Yvan Ylieff

Yvan Ylieff
Geboren	Verviers, 8 maart 1941
Land	België
Partij	PS
Federaal Minister, toegevoegd aan de Minister van Wetenschappelijk Onderzoek
Aangetreden	5 mei 2003
Einde termijn	12 juli 2003
Regering	Verhofstadt I
Voorganger	Geen
Opvolger	Geen
Regeringscommissaris, belast met Wetenschapsbeleid
Aangetreden	8 april 2000
Einde termijn	5 mei 2003
Regering	Verhofstadt I
Voorganger	Geen
Opvolger	Geen
Functies
1999-2000	Franse Gemeenschapsminister van Jeugd, Ambtenarenzaken en Onderwijs voor Sociale Promotie
1995-1999	Federaal Minister van Wetenschapsbeleid
1989-1992	Franse Gemeenschapsminister van Onderwijs en Wetenschappelijk Onderzoek
1988-1989	Federaal Minister van Nationale Opvoeding
Portaal    België Politiek

Yvan E.A. Ylieff (Verviers, 8 maart 1941) is een voormalig Belgisch politicus voor de PS.

Ylieff had een vader van Bulgaarse origine en een Belgische moeder. In 1963 promoveerde hij tot licentiaat in de geschiedenis aan de Universiteit Luik en vervolgens werkte hij van 1963 tot 1968 als leraar geschiedenis, eerst tot in 1964 aan de staatsnormaalschool in Verviers en vervolgens aan het Atheneum van Verviers.

Hij militeerde van jongs af aan in socialistische milieus en voerde actie tegen de Algerijnse Oorlog en voor de beëindiging van nucleaire testen overal ter wereld. In juni 1968 werd hij attaché op het kabinet van minister van Nationale Opvoeding Abel Dubois, waar hij een van de medewerkers was van diens kabinetschef Fred Dethier. Vervolgens werkte Ylieff van januari 1972 tot oktober 1973 als attaché op het kabinet van Léon Hurez, die Dubois was opgevolgd als minister van Nationale Opvoeding, en was hij van oktober 1973 tot april 1974 raadgever van premier Edmond Leburton.

In oktober 1970 werd Ylieff voor de PSB verkozen tot gemeenteraadslid van Andrimont, waar hij tot in 1973 eerste schepen werd, bevoegd voor Onderwijs. Daarna volgde hij de plotseling overleden Pierre Miessen op als burgemeester van de gemeente, hetgeen hij bleef tot eind 1976. Bij de grootschalige gemeentelijke fusies van 1976 werd Andrimont een deelgemeente van Dison en Ylieff was zo de laatste burgemeester van Andrimont. Nadien was hij van 1977 tot 2018 burgemeester van de fusiegemeente Dison. Na afloop van zijn burgemeesterschap bleef Ylieff nog tot in december 2024 gemeenteraadslid van Dison. Bij de verkiezingen van oktober 2024 wilde Ylieff nog opkomen als lijstduwer, maar op aandringen van zijn opvolgster Véronique Bonni besloot hij uiteindelijk niet langer kandidaat te stellen.^[1][2].

In maart 1974 werd Yvan Ylieff voor het arrondissement Verviers verkozen in de Kamer van volksvertegenwoordigers, waar hij tot in mei 1995 bleef zetelen. Door de toen bestaande dubbelmandaten zetelde hij van 1974 tot 1980 eveneens in de Cultuurraad voor de Franse Cultuurgemeenschap en vervolgens van 1980 tot 1995 in de Waalse Gewestraad en de Raad van de Franse Gemeenschap. Voorts maakte Ylieff van 1973 tot 1983 deel uit van de Gewestelijke Economische Raad voor Wallonië. In de Kamer nam hij zitting in de commissies Cultuur (1974-1978), Nationale Opvoeding (1974-1979), Buitenlandse Handel (1977-1979) en Opvoeding, Wetenschapsbeleid en Cultuur (1979-1988), in de Franse Cultuurraad en daarna de Franse Gemeenschapsraad werd hij van 1974 tot 1977 gewoon lid, van 1977 tot 1981 secretaris, van 1981 tot 1985 voorzitter en van 1985 tot 1988 weer gewoon lid van de commissie Onderwijs, vanaf 1981 tevens bevoegd voor Wetenschapsbeleid. In de Waalse Gewestraad maakte Ylieff deel uit van de commissies Begroting, Financiën en Ondergeschikte Besturen (1980-1981), Ondergeschikte Besturen en Buitenlandse Betrekkingen (1981-1983) en Begroting, Financiën en Gesubsidieerde Werken (1985-1987).

Als onderwijsspecialist van zijn partij vertolkte Ylieff in de jaren tachtig ten tijde van de regeringen-Martens V en Martens VI de bezorgdheden van de onderwijswereld over de besparingen van deze regeringen en de eisen van de onderwijsvakbonden en verdedigde hij de publieke diensten. Tevens steunde hij de houding van José Happart in de Voerkwestie. Van november 1983 tot mei 1988 was Ylieff fractievoorzitter van de PS in de Waalse Gewestraad, waarbij hij een fusie tussen het Waals Gewest en de Franse Gemeenschap verwierp en de vestiging van de Waalse overheidsinstellingen steunde.

Hij was van mei 1988 tot januari 1989 in de regering-Martens VIII de laatste minister van nationale opvoeding voor het Franstalig onderwijs, waarna de bevoegdheid Onderwijs werd overgeheveld naar de gemeenschappen. Van januari 1989 tot januari 1992 was Ylieff vervolgens minister van Onderwijs en Wetenschappelijk Onderzoek in de Franse Gemeenschapsregering.^[3] In deze functie erfde hij de oude spanningen tussen het katholiek en het gemeenschapsonderwijs, zonder de financiële middelen om ze op te lossen. Hoewel hij erin slaagde verschillende vernieuwende initiatieven te nemen in het onderwijs, drongen zich besparingen op met gevolgen voor de tewerkstelling van leerkrachten, die in 1990-1991 massaal aan het staken gingen. Uiteindelijk werd de onrust getemperd door de leerkrachten een loonsverhoging te geven, maar dat nam niet weg dat er in 1992-1993 verdere ingrijpende maatregelen moesten worden genomen om te saneren in het onderwijs. Na de verkiezingen van november 1991 was Ylieff onderhandelaar bij het tot stand komen van het regeerakkoord voor de Franse Gemeenschap, maar hij nam in januari 1992 geen zitting meer als minister. Hij nam zijn parlementaire mandaten terug op en werd van 1992 tot 1995 ondervoorzitter van de Kamer, waar hij tevens voorzitter was van de commissie Justitie. In de Raad van de Franse Gemeenschap ging hij zetelen in de commissie Internationale Betrekkingen.

Bij de eerste rechtstreekse Waalse verkiezingen in mei 1995 werd Ylieff voor het arrondissement Verviers verkozen in het Waals Parlement en zodoende ook indirect in het Parlement van de Franse Gemeenschap. Hij onderhandelde mee over de luiken onderwijs en opleiding van de PS-PSC-regeerakkoorden voor het Waals Gewest en de Franse Gemeenschap, maar werd van juni 1995 tot juli 1999 minister van wetenschapsbeleid in de federale regering-Dehaene II, waardoor hij zich moest laten vervangen als parlementslid. Als minister had hij ook ruimteonderzoek als bevoegdheid, waarvoor hij een groot deel van de kredieten voor het federale wetenschapsbeleid wist los te weken. In oktober 1995 was hij voorzitter van de Europese ruimtevaartconferentie in Toulouse en van 1995 tot 1999 zat hij tevens de ministeriële raad van het Europees Ruimteagentschap ESA voor. Daarnaast richtte hij in augustus 1997 een Federale Raad voor Wetenschapsbeleid op, een adviesorgaan inzake het federale wetenschapsbeleid.

In juni 1999 werd Ylieff voor het arrondissement Verviers opnieuw verkozen in de Kamer van volksvertegenwoordigers, maar hij werd algauw weer tot ministeriële functies geroepen. Van juli 1999 tot april 2000 was hij minister van Jeugd, Openbaar Ambt en Onderwijs voor Sociale Promotie in de paars-groene Franse Gemeenschapsregering onder leiding van Hervé Hasquin. In deze functie wist hij de gevoelige hervorming van het ziekteverlofsysteem voor leraren te voltooien. Na een herschikking van de socialistische ministers werd Ylieff van april 2000 tot mei 2003 in de federale regering-Verhofstadt I regeringscommissaris belast met het Wetenschapsbeleid,^[4][5] toegevoegd aan minister van Wetenschappelijk Onderzoek Charles Picqué. Na het vertrek van Ecolo uit de federale regering was hij van mei tot juli 2003 nog enkele maanden minister Zonder Portefeuille, toegevoegd aan de minister van Wetenschappelijk Onderzoek. Na afloop van zijn ministerschap verliet Ylieff de nationale politiek om zich definitief toe te leggen op het bestuur van zijn gemeente.