Raphaël Collignon

In 2022 won Collignon zijn eerste 4 ITF titels waaronder het toernooi van Koksijde. ^[1]

In 2023 kon hij voor het eerste de kwalificatierondes van een grandslam halen. Hij verloor de eerste kwalificatieronde van Roland Garros en later de tweede kwalificatieronde van Wimbledon. Hij bereikte mede daardoor zijn hoogte ATP Ranking tot dan: nummer 211. ^[2]

In de zomer van 2024 won Collignon het Challenger toernooi Platzmann open in Lüdenscheid. Hij versloeg er in de finale eerste rekshoofd Botic van de Zandschulp.

In oktober ontving hij een wildcard voor de European Open in eigen land. Hij verloor er zijn ATP-debuut tegen Márton Fucsovics. ^[3]

Later dat jaar won hij het Challenger toernooi All in Open in Lyon. Hij sloot het seizoen af als nummer 122 van de wereld.

Nadat Collignon in februari zijn derde challengerstitel won, bereikte hij voor het eerst de top 100 van de ATP Ranking: nummer 98 op 24 februari. ^[4]

Op het ATP-toernooi van Marrakesh, in april, kon hij voor het eerste een wedstrijd winnen op de ATP toer. Hij versloeg er Fabio Fognini. ^[5]

In juni maakte Collignon zijn debuut op Wimbledon. Hij verloor er in de eerste ronde van Marin Čilić. Enkele maanden later kon hij op de US Open voor het eerste een grandslamwedstrijd winnen. Hij bereikte er de derde ronde door Daniel Elahi Galán in de eerste ronde en Casper Ruud in de tweede ronde te verslaan. In de derde ronde verloor hij van Jiří Lehečka.^[6]

In september kwam Collignon uit voor België in de Davis Cup. In het duel voor een plaats op het eindtoernooi won Collignon zijn twee enkelwedstrijden tegen de Australiërs Aleksandar Vukic en Alex de Minaur.^[7] Mede door deze 2 overwinningen kon België zich plaatsen voor de kwartfinale tegen Frankrijk.

In november ontving de Belg opnieuw een wildcard voor de European Open. Hij versloeg er achtereenvolgens Zizou Bergs, Francisco Comesana en Alejandro Davidovich Fokina. In de halve finale werd hij uitgeschakeld door Félix Auger-Aliassime.^[8]