Kustvlakte (Suriname)

Jonge Kustvlakte: Zeedijk, Nieuw-Nickerie (west)
Jonge Kustvlakte: zeeschildpad, Galibi (oost)

De kustvlakte is de landstreek van Suriname langs de kust van de Atlantische Oceaan.

In Suriname wordt deze onderverdeeld in de Oude Kustvlakte (tussen Apoera en Moengo) en de Jonge Kustvlakte (langs zee, tussen Guyana en Frans-Guyana).[1] Het gehele gebied is ontsloten door de Oost-Westverbinding die in het westen aftakkingen kent naar Apoera en Nieuw-Nickerie.[2] Van west naar oost liggen hier de districten: Nickerie, Coronie, Saramacca, Wanica, Paramaribo, Commewijne en Marowijne.

Stratigrafie kustvlakte
Periode Tijdvak Tijd geleden
Ma
Formatie Fase
Laagpakket
Kwartair Holoceen
(Jonge Kustvlakte)
0,0117 - heden Coronie Formatie Comowine Fase
(1300 BP - Heden)
Moleson Fase
(2500-1300 BP)
Wanica Fase
(6000-3000 BP)
Mara Formatie(11700-6000 BP)
Pleistoceen
(Oude Kustvlakte)
2,58 - 0,0117 Coropina Formatie Lelydorp
Para
Neogeen Plioceen
(Savannegordel)
5,333 - 2,58 Zanderij Formatie
Geologische indeling van de Surinaamse kustvlakte volgens Wong, 1989.

De kustvlakte heeft een lengte van 386 kilometer[3] en strekt zich 50 tot 150 kilometer landinwaarts uit. Het gebied is het meest gecultiveerd van Suriname en werd in voorgaande eeuwen voor de landbouw geschikt gemaakt door middel van drainage en ophoging. De ingepolderde gebieden in Nickerie en Saramacca doen denken aan een Hollands polderlandschap. Het zuidelijke deel van de kustvlakte is de Savannegordel of Zanderijgordel.[4]

Oude Kustvlakte: stafdorp Suralco, Moengo

Ritsen en zwampen

De Surinaamse kustvlakte wordt gedomineerd door een strandwallenlandschap van ritsen en zwampen.

Ritsen en zwampen in noordoost Suriname