Wildernisgebied Dürrenstein-Lassingtal
| Wildernisgebied Dürrenstein-Lassingtal | ||
|---|---|---|
| Onderdeel van de werelderfgoedinschrijving: Oude en voorhistorische beukenbossen van de Karpaten en andere regio's van Europa | ||
![]() | ||
| Land | ||
| UNESCO-regio | Europa en Noord-Amerika | |
| Criteria | ix | |
| Inschrijvingsverloop | ||
| UNESCO-volgnr. | 1133 | |
| Inschrijving | 2017 (41e sessie) | |
| UNESCO-werelderfgoedlijst | ||

Wildernisgebied Dürrenstein-Lassingtal is een strikt natuurreservaat en wildernisgebied (IUCN-categorie Ia en Ib sinds 2003) in Neder-Oostenrijk en Stiermarken in Oostenrijk. Het gebied omvat bergen en een van de laatste oerwoudachtige loofbossen in Midden-Europa. In het gebied komt onder andere Euraziatische lynx, Oeraluil, alpensalamander, edelhert, steenarend voor.
Rond 1875 besloot Albert Salomon Anselm von Rothschild een deel van het woud te beschermen; in 400 hectare oerbos in het Rothwald werd nooit aan bosbouw gedaan. Tussen 1997 en 2001 werden 2400 hectare van het wildernisgebied verder beschermd; in 2013 werd het beschermde gebied uitgebreid tot 35 vierkante kilometer. Sinds 2021 werd ook 6500 hectare van het Lassingtal in Stiermarken aan het wildernisgebied toegevoegd.
In 2017 werd het gebied door de Unesco tot werelderfgoed verklaard als onderdeel van de Oude en voorhistorische beukenbossen van de Karpaten en andere regio's van Europa (in 2023 werd ook het deel in het Lassingtal werelderfgoed).[1][2] Het wildernisgebied werkt voor het natuurverbindingsproject Netzwerk Naturwald samen met de nabijgelegen nationale parken Nationaal Park Kalkalpen en Nationaal Park Gesäuse.[3] Het gebied (Wildernisgebied Dürrenstein-Lassingtal, Nationaal Park Kalkalpen, Nationaal Park Gesäuse, Natuurpark Steirische Eisenwurzen, Natuurpark Niederösterreichische Eisenwurzen, Natuurpark Ötscher-Tormäuer) is een Dark sky park.[4] Het bezoekerscentrum Haus der Wildnis in Lunz am See geeft sinds 2021 meer informatie over het gebied.
