Simon Fokke

Simon Fokke
Zelfportret
Zelfportret
Persoonsgegevens
Geboren Amsterdam, 1 september 1712Bewerken op Wikidata
Overleden Amsterdam, 10 april 1784Bewerken op Wikidata
Geboorteland Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden
Opleiding en beroep
Beroep prentkunstenaar, etser, graveur
Oriënterende gegevens
Bekende werken De Dam gezien naar het noordenBewerken op Wikidata
Werklocatie Amsterdam[1]Bewerken op Wikidata
RKD-profiel
Dbnl-profiel
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Simon Fokke (Amsterdam, gedoopt op 4 september 1712 – begraven op 16 april 1784) was een Nederlandse ontwerper, etser, graveur en toneelspeler.

Biografie

Simon was de zoon van Arend Focke, een zeeman afkomstig uit Blokzijl, tevens toneelspeler, en Margaretha Hoff.[2] Zijn ouders woonden aan de Prinsengracht; hij is gedoopt in de Noorderkerk. Hij was een leerling van Jan Caspar Philips.

Tussen 1732 en 1733 was hij acteur aan de Nederduitsche Schouwburg. Vervolgens trad hij toe tot de Stadstekenacademie en in 1759 werd hij lid van Jan de Beijers Geselschap van het Teeken Collegie. Als illustrator vervaardigde hij etsen en gravures voor Amsterdamse uitgevers zoals Cornelis van Hoogeveen (II) en maakte hij kleine portretten en tafereeltjes voor boekverkopers.[3] Rond 1760 stond Fokke als een van de belangrijkste prentkunstenaars bekend vanwege zijn losse stijl en de levendigheid van zijn voorstellingen. Rond 1770 raakte zijn luchtige illustratiestijl echter uit de mode.[4]

Fokke legde bovendien een omvangrijke verzameling van Franse, Italiaanse, Duitse en Nederlandse tekeningen, grafiek en schilderijen aan.

Fokkes werk vertoont invloed van Caspar Luyken. Het vroegste werk van Reinier Vinkeles werd beïnvloed door Fokke; sommige van Vinkeles’ prenten zijn geheel in Fokkes schilderachtige en bewegelijke stijl uitgevoerd.[4]

Simon Fokke is twee keer getrouwd geweest, in 1740 met Sara Belli en in 1752 met Cornelia Siewersz. Bij zijn ondertrouw woonde hij resp. op de Fluwelenburgwal en in de Utrechtsedwarsstraat. Simon Fokke stierf in het huis van zijn jongste zoon, Arend Fokke Simonsz, een boekhandelaar en gevierd spreker, woonachtig in de Kalverstraat.[5]

Werken

  • Zelfportretten.
  • Gezicht op de haven van Livorno naar Vernet.
  • Een gezicht nabij Narni, in Lombardije naar Vernet.
  • Zes platen van Nederlands gezichten, met rivieren, schepen, en schaatsers naar Avercamp.
  • Verschillende portretten voor Tycho Hofman's Portraits historiques des hommes illustres de Dannemark 1741.
  • Verschillende platen van eigen ontwerp voor Wagenaars Vaderlandsche Historie 1749-1759.
  • Het Verdrag van de Vrede van Münster naar Terborch.
  • De verloren zoon naar Spagnoletto, in het Gemäldegalerie Alte Meister te Dresden.
  • Jacob hoedt de Kudde van Laban naar Spagnoletto, in het Gemäldegalerie Alte Meister te Dresden.
  • De dood van Dido een burleske, naar C. Troost.

Werk in openbare collecties (selectie)

Zie de categorie Simon Fokke van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.