Nationaal Park Kalkalpen

Nationaal park Kalkalpen
Onderdeel van de werelderfgoedinschrijving:; Oude en voorhistorische beukenbossen van de Karpaten en andere regio's van Europa
Land	Oostenrijk
UNESCO-regio	Europa en Noord-Amerika
Criteria	ix
Inschrijvingsverloop
UNESCO-volgnr.	1133
Inschrijving	2017 (41e sessie)
	UNESCO-werelderfgoedlijst

Het Nationaal Park Kalkalpen (Duits: Nationalpark Kalkalpen) is een Oostenrijks nationaal park dat in 1997 werd opgericht in de deelstaat Opper-Oostenrijk. Het park is 20.850 hectare groot en beschermt het beboste berglandschap van het Sengsengebirge en Reichraminger Hintergebirge in de Noordelijke Kalkalpen. De Hohe Nock is met zijn 1963 meter de hoogste top van het park. De beukenbossen maken sinds 2017 deel uit van het Unesco-Werelderfgoed Oude en voorhistorische beukenbossen van de Karpaten en andere regio's van Europa. Het nationaal park werkt voor het natuurverbindingsproject Netzwerk Naturwald samen nabijgelegen Nationaal Park Gesäuse en Wildernisgebied Dürrenstein-Lassingtal.^[1] Het gebied (Wildernisgebied Dürrenstein-Lassingtal, Nationaal Park Kalkalpen, Nationaal Park Gesäuse, Natuurpark Steirische Eisenwurzen, Natuurpark Niederösterreichische Eisenwurzen, Natuurpark Ötscher-Tormäuer) is een Dark sky park.^[2]

Fauna en flora

In het park leven ongeveer 30 zoogdiersoorten, 80 broedvogelsoorten en 1500 vlindersoorten. Verder groeien er meer dan 1000 soorten varens en mossen. Het nationaal park biedt een onderkomen aan onder andere visotter, vleermuis, esculaapslang, lynx en bever. Bovendien komen er veel vogels voor, die in Oostenrijk op de rode lijst staan: boomvalk, auerhoen,slangenarend, zwarte ooievaar, sperwer.

Bronnen, noten en/of referenties

Zie de categorie Nationalpark Kalkalpen van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.