). Door de nederlaag wipte Anderlecht over Standard naar de leidersplaats. De Luikenaars hadden een nog kleine kans op de titel, maar na een verrassend gelijkspel tegen promovendus KSV Roeselare en een pijnlijke nederlaag tegen seizoensrevelatie AA Gent was het uiteindelijk Anderlecht dat met vijf punten voorsprong kampioen werd. Na de laatste speeldag, waarop Standard met 2-0 verloor van Gent, werd trainer D'Onofrio door teleurgestelde supporters bekogeld met graszoden.^[1] D'Onofrio besloot na het seizoen de eer aan zichzelf te houden, waardoor technisch directeur Michel Preud'homme vanaf mei 2006 op zoek moest naar een nieuwe coach.^[2]

In de kwartfinale van de beker hadden Standard en AA Gent elkaar al eens eerder getroffen. Gent won de heenwedstrijd met 2-1, maar Standard zette de scheve situatie op Sclessin recht door overtuigend met 4-2 te winnen. In de halve finale werd Standard uitgeschakeld door promovendus Zulte Waregem. Standard verloor de heenwedstrijd in Luik met 1-2. Tijdens het beladen duel kreeg aanvoerder Conceição een rode kaart voor spuwen, waarop de Portugees zijn shirt uittrok en in het gelaat van scheidsrechter Peter Vervecken duwde.^[3] Hij kreeg voor het incident een schorsing van vier maanden.

Twee maanden eerder had Conceição de Gouden Schoen gewonnen. De Portugees, die tijdens de ceremonie niet in het Casino-Kursaal in Oostende aanwezig was, kreeg in totaal dertig punten meer dan Vincent Kompany. Net na het bekendmaken van de winnaar werd Conceição alsnog de zaal ingeloodst, waardoor hij persoonlijk de trofee in ontvangst kon nemen.^[4]

Na afloop van het seizoen werd de Kroaat Vedran Runje voor de derde en laatste keer Keeper van het Jaar.

Selectie

Nr.	Naam	Nationaliteit	Geboortedatum	Vorige club
Keepers
1	Vedran Runje	Kroatië	10-02-1976	2001-2004 Olympique Marseille
16	Olivier Renard	België	24-05-1979	2005 Napoli
18	Jérémy De Vriendt	België	22-03-1986	/
Verdedigers
2	Eric Deflandre	België	02-08-1973	2000-2004 Olympique Lyon
3	Jorge Costa	Portugal	14-10-1971	2002-2005 FC Porto
4	Aleksandar Mutavdžić	Servië en Montenegro	03-01-1977	1999-2002 Germinal Beerschot
4	Lovre Vulin	Kroatië	02-09-1984	2003-2005 NK Mosor
5	Oguchi Onyewu	Verenigde Staten	13-05-1982	2003-2004 La Louvière
14	Philippe Léonard	België	14-02-1974	2003-2004 OGC Nice
19	Mohamed Sarr	Senegal	23-12-1983	2004-2005 FC Vittoria
20	Michel	Brazilië	09-06-1981	2000-2004 Atlético Mineiro
28	Mathieu Béda	Frankrijk	28-07-1981	2004-2005 Sint-Truidense VV
Middenvelders
6	Mathieu Assou-Ekotto	Frankrijk	08-04-1978	2003-2004 La Louvière
7	Sérgio Conceição	Portugal	15-11-1974	2004 FC Porto
9	Milan Rapaić	Kroatië	16-08-1973	2003-2004 Ancona
10	Almani Moreira	Guinee-Bissau	24-05-1979	2004-2005 Hamburger SV
13	Christian Negouai	Frankrijk	20-01-1978	2005 Coventry City
15	Jonathan Walasiak	België	23-10-1982	/
17	Karim Faye	Senegal	22-12-1987	2004-2006 Al-Sadd
22	Karel Geraerts	België	17-06-1980	2004 KSC Lokeren
23	Carlinhos	Brazilië	17-06-1980	2003-2004 Vasco da Gama
30	Siramana Dembélé	Frankrijk	27-01-1977	2005 Vitória FC
Aanvallers
8	Wamberto	Brazilië	13-12-1974	2004 RAEC Mons
9	Marius Niculae	Roemenië	16-05-1981	2001-2005 Sporting Lissabon
21	Benjamin Onwuachi	Nigeria	09-04-1984	2004-2005 Salernitana
21	Igor de Camargo	Brazilië / België	12-05-1983	2005 Brussels FC
25	Mohamed Tchité	Burundi	31-01-1984	2002 Victory Sport Mukura
27	Cédric Roussel	België	06-01-1978	2004 Roebin Kazan
29	Serhiy Kovalenko	Oekraïne	10-05-1984	2004 AS Lodigiani

Technische staf

Functie	Naam	Nationaliteit
Coach	Dominique D'Onofrio	België
Assistent-coach	Stéphane Demol	België
Keeperstrainer	Claude Dardenne	België
Physical coach	Guy Namurois	België

Uitrustingen

Shirtsponsor(s): ALE-Télédis
Sportmerk: Umbro

Thuis

Uit

Alternatief

Transfers

Zomer

Inkomend

Mathieu Béda (Sint-Truidense VV)
Christian Negouai (Manchester City)
Marius Niculae (Sporting Lissabon)
Benjamin Onwuachi (Salernitana)
Olivier Renard (Udinese)
Mohamed Sarr (AC Milan)
Almani Moreira (Hamburger SV) (einde huur)
Mohammed Aliyu Datti (RAEC Mons) (einde huur)
Dennis Souza (RAEC Mons) (einde huur)

Uitgaand

Winter

Inkomend

Uitgaand

Eerste Klasse

Klassement

			P	W	G	V	+	-	DS	Ptn
K (CL)	1	RSC Anderlecht	34	20	10	4	72	27	45	70
(CL)	2	R. Standard de Liège	34	19	8	7	51	28	23	65
(UEFA)	3	Club Brugge KV	34	18	10	6	51	33	18	64
	4	KAA Gent	34	18	7	9	48	34	14	61
	5	KRC Genk	34	16	9	9	52	38	14	57
	6	Germinal Beerschot	34	14	7	13	50	45	5	49
(beker)	7	SV Zulte Waregem	34	14	7	13	51	49	2	49
	8	KSC Lokeren Oost-Vlaanderen	34	12	11	11	48	49	−1	47
	9	KVC Westerlo	34	13	7	14	42	48	−6	46
	10	FC Brussels	34	12	10	12	30	30	0	46
	11	R. Sporting du Pays de Charleroi	34	11	12	11	39	39	0	45
(fair)	12	KSV Roeselare	34	10	11	13	44	42	2	41
	13	R. Excelsior Mouscron	34	11	4	19	43	43	0	37
	14	Cercle Brugge KSV	34	10	7	17	38	61	−23	37
	15	K. Sint-Truidense VV	34	8	10	16	36	49	−13	34
	16	KSK Beveren	34	9	6	19	35	55	−20	33
E	17	K. Lierse SK	34	8	8	18	22	52	−30	32
D	18	RAA Louviéroise	34	4	14	16	26	56	−30	26

P: wedstrijden gespeeld, W: wedstrijden gewonnen, G: gelijke spelen, V: wedstrijden verloren, +: gescoorde doelpunten, -: doelpunten tegen, DS: doelsaldo, Ptn: totaal punten
K: kampioen, D: degradeert, (beker): bekerwinnaar, (CL): geplaatst voor Champions League, (UEFA): geplaatst voor UEFA-beker