Muriel Targnion

Targnion, telg uit een slagersfamilie, werd kandidaat in de rechten en in 1998 licentiaat in de politieke wetenschappen, optie internationale relaties, aan de Université Catholique de Louvain. Na haar studies was Targnion, die politiek actief werd voor de Franstalige socialisten, van 1998 tot 2003 parlementair medewerker van Waals Parlementslid Jean-François Istasse en van 1998 tot 1999 halftijds attaché op het kabinet van federaal minister Yvan Ylieff. Van 1999 tot 2001 was ze tevens voorzitster van de PS-jongerenafdeling van het arrondissement Verviers.

In oktober 2000 werd Targnion voor het eerst verkozen tot gemeenteraadslid van Verviers. In januari 2003 volgde ze haar partijgenoot Michel Reip op als schepen van Sport, Feestelijkheden, Toerisme en Internationale Betrekkingen en na de verkiezingen van oktober 2006 werd ze schepen van Economische Zaken, Mobiliteit, Huisvesting en Stadsvernieuwing, hetgeen ze bleef tot ze in juli 2010 gemeenschapssenator werd.^[2] Twee jaar later, na de verkiezingen van oktober 2012, belandde de PS in de oppositie van Verviers en werd ze fractievoorzitter voor haar partij in de gemeenteraad.

Nadat het christendemocratische cdH haar liberale coalitiepartner MR inruilde voor de PS, werd Targnion in november 2015 aangesteld tot burgemeester van Verviers, een functie die ze na de verkiezingen van oktober 2018 behield in een coalitie met de MR en de lokale partij Nouveau Verviers.

In juni 2020 kwam Targnion op ramkoers met partijgenoot en OCMW-voorzitter van Verviers Hassan Aydin, die een budgettair creatieve aanpak hanteerde. Binnen de plaatselijke PS-afdeling ontstonden twee kampen en de gemoederen tussen die kampen liepen zodanig hoog op, dat de afdeling onder curatele werd geplaatst door de nationale partijleiding. Niettemin werd onder leiding van het kamp rond Targnion zonder toestemming van de nationale partijleiding een motie van wantrouwen ingediend tegen Aydin, die ook uit de PS-fractie in de gemeenteraad werd geweerd. Hierdoor besliste de Deontologische Commissie van de PS om een interne procedure tegen Targnion op te starten en werd ze drie weken later, op 30 juli 2020, uit de PS gezet.^[3][4]

In september 2020 werd na een tweede motie van wantrouwen een nieuwe coalitie geïnstalleerd in Verviers, waardoor Targnion haar burgemeesterssjerp verloor aan Jean-François Istasse.^[5] Targnion vocht de motie van wantrouwen die haar afzette echter aan bij de Raad van State, die haar op 9 oktober 2020 in het gelijk stelde en de motie van wantrouwen ongeldig verklaarde. Hierdoor trad het vorige stadsbestuur onder haar leiding opnieuw in functie en moest Istasse het burgemeesterschap opnieuw afstaan aan Targnion.^[6] Targnion bleef burgemeester tot in december 2024, maar moest zich van oktober 2022 tot april 2024 vanwege een zware ziekte laten vervangen door Alexandre Loffet. Bij de gemeenteraadsverkiezingen van oktober 2024 stelde ze zich niet langer kandidaat.

Bij de Waalse verkiezingen van juni 2009 werd Targnion voor het arrondissement Verviers verkozen in het Waals Parlement en in het Parlement van de Franse Gemeenschap. In het Waals Parlement werd ze in de legislatuur 2009-2014 lid van de commissies Algemene Zaken, Administratieve Vereenvoudiging, Europese Fondsen en Internationale Betrekkingen (2009-2014) en Economie, Buitenlandse Handel en Nieuwe Technologieën (2009-2011). De politica legde er zich toe op de dossiers rond huisvesting, kinderdagverblijven en opvangtehuizen voor kinderen met een handicap, de omzetting van Europese richtlijnen in Waalse wetgeving en de financiering van gemeenten. Ook de blijvende vestiging van de SPGE, de Waalse openbare maatschappij voor waterbeheer, in Verviers, beschouwd als de waterhoofdstad van Wallonië, kon op haar belangstelling rekenen. In het Franse Gemeenschapsparlement werd ze actief in de commissie Kind, Onderzoek, Openbaar Ambt en Schoolgebouwen.

Daarnaast zetelde zij van juli 2010 tot maart 2013 als gemeenschapssenator in de Senaat, waar ze zitting had in de commissie Institutionele Aangelegenheden. In maart 2013 nam Targnion ontslag uit de Hoge Vergadering om zich meer toe te leggen op haar andere parlementaire mandaten en haar rol als oppositieleider in Verviers.

In mei 2014 was ze bij de Waalse verkiezingen eerste opvolger in het arrondissement Verviers. Targnion keerde niet terug naar het Waals Parlement, maar kon in juni 2014 wel zitting nemen in het Parlement van de Franse Gemeenschap ter vervanging van de Duitstalige Edmund Stoffels, die wettelijk niet in dit parlement mocht zetelen. Ze was er van 2014 tot 2018 lid van de commissies Cultuur en Kind en Internationale Betrekkingen, Europese Aangelegenheden, Algemene Zaken, Universitaire Ziekenhuizen en Zorgberoepen. In december 2018 nam Targnion ontslag als parlementslid om zich volledig aan het burgemeesterschap van Verviers te wijden.

Targnion vervulde tevens verschillende bestuursmandaten: bij Finimo (2006-2007 en 2011-2013), een intercommunale voor de publieke financiering van energieprojecten, de elektriciteits- en teledistributiebeheerder Intermosane (2007-2011), de openbare vervoersmaatschappij TEC in Luik-Verviers (2009), het Luikse provinciaal agentschap voor territoriale ontwikkeling SPI+ (2010-2013) en de intercommunale Tecteo, de voorloper van Publifin en daarna Enodia (2011-2013 en 2017-2020).

Van 2018 tot 2019 was Targnion voorzitter van de raad van bestuur van Enodia. In oktober 2019 diende ze onder druk van haar partij op te stappen als voorzitster omdat ze geen graten zag in de omstreden beslissing van dochtermaatschappij Nethys om filialen Voo, Win en Elicio te verkopen aan ondernemer en Nethys-bestuurder François Fornieri, een duidelijk geval van belangenvermenging.^[7] Tevens was ze van juli tot december 2019 adviseur bij elektriciteitsproducent Luminus.

Sinds 2025 is ze vastgoedagent bij een immobiliënkantoor dat betrokken is bij de vastgoedprojecten in de streek van Luik.^[8]