Mullers palwiel
Mullers palwiel is het evolutionaire nadeel van een stapeling van schadelijke mutaties door het ontbreken van recombinatie, waardoor een onomkeerbaar pal-effect optreedt.[1] Het effect werd door Joseph Felsenstein genoemd naar de bedenker, geneticus Hermann Joseph Muller.[2] Volgens Mullers palwiel is geslachtelijke voortplanting in het voordeel, aangezien hierbij recombinatie optreedt, wat het mogelijk maakt schadelijke mutaties te repareren die bij ongeslachtelijke voortplanting slechts gerepareerd zou kunnen worden door zeldzame terugmutaties. Daardoor zou de genetische last toenemen en daarmee de levensvatbaarheid afnemen.
Het bestaan van Mullers palwiel is moeilijk te bewijzen, aangezien er de nodige voorwaarden zijn en er andere mechanismes zijn die het ongedaan kunnen maken. Zo kan horizontale genoverdracht schadelijke genen vervangen. Ook blijft bij grote populaties de kans groot dat er organismen zijn met weinig mutaties. Verder neemt de kans op mutaties af naarmate het genoom kleiner is, zoals bij mitochondria en chloroplasten. Daarnaast treedt ook bij ongeslachtelijke voortplanting recombinatie op, zoals mitotische recombinatie.
Zie ook
Noten
- ↑ Muller, H.J. (1964): 'The relation of recombination to mutational advance' in Mutation Research/Fundamental and Molecular Mechanisms of Mutagenesis, Volume 1, Issue 1, p. 2-9
- ↑ Felsenstein, J. (1974): 'The evolutionary advantage of recombination' in Genetics, Volume 78, Issue 2, p. 737-756