PDC World Darts Championship

PDC World Darts Championship
PDC World Darts Championship
Toernooi-informatie
Plaats Alexandra Palace (Ally Pally)
Locatie Londen
Land Vlag van Engeland Engeland
Opgericht 1994
Organisatie(s) PDC
Systeem Sets
Prijzengeld £5.000.000 (2026)[1]
Maand(en) gespeeld december/januari
Titelhouder
Vlag van Engeland Luke Littler (2de titel)
Portaal  Portaalicoon   Darten
PDC-televisietoernooien

Het PDC World Darts Championship is een internationaal dartstoernooi, dat jaarlijks sinds 1994 wordt gehouden. Het toernooi is het wereldkampioenschap van de PDC, een van de twee dartsbonden in de wereld. Het WK start traditioneel eind december en eindigt begin januari. Aan het toernooi doen sinds de editie van 2026 128 spelers mee. Het PDC WK kent de grootste prijzenpot van alle dartstoernooien ter wereld: in totaal £ 5.000.000, waarvan £ 1.000.000 voor de eindwinnaar.

Het toernooi wordt in Engeland gehouden; tot en met 2007 in de Circus Tavern in Purfleet en sindsdien in Alexandra Palace in Londen. Tijdens de kerstdagen en op Oudejaarsdag wordt er niet gespeeld, zodat ook de darters deze feestdagen kunnen vieren. Sinds 2006 zijn geleidelijk nagenoeg alle toonaangevende spelers overgestapt naar de PDC, waardoor het PDC WK nu als het enige echte wereldkampioenschap voor profs wordt gezien. Ondanks dat de WDF (overgenomen van de BDO) ook nog een WK organiseert (vroeger bekend als The Embassy), is dit te beschouwen als een WK voor semi-profs en amateurs.

Phil Taylor domineerde vanaf de eerste uitgave in 1994 het Ladbrokes World Darts Championship: Taylor stond vanaf 1994 tot en met 2007 elke keer in de finale en won het toernooi in die tijd elf keer. In 2008 werd hij uitgeschakeld in de kwartfinale door Wayne Mardle. Na weer tweemaal te hebben gewonnen in 2009 en 2010, werd hij in 2011 opnieuw in de kwartfinales uitgeschakeld, dit keer door Mark Webster. Daarna werd hij in 2012 in de tweede ronde uitgeschakeld door Dave Chisnall. In 2013 won hij voor de veertiende keer, maar in 2014 werd hij opnieuw uitgeschakeld in de tweede ronde, dit keer door Michael Smith.

In 2010 kregen de vrouwen hun eigen PDC Wereldkampioenschap. Dit heette Women's World Darts Championship. Het werd één jaar gehouden in de Empress Ballroom in Blackpool. De enige winnaar was Stacy Bromberg uit de Verenigde Staten. Na Gayl King in 2001 namen er in 2019 weer voor het eerst vrouwen deel aan het (voormalige) mannentoernooi. Zowel Lisa Ashton als Anastasia Dobromyslova verloor in de eerste ronde. Ook in 2020 namen er twee vrouwen deel. Mikuru Suzuki verloor nipt in de eerste ronde. Fallon Sherrock schreef geschiedenis door haar partij tegen Ted Evetts te winnen en daarmee de eerste vrouw te zijn die op een wereldkampioenschap van een man heeft gewonnen. Ze zorgde voor een grotere verrassing door in de tweede ronde de als elfde geplaatste Mensur Suljović te verslaan.

Edities

Editie Jaar Plaats Datum Deeln. Sponsor Prijzenpot
Totaal Winnaar Runner-up
33 2026 Alexandra Palace,
Londen
11 december 2025 - 3 januari 2026 128 Paddy Power £ 5.000.000 £ 1.000.000 £ 400.000
32 2025 15 december 2024 - 3 januari 2025 96 £ 2.500.000 £ 500.000 £ 200.000
31 2024 15 december 2023 - 3 januari 2024 96
30 2023 15 december 2022 - 3 januari 2023 96 Cazoo
29 2022 15 december 2021 - 3 januari 2022 96 William Hill
28 2021 15 december 2020 - 3 januari 2021 96
27 2020 13 december 2019 - 1 januari 2020 96
26 2019 13 december 2018 - 1 januari 2019 96
25 2018 14 december 2017 - 1 januari 2018 72 £ 1.800.000 £ 400.000 £ 170.000
24 2017 15 december 2016 - 2 januari 2017 72 £ 1.650.000 £ 350.000 £ 160.000
23 2016 17 december 2015 - 3 januari 2016 72 £ 1.500.000 £ 300.000 £ 150.000
22 2015 18 december 2014 - 4 januari 2015 72 £ 1.250.000 £ 250.000 £ 120.000
21 2014 13 december 2013 - 1 januari 2014 72 Ladbrokes £ 1.050.000 £ 100.000
20 2013 14 december 2012 - 1 januari 2013 72 £ 1.000.000 £ 200.000
19 2012 15 december 2011 - 2 januari 2012 72
18 2011 16 december 2010 - 3 januari 2011 72
17 2010 18 december 2009 - 3 januari 2010 72 £ 868.000 £ 150.000 £ 60.000
16 2009 19 december 2008 - 4 januari 2009 70 £ 724.000 £ 125.000
15 2008 17 december 2007 - 1 januari 2008 68 £ 589.000 £ 100.000 £ 50.000
14 2007 Circus Tavern,
Purfleet
18 december 2006 - 1 januari 2007 64 £ 500.000
13 2006 19 december 2005 - 2 januari 2006 64
12 2005 26 december 2004 - 3 januari 2005 48 £ 300.000 £ 60.000 £ 30.000
11 2004 27 december 2003 - 4 januari 2004 48 £ 256.000 £ 50.000 £ 25.000
10 2003 27 december 2002 - 4 januari 2003 40 £ 200.000
9 2002 28 december 2001 - 5 januari 2002 32 Skol
8 2001 28 december 2000 - 3 januari 2001 32 £ 124.000 £ 33.000 £ 18.000
7 2000 28 december 1999 - 4 januari 2000 32 £ 110.000 £ 31.000 £ 16.400
6 1999 29 december 1998 - 3 januari 1999 32 £ 104.000 £ 30.000 £ 16.000
5 1998 29 december 1997 - 4 januari 1998 24 £ 71.000 £ 20.000 £ 10.000
4 1997 29 december 1996 - 5 januari 1997 24 Red Band £ 98.000 £ 45.000
3 1996 26 december 1995 - 1 januari 1996 24 Vernons £ 61.000 £ 14.000 £ 7.000
2 1995 27 december 1994 - 2 januari 1995 24 Proton Cars £ 55.000 £ 12.000 £ 6.000
1 1994 28 december 1993 - 2 januari 1994 24 Skol £ 64.000 £ 16.000 £ 8.000
Editie Jaar Plaats Datum Deeln. Sponsor Totaal Winnaar Runner-up
Prijzenpot

Finales

Jaar Winnaar (gemiddelde in finale) T Sets Runner-up (gemiddelde in finale)
2026 Vlag van Engeland Luke Littler (106,02) 2de 7 – 1 Vlag van Nederland Gian van Veen (99,94)
2025 Vlag van Engeland Luke Littler (102,73) 1ste 7 – 3 Vlag van Nederland Michael van Gerwen (100,69)
2024 Vlag van Engeland Luke Humphries (103,67) 1ste 7 – 4 Vlag van Engeland Luke Littler (101,13)
2023 Vlag van Engeland Michael Smith (100,87) 1ste 7 – 4 Vlag van Nederland Michael van Gerwen (99,58)
2022 Vlag van Schotland Peter Wright (98,34) 2de 7 – 5 Vlag van Engeland Michael Smith (99,22)
2021 Vlag van Wales Gerwyn Price (100,08) 1ste 7 – 3 Vlag van Schotland Gary Anderson (94,25)
2020 Vlag van Schotland Peter Wright (102,79) 1ste 7 – 3 Vlag van Nederland Michael van Gerwen (102,88)
2019 Vlag van Nederland Michael van Gerwen (107,68) 3de 7 – 3 Vlag van Engeland Michael Smith (95,29)
2018 Vlag van Engeland Rob Cross (107,67) 1ste 7 – 2 Vlag van Engeland Phil Taylor (102,26)
2017 Vlag van Nederland Michael van Gerwen (107,79) 2de 7 – 3 Vlag van Schotland Gary Anderson (104,93)
2016 Vlag van Schotland Gary Anderson (99,26) 2de 7 – 5 Vlag van Engeland Adrian Lewis (100,23)
2015 Vlag van Schotland Gary Anderson (97,68) 1ste 7 – 6 Vlag van Engeland Phil Taylor (100,69)
2014 Vlag van Nederland Michael van Gerwen (100,10) 1ste 7 – 4 Vlag van Schotland Peter Wright (95,71)
2013 Vlag van Engeland Phil Taylor (103,04) 14de 7 – 4 Vlag van Nederland Michael van Gerwen (100,66)
2012 Vlag van Engeland Adrian Lewis (93,06) 2de 7 – 3 Vlag van Engeland Andy Hamilton (90,83)
2011 Vlag van Engeland Adrian Lewis (99,40) 1ste 7 – 5 Vlag van Schotland Gary Anderson (99,41)
2010 Vlag van Engeland Phil Taylor (104,38) 13de 7 – 3 Vlag van Australië Simon Whitlock (100,51)
2009 Vlag van Engeland Phil Taylor (110,94) 12de 7 – 1 Vlag van Nederland Raymond van Barneveld (101,18)
2008 Vlag van Canada John Part (92,86) 2de 7 – 2 Vlag van Engeland Kirk Shepherd (85,10)
2007 Vlag van Nederland Raymond van Barneveld (100,93) 1ste 7 – 6 Vlag van Engeland Phil Taylor (100,86)
2006 Vlag van Engeland Phil Taylor (106,74) 11de 7 – 0 Vlag van Engeland Peter Manley (91,72)
2005 Vlag van Engeland Phil Taylor (96,14) 10de 7 – 4 Vlag van Engeland Mark Dudbridge (90,66)
2004 Vlag van Engeland Phil Taylor (96,03) 9de 7 – 6 Vlag van Engeland Kevin Painter (90,48)
2003 Vlag van Canada John Part (96,87) 1ste 7 – 6 Vlag van Engeland Phil Taylor (99,98)
2002 Vlag van Engeland Phil Taylor (98,47) 8ste 7 – 0 Vlag van Engeland Peter Manley (91,35)
2001 Vlag van Engeland Phil Taylor (107,46) 7de 7 – 0 Vlag van Canada John Part (92,58)
2000 Vlag van Engeland Phil Taylor (94,42) 6de 7 – 3 Vlag van Engeland Dennis Priestley (91,80)
1999 Vlag van Engeland Phil Taylor (97,11) 5de 6 – 2 Vlag van Engeland Peter Manley (93,63)
1998 Vlag van Engeland Phil Taylor (103,98) 4de 6 – 0 Vlag van Engeland Dennis Priestley (90,75)
1997 Vlag van Engeland Phil Taylor (100,92) 3de 6 – 3 Vlag van Engeland Dennis Priestley (98,78)
1996 Vlag van Engeland Phil Taylor (98,52) 2de 6 – 4 Vlag van Engeland Dennis Priestley (101,49)
1995 Vlag van Engeland Phil Taylor (94,11) 1ste 6 – 2 Vlag van Engeland Rod Harrington (87,15)
1994 Vlag van Engeland Dennis Priestley (94,37) 1ste 6 – 1 Vlag van Engeland Phil Taylor (90,62)

Finalisten

Speler Gewonnen Runner-up
Vlag van Engeland Phil Taylor 14 5
Vlag van Nederland Michael van Gerwen 3 4
Vlag van Schotland Gary Anderson 2 3
Vlag van Engeland Luke Littler 2 1
Vlag van Schotland Peter Wright 2 1
Vlag van Canada John Part 2 1
Vlag van Engeland Adrian Lewis 2 1
Vlag van Engeland Dennis Priestley 1 4
Vlag van Engeland Michael Smith 1 2
Vlag van Nederland Raymond van Barneveld 1 1
Vlag van Engeland Rob Cross 1 0
Vlag van Wales Gerwyn Price 1 0
Vlag van Engeland Luke Humphries 1 0
Vlag van Engeland Peter Manley 0 3
Vlag van Engeland Mark Dudbridge 0 1
Vlag van Engeland Rod Harrington 0 1
Vlag van Engeland Kevin Painter 0 1
Vlag van Engeland Kirk Shepherd 0 1
Vlag van Australië Simon Whitlock 0 1
Vlag van Engeland Andy Hamilton 0 1
Vlag van Nederland Gian van Veen 0 1

Per land

LandGewonnenRunner up
Vlag van Engeland Engeland2221
Vlag van Schotland Schotland44
Vlag van Nederland Nederland46
Vlag van Canada Canada21
Vlag van Wales Wales10
Vlag van Australië Australië01

Nine-dart finishes

Speler Jaar Ronde Resultaat Tegenstander
Vlag van Nederland Raymond van Barneveld 2009 Kwartfinale Gewonnen Vlag van Nederland Jelle Klaasen
Vlag van Nederland Raymond van Barneveld 2010 2e ronde Gewonnen Vlag van Noord-Ierland Brendan Dolan
Vlag van Engeland Adrian Lewis 2011 Finale Gewonnen Vlag van Schotland Gary Anderson
Vlag van Engeland Dean Winstanley 2013 2e ronde Verloren Vlag van Nederland Vincent van der Voort
Vlag van Nederland Michael van Gerwen Halve finale Gewonnen Vlag van Engeland James Wade
Vlag van Engeland Terry Jenkins 2014 1e ronde Verloren Vlag van Denemarken Per Laursen
Vlag van Australië Kyle Anderson 1e ronde Verloren Vlag van Engeland Ian White
Vlag van Engeland Adrian Lewis 2015 3e ronde Verloren Vlag van Nederland Raymond van Barneveld
Vlag van Schotland Gary Anderson 2016 Halve finale Gewonnen Vlag van Nederland Jelle Klaasen
Vlag van Engeland James Wade 2021 3e ronde Verloren Vlag van Engeland Stephen Bunting
Vlag van Schotland William Borland 2022 1e ronde Gewonnen Vlag van Engeland Bradley Brooks
Vlag van Litouwen Darius Labanauskas 1e ronde Verloren Vlag van België Mike De Decker
Vlag van Wales Gerwyn Price Kwartfinale Verloren Vlag van Engeland Michael Smith
Vlag van Engeland Michael Smith 2023 Finale Gewonnen Vlag van Nederland Michael van Gerwen
Vlag van Nederland Christian Kist 2025 1e ronde Verloren Vlag van Letland Madars Razma
Vlag van Australië Damon Heta 3e ronde Verloren Vlag van Engeland Luke Woodhouse

Winnaars PDC Women's World Darts Championship

Finales

Jaar Winnaar (gemiddelde in finale) T Sets Runner-up (gemiddelde in finale) Sponsors Prijzenpot Plaats
Totaal Winnaar Runner-up
2010 Vlag van Verenigde Staten Stacy Bromberg (65,60) 1ste 6 – 5 Vlag van Engeland Tricia Wright (63,27) Unicorn £ 30.000 £ 10.000 £ 5.000 Empress Ballroom
Blackpool
  • (en) Website PDC