Sanne Wevers

In 2007 nam ze deel aan de Europese kampioenschappen in Amsterdam, maar ze kwalificeerde voor geen enkele finale.^[2]. Op de wereldkampioenschappen in Stuttgart turnde ze enkel op de balk. Ook daar ging ze niet door naar de finale.^[3]

Op de Europese kampioenschappen in 2008 kon Wevers zich opnieuw niet kwalificeren voor een finale, maar Nederland ging als team wel door naar de landenfinale. Samen met Suzanne Harmes, Lichelle Wong, Verona van de Leur en Anne Tritten werd ze achtste.^[4] In datzelfde jaar kon Nederland slechts één gymnaste afvaardigen naar de Olympische Spelen in Beijing en Wevers werd niet geselecteerd. Tijdens een wereldbeker-wedstrijd in Glasgow won zij twee gouden medailles: op de brug en de balk.^[5]

Op 1 januari 2009 werden zij en wielrenner Maarten de Jonge gekroond tot sportvrouw en -man van Overijssel.^[6] Op het wereldkampioenschap van dat jaar kon Wevers zich niet plaatsen voor een finale.^[7]

In 2010 werd het Nederlandse team zevende in de teamfinale van de Europese kampioenschappen in Birmingham. Op de wereldkampioenschappen in Rotterdam kon het team zich net niet plaatsen voor de finale. Ook op de balk kon Wevers zich niet kwalificeren maar ze slaagde er wel in haar eigen element succesvol uit te voeren, waardoor dit haar naam kreeg. De 'Wevers' is een dubbele pirouette op de balk met één been horizontaal gestrekt.^[8]

Wevers miste het WK in 2011 en de Olympische Spelen in Londen in 2012 door een blessure.^[9]

In 2013 op de wereldkampioenschappen in Antwerpen kon ze zich helaas niet kwalificeren voor de balkfinale.^[10]

Op de Europese kampioenschappen in 2014 kwam de tweeling Sanne en Lieke Wevers voor het eerst samen in actie op een groot internationaal toernooi. Het Nederlandse team eindigde negende in de kwalificaties, net niet goed genoeg voor de finale.^[11] Op de wereldkampioenschappen werd het Nederlandse team tiende in de kwalificaties.^[12]

In 2015 kon Wevers zich kwalificeren voor de finale van brug en balk op de Europese kampioenschappen in Montpellier. Aan de brug haalde ze haar eerste medaille: brons, na Daria Spiridonova en Becky Downie. In de balkfinale eindigde ze achtste.^[13] Op de wereldkampioenschappen in Glasgow was Wevers deel van het Nederlandse team, samen met haar zus Lieke, Eythora Thorsdottir, Tisha Volleman, Mara Titarsolej en Lisa Top. Tijdens de kwalificaties werden ze achtste, waardoor ze zich als team plaatsten voor de Olympische Spelen in Rio, voor de eerste keer sinds de Spelen van 1976.^[14] In de teamfinale werden ze achtste. Individueel mocht Wevers door naar de balkfinale, waar ze de zilveren medaille haalde, na Simone Biles.^[15]

in 2016 op de Olympische Spelen in Rio bestond het Nederlandse vrouwenteam uit Sanne en Lieke Wevers, Eythora Thorsdottir, Céline van Gerner en Vera van Pol. Met het Nederlandse team behaalde zij de 7de plaats in de landenwedstrijd. Op 15 augustus 2016 won zij op de Olympische Spelen een gouden medaille op het onderdeel evenwichtsbalk, met een score van 15,466. Wevers is de eerste Nederlandse turnster in de olympische geschiedenis die een individuele titel won.^[16] Tijdens de huldiging op 24 augustus 2016 is zij door koning Willem-Alexander benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau.^[17] Tevens werd ze op 21 december van dat jaar verkozen tot sportvrouw van het jaar in Nederland.^[18]

Op de Europese kampioenschappen in 2017 mocht ze door naar de balkfinale, waar ze vijfde werd.^[19] Op de wereldkampioenschappen kon ze zich niet plaatsen voor een finale.^[20]

In 2018 ging Wevers samen met Tisha Volleman, Vera van Pol, Naomi Visser, en Céline van Gerner naar de Europese kampioenschappen in Glasgow. Het team mocht door naar de teamfinale en individueel plaatste Wevers zich voor de balkfinale. De Nederlandse gymnasten haalden brons, na Rusland en Frankrijk.^[21] Op balk haalde Wevers haar eerste Europese gouden medaille binnen, voor Nina Derwael en Marine Boyer.^[22][23] Op de wereldkampioenschappen mocht ze door naar de balkfinale, waar ze zevende werd.^[24]

In 2019 nam Wevers deel aan de wereldkampioenschappen, samen met Lieke Wevers, Eythora Thorsdottir, Tisha Volleman en Naomi Visser. Het team kwalificeerde zich voor de finale, waardoor ze zich als team plaatsten voor de Olympische Spelen. Het team werd achtste.^[25]

Op de Europese kampioenschappen in 2021 won Wevers zilver in de balkfinale, na Mélanie de Jesus dos Santos.^[26] Op de Olympische Spelen in Tokio bestond het Nederlandse team naast Sanne Wevers uit Eythora Thorsdottir, Vera van Pol en Lieke Wevers. Ze kon zich niet kwalificeren voor een finale.^[27]

In 2022 nam Wevers afstand van het Nederlandse turnteam.^[28]

In 2023 keerde ze terug naar het team en won ze samen met Naomi Visser, Eythora Thorsdottir, Vera van Pol en Sanna Veerman de bronzen medaille in de teamfinale van de Europese kampioenschappen. Individueel pakte ze goud in de balkfinale, voor Manila Esposito en Szofia Kovacs.^[29] Op het wereldkampioenschap plaatste ze zich als eerste reserve voor de balkfinale. Na het uitvallen van Jessica Gadirova kon ze meedoen, en eindigde ze uiteindelijk vierde. Het Nederlandse team werd zevende in de teamfinale, en verzekerde zich zo van een kwalificatie voor de Olympische Spelen.^[30][31]

Op de Olympische Spelen 2024 in Parijs bestond het Nederlandse team uit Sanne en Lieke Wevers, Naomi Visser, Sanna Veerman en Vera van Pol.^[32] Sanne Wevers kon zich helaas net niet plaatsen voor de balkfinale.^[33] Voor de Spelen had Wevers aangegeven dat haar loopbaan hierna zou eindigen.^[34]