Oude Kustvlakte
De Oude Kustvlakte is een onderdeel van de kustvlakte in Suriname die zich grofweg uitstrekt van Moengo in Marowijne in westzuidwestelijke richting naar Apoera in Nickerie. De Oude Kustvlakte werd gevormd tijdens het Eemien,[1] en heeft een hoogte van vier tot elf meter boven zeeniveau. Geologisch behoort het tot de Coropina Formatie uit het Pleistoceen. De lage gronden van de Oude Kustvlakte werden opgevuld met pyriethoudende kleien van de holocene Mara Formatie.[2]
Het wordt de Oude Kustvlakte genoemd omdat de sedimenten die zich hier aan de rand van het rotsachtige Guianaschild hebben opgehoopt, ouder zijn dan die in het andere, noordelijker deel van de kustvlakte, de Jonge Kustvlakte, die uit het Holoceen stammen.[3]
Ten zuiden van de de Oude Kustvlakte kan nog een ouder deel onderscheiden worden. Dit is de Savannegordel met de Zanderij Formatie uit het Plioceen. De oudere formaties zoals de Burnside (Oligoceen) en Coesewijne (Mioceen) komen niet aan het oppervlak.
Deze formaties zijn allemaal ontstaan door de verwering van het oude schild van het binnenland en bestaan voornamelijk uit medium tot grof, hoekig kaolienhoudend kwartszand met ingebedde klei. In de erosiegeulen van de Oude Kustvlakte is na de IJstijd de Holocene Marakleigrond verzuurd tot katteklei die landbouw moeilijk maakt.[4]
- ↑ Salomon Kroonenberg, 2017, Spiegelzee: de zeespiegelgeschiedenis van de mens, pagina 24 ISBN 9789045033150
- ↑ Theo Wong, Salomon Kroonenberg & Pieter Augustinus, 2017, Hoofdstuk 8, De Oude Kustvlakte in: Geologie en landschap van Suriname. LM Publishers, Volendam 184 blz. ISBN 978-94-6022-459-1
- ↑ Th.E. Wong, R. de Kramer, P.L. de Boer, C. Langereis, J. Sew-A-Tjon, 2009, The influence of sea-level changes on tropical coastal lowlands; the Pleistocene Coropina Formation, Suriname, Sedimentary Geology 216 : 125–137 url
- ↑ PKJ van der Voorde, 1957, De bodemgesteldheid van het ritsenlandschap en van de Oude Kustvlakte in Suriname, proefschrift Landbouwhogeschool Wageningen url