National Grassland

Een National Grassland is een gebied van beschermde en beheerde federale gronden in de Verenigde Staten, goedgekeurd door Title III van de Bankhead-Jones Farm Tenant Act van 1937 en beheerd door de United States Forest Service. Voor administratieve doeleinden zijn ze in wezen identiek aan National Forests, behalve dat graslanden voornamelijk uit prairies bestaan. Net als National Forests kunnen National Grasslands worden gebruikt voor jacht, begrazing, delfstofwinning, recreatie en andere doeleinden. Verschillende National Grasslands worden doorgaans beheerd in combinatie met nabijgelegen National Forests.

Op vier na liggen alle National Grasslands in of aan de rand van de Great Plains. Die vier liggen in het zuidoosten van Idaho, het noordoosten van Californië, het centrum van Oregon en een reservaat in Illinois. De drie National Grasslands in North Dakota worden samen met één in het noordwesten van South Dakota gezamenlijk beheerd als de Dakota Prairie Grasslands. National Grasslands zijn over het algemeen veel kleiner dan National Forests, terwijl een typisch National Forest ongeveer 400.000 ha groot is, is de gemiddelde grootte van een National Grassland 77.665 ha. Het grootste, het Little Missouri National Grassland in North Dakota, beslaat 416.334 ha, wat ongeveer de gemiddelde grootte is van een National Forest. Op 30 september 2007 bedroeg de totale oppervlakte van alle 20 National Grasslands 1.553.300 ha.

De kleinere Midewin National Tallgrass Prairie, die veel later en ten oosten van de Mississippi werd aangelegd, is technisch gezien geen National Grassland, aangezien deze onder andere wetgeving tot stand is gekomen, maar wordt door de Forest Service wel als zodanig beheerd, als een unieke prairie.

Naam	Staat	Opgericht	Oppervlakte (km²)	Foto
Midewin National Tallgrass Prairie	Illinois	1996	82,1

Zie de categorie National Grasslands of the United States van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.