Pietro Giuseppe Sandoni
| Pietro Giuseppe Sandoni | ||||
|---|---|---|---|---|
![]() | ||||
Bladzijde uit een klavecimbelsonate van Sardoni | ||||
| Geboren | Bologna, 1 augustus 1685 | |||
| Overleden | Bologna, 16 augustus 1748 | |||
| Stijl(en) | barok | |||
| Instrument | klavecimbel | |||
| Leermeester(s) | Giovanni Battista Bononcini | |||
| (en) MusicBrainz-profiel | ||||
| ||||
Pietro Giuseppe Sandoni (Bologna, 1 augustus 1685[1] - aldaar, 16 augustus 1748) was een Italiaanse componist en klavecinist.
Levensloop
Pietro Sandoni was de zoon van Bartolomeo Sandoni en Maria Colomba Priori. Hij kreeg onderricht in het klavecimbel van Francesco Salardi, terwijl Angelo Predieri en Giovanni Bononcini hem onderwezen in het contrapunt.
In 1698 was de 13-jarige Sandoni werkzaam als organist van de S Giacomo Maggiore te Bologna. De Accademia Filarmonica liet hem in 1700 toe als lid vanwege zijn werk als organist. Nadat hij de compositie Laudate Dominum omnes gentes had aangeleverd, werd hij in 1702 door de Accademia opgewaardeerd tot componist. Sandoni zou gedurende zijn leven verschillende functies in de Accademia bekleden en tevens composities schrijven voor feestelijke gebeurtenissen.
In 1709 volgde in Verona zijn debuut als operacomponist met Artaserse. Een jaar later volgde in Genua de opera Il trionfo di Camilla, regina de' Volsci.
Van 1709 tot 1731 droeg Sandoni de titel van kapelmeester van Antonio Farnese.
Werken voor Händel
In de jaren 1715 en 1716 reisde Sandoni naar Wenen en München en gaf onderweg zangles. Hij kwam uiteindelijk terecht in Londen om daar op te treden als klavecinist. Hij ontmoette hier Georg Friedrich Händel en van 1719 tot 1728 maakte hij als klavecinist deel uit van diens Royal Academy of Music.
Händel stuurde Sandoni in 1722 naar Venetië om daar de sopraan Francesca Cuzzoni op te halen. Toen Sandoni en Cuzzoni in december in Londen aankwamen, bleken ze onderweg in het geheim te zijn getrouwd.
Sandoni bereikte in Londen enige status als een excentrieke persoonlijkheid en hij bemoeide zich met de problemen tussen Händel en Bononcini. Ook was hij betrokken bij de rivaliteit tussen zijn echtgenote Cuzzoni en zangeres Faustina Bordoni. Zonder succes probeerde hij de aanstelling van Bordoni bij de Royal Academy of Music te voorkomen.
Vertrek uit Londen
Het echtpaar vertrok in 1728 naar Wenen, maar dat leidde verder tot niets, want Cuzzoni eiste een te hoog salaris voor een aanstelling bij de opera. Vervolgens waren ze voor werkzaamheden te vinden in onder andere Venetië en Genua.
In 1734 waren ze beiden weer voor enige tijd terug in Londen. Daar vond in 1735 de uitvoering plaats van Sandoni's opera Issipile. In 1737 vertrok hij naar Florence, waar hij zich bezighield met de uitvoeringen van kerkmuziek. In 1739 kreeg hij een hoge functie bij de Accademia Filarmonica. Een jaar later was hij in Wenen en Amsterdam, waar hij werkte als klavecinist, organist en componist.
In 1741 verspreidde de Londense krant London Daily Post het nieuws dat zijn echtgenote Cuzzoni ter dood was veroordeeld wegens het vergiftigen van haar echtgenoot. In werkelijkheid waren de twee echtelieden echter uit elkaar gegaan.
Laatste levensjaren
In 1745 keerde Sandoni terug naar zijn geboortestad Bologna. Zowel zijn gezondheid als zijn financiën gingen slecht. In 1748 overleed hij daar, waarna hij werd begraven in de Corpus Domini-kerk. In zijn testament had hij zijn dochter Enrichetta tot erfgenaam benoemd, terwijl zijn echtgenote het vruchtgebruik kreeg van de bezittingen; hij wist echter niet waar zij verbleef.
Werken
Sandoni schreef diverse opera's, maar alleen de libretti zijn bewaard gebleven. Hetzelfde geldt voor zijn oratoria.
Tussen 1726 en 1728 werden zijn sonates voor toetsinstrument uitgegeven in Engeland. Deze sonates zijn opgebouwd uit twee of drie delen en waren voor Londen een primeur.
Hieronder volgt een selectie van zijn werken:
- La pulcella d’Orleans (Bologna, 1701), oratorium
- Gli oracoli della grazia (Bologna, 1704), oratorium
- Artaserse (Verona, 1709), opera
- 6 cantate da camera e 3 sonate (Londen, 1727), voor klavecimbel
- Olimpiade (Genua, 1733), opera
- Adriano in Siria (Genua, 1734), opera
- Issipile (Londen, 1735), opera
- 6 Setts of Lessons (Londen, 1745), voor klavecimbel
- (en) Schnoebelen, Anne, Sandoni, Pietro Giuseppe. Grove Music Online (2001).
- (it) Francesco Lora, Sardoni, Pietro Giuseppe. Dizionario Biografico degli Italiani (2017).
- ↑ Ook 30 juli 1683 wordt als geboortedatum gegeven.
