Pi de Bruijn

Pi de Bruijn
Pi de Bruijn
Persoonsinformatie
Nationaliteit Nederlandse
Geboortedatum 28 augustus 1942
Geboorteplaats Losser
Opleiding en beroep
Alma mater Technische Universiteit DelftBewerken op Wikidata
Beroep(en) architect,[1][2] planoloog, ontwerper[3][4]Bewerken op Wikidata
Oriënterende gegevens
Werkgever(s) Technische Universiteit DelftBewerken op Wikidata
Werken
Praktijk de Architekten Cie.
Belangrijke gebouwen Beurstraverse
Belangrijke projecten Uitbreiding van de Tweede Kamer
Erkenning en lidmaatschap
Archieflocatie Het Nieuwe Instituut[5]Bewerken op Wikidata
Prijzen en erkenningen Orde van Oranje-Nassau
RKD-profiel
Portaal  Portaalicoon   Civiele techniek en bouwkunde

Paulus Bernard de Bruijn, ook genoemd Pi de Bruijn, (Losser, 28 augustus 1942) is een Nederlands architect.

Leven en werk

Het Concertgebouw te Amsterdam. De zijvleugel van Pi de Bruijn werd aangebouwd in de jaren tachtig.

Pi de Bruijn voltooide in 1967 zijn studie Bouwkunde aan de Technische Universiteit Delft. Daarna was hij een tijd werkzaam voor de huisvestingsafdelingen van de gemeentes Southwark (Londen) en Amsterdam. Hij was in die jaren betrokken bij het ontwerp van de stadswijk Bijlmermeer.

Hij vestigde zich in 1978 als zelfstandig architect, samen met Nol Oyevaar en Frans van Gool.

In 1988 richtte hij met Frits van Dongen, Carel Weeber en Jan Dirk Peereboom Voller de Architekten Cie. op, waaraan hij sindsdien als partner verbonden is.[6] Van 1993 tot 1998 was hij hoogleraar aan de TU Delft.

De Bruijns eerste gebouw, buurtcentrum Transvaal in een poortgebouw aan de Ben Viljoenstraat in Amsterdam, werd onderscheiden met de Merkelbachprijs. Internationaal brak hij door als architect van de nieuwbouw van de Tweede Kamer, waarna zijn ontwerp voor het Rijksdaggebouw te Berlijn deels gerealiseerd werd (een deel van het Jakob-Kaiser-Haus). Voor de Beurstraverse in Rotterdam ontving hij de Nederlandse Bouwprijs.

In de functie van supervisor en stadsontwerper was hij betrokken bij de ontwikkeling van het Amsterdam ArenAgebied en bij de Amsterdamse Zuidas. Ook gaf hij als supervisor leiding aan de wederopbouw van het vuurwerkrampgebied in Enschede.

Voor zijn werk werd Pi de Bruijn benoemd tot officier in de Orde van Oranje-Nassau.

Projecten

Trivia

In 2006 heeft Pi de Bruijn getracht campagneposters van de Partij voor de Dieren te verbieden, onder dwangsom à € 1.000,- per afbeelding van hun illustratie met daarin de door hem ontworpen Tweede Kamer zetel. [7]

Zie ook

Referenties

  1. ↑ https://collectie.nieuweinstituut.nl/detail/people/17715; Nieuwe Instituut Collectieplatform; Handle-identificatiecode: 21.12141/id/people.FDBC9DF0-D9D1-45CC-891D-A2A8AC8A3334; genoemd als: Paulus Bernard de Bruijn; geraadpleegd op: 5 november 2025.
  2. ↑ RKDartists; geraadpleegd op: 10 december 2025; RKDartists-identificatiecode: 122837.
  3. ↑ https://hdl.handle.net/21.12141/id/people.FDBC9DF0-D9D1-45CC-891D-A2A8AC8A3334; Nieuwe Instituut Dataplatform; geraadpleegd op: 20 mei 2024.
  4. ↑ https://hdl.handle.net/21.12141/id/people.05e44c32-7484-4619-909b-266a6b4e0638; Nieuwe Instituut Dataplatform; geraadpleegd op: 20 mei 2024.
  5. ↑ https://collectiedata.hetnieuweinstituut.nl/id/archives/110567365; Nieuwe Instituut Dataplatform; genoemd als: Bruijn, Paulus Bernard de; geraadpleegd op: 2 juni 2024; Handle-identificatiecode: 21.12141/doc/collect.56BF8BEE-1230-42E1-89A7-A6AB76ED8311.
  6. ↑ Personeelspagina van de Architekten Cie.
  7. ↑ architectenweb: Pi de Bruijn wil vergoeding van dierenpartij
Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is beschikbaar onder Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0, tenzij anders vermeld. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.