Populatiegenetica
De populatiegenetica is het onderdeel van evolutiebiologie dat zich bezighoudt met de invloed van veranderende genetica tussen en binnen populaties. Het heeft een aantal problemen in het typologisch denken in de biologie opgelost. Vooral de laatste tijd zijn de uitbreidingen en aanvullingen van de onderzoekingen van afzonderlijke individuen, die tot dan toe als eenheden van het evolutieproces en als representanten van hun soort hadden gegolden, belangrijker geworden met waarnemingen en proeven en hun statistische verwerking. Het werd steeds belangrijker ook de gemeenschap van de soort nader te bestuderen.
Deze wetenschap van de populatiegenetica dringt diep door in de werkwijzen van mutaties. De rol van deze genetische veranderingen komt onder meer naar voren in hypotheses als subfunctionalisatie, foutencatastrofe, Kondrashov's bijl, Mullers palwiel en mutatiegevaar.
Het omvat resultaten van kwantitatief-statistische en experimentele aard op de genverhoudingen en de verschuivingen in de kenmerken binnen een populatie. Volgens Wilhelm Johannsen is een populatie een diverse gemeenschap van kruisende individuen in een bepaald geografisch gebied.[1] Ieder individu daarin beschikt over een deel van het totale allelenbezit, de genenpoel van de populatie.
Via de wet van Hardy-Weinberg, genoemd naar de Britse wiskundige Godfrey Harold Hardy en de Duitse natuurkundige Wilhelm Weinberg die het principe in 1908 onafhankelijk van elkaar ontdekten, kan uitgaande van het fenotype de frequentie van de genotypes berekend worden en omgekeerd. Deze onderscheidt twee modellen:
- De ideale populatie met zijn erfelijke constante.
- De reële populatie die in tegenstelling tot de vorige evolueert.
Bekende theoretische populatiegenetici zijn onder anderen Godfrey Harold Hardy, Wilhelm Weinberg, Sewall Wright, John Burdon Sanderson Haldane en Ronald Aylmer Fisher. Bekende populatiegenetici in het forensisch onderzoek en in de genetische genealogie zijn onder andere Peter de Knijff, Maarten Larmuseau en Jean-Jacques Cassiman.
Noten
- ↑ Johannsen, W.L. (1903): Om arvelighed i samfund og i rene linier