Mia De Vits

Mia De Vits
Naam	Marie Louise De Vits
Geboren	Gooik, 31 maart 1950
Kieskring	Vlaams-Brabant
Regio	Vlaanderen
Land	België
Functie	Politica Journaliste Syndicaliste
Partij	sp.a
Vakbond	ABVV
Mandaten
1984 - 1989	Federaal Secretaris ABVV
1989 - 1995	Algemeen secretaris Vlaams ABVV
1989 - 2002	Algemeen secretaris ABVV
1995 - 2004	Voorzitter Vlaams ABVV
2002 - 2004	Voorzitter ABVV
2004 - 2009	Europees Parlementslid[1]
2004 - 2009	Quaestor Europees Parlement[2]
2007 - 2012	Gemeenteraadslid Gooik
2009 - 2014	Vlaams Parlementslid[3]
Portaal    Economie Politiek

Marie Louise (Mia) De Vits (Gooik, 31 maart 1950) is een Belgisch voormalig journaliste, syndicaliste en politica voor de sp.a.

Mia De Vits werd geboren in Kester, hartje Pajottenland, in een arbeidersgezin. Haar vader was metaalarbeider, haar moeder verdiende bij als huishoudhulp. Ze volgde haar middelbare studies aan het Sint-Guido-instituut in Anderlecht. Vervolgens studeerde ze sociale wetenschappen aan de Leuven, alwaar ze in 1972 afstudeerde als licentiate, met een thesis over de integratie van gehandicapten in het arbeidsproces.

Ze sloot zich pas aan bij de socialistische beweging toen ze na de universiteit een paar maanden bij de toenmalige BRT werkte. Ze was van 1972 tot 1973 freelancejournaliste voor Lea Martel voor het programma 'Weegschaal'. Ex-minister Rufin Grijp, die toen op de studiedienst van de socialistische vakbond ABVV zat, haalde haar in 1973 weg bij de BRT en wierf haar aan als beleidsmedewerker op de studiedienst van Georges Debunne. Van 1973 tot 1984 was ze sociaal adviseur op de studiedienst van het ABVV.

In januari 1984 promoveerde ze tot nationaal secretaris van het ABVV voor sociale zekerheid en arbeidsrecht, hetgeen ze bleef tot in september 1989. Vervolgens was De Vits van september 1989 tot mei 2002 algemeen secretaris van de socialistische vakbond. Van 1995 tot 2004 was ze voorzitter van het Vlaams ABVV. "Ik dwong respect af door leiding te geven, goed te weten waarover ik praatte en na verloop van jaren ook door mijn ervaring," zegt ze over het verloop van haar carrière bij de vakbond. De Vits ging op 31 mei 2002 de Belgische geschiedenis in als de eerste vrouw die nationaal voorzitter werd van een vakbond. Ze bekleedde deze functie tot in maart 2004. Eerder was De Vits van juni tot september 1995 interim-voorzitter van het ABVV na het overlijden van François Janssens, waarna ze werd opgevolgd door Michel Nollet.

De Vits vertrok in maart 2004 bij het ABVV vanwege een conflict met de leiding van BBTK en het Waals ABVVover meer transparantie in de financiële geldstromen binnen het ABVV.^[4][5][6] Terwijl de politieke partijen hun uiterste best deden om alsmaar jongere kandidaten te zoeken, stapte Mia De Vits op haar 54ste nog de politiek binnen en werd ze aangesteld tot lijsttrekker van de socialistische sp.a bij de Europese verkiezingen van juni 2004. Als lid van de raad van bestuur van het Europees Vakverbond (EVV) kende ze de problematiek in Europa. Ze haalde 202.000 voorkeurstemmen, wat in vergelijking met de sp.a-uitslag van 1999 heel goed was, zeker omdat ze het meteen moest opnemen tegen twee (voormalige) premiers: Dehaene en Verhofstadt.

Op 17 juli 2004 werd De Vits ingezworen als Europees Parlementslid. Ze nam in het Europees Parlement zitting in de commissie Interne Markt en Consumentenbescherming en was plaatsvervanger in de commissie Economische en Monetaire Zaken. Ze legde er zich toe op dossiers als de dienstenrichtlijn, autoverzekeringsrichtlijn, machinerichtlijn, de discussie over een Europees sociaal model en een wettelijk kader rond SEPA. In de aanloop naar het referendum over de Europese Grondwet was ze ook vaak op campagne in Frankrijk. Daarnaast werd ze in juli 2004 ook aangewezen als quaestor, onder meer met de controle op het beheer van de gebouwen en restaurants, hetgeen ze bleef tot aan het einde van de legislatuur in 2009.

Ze trok in 2006 de sp.a-VLD-Groen!-kieslijst voor de gemeenteraadsverkiezingen in Gooik en werd verkozen als gemeenteraadslid, een functie die ze uitoefende tot eind 2012. Voor de federale verkiezingen van 10 juni 2007 stond ze op de voorlaatste plaats van de opvolgers voor het kartel sp.a-Spirit op de Kamerlijst voor de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde.

Eind januari 2009 besloot De Vits initieel om uit de politiek te stappen, dit naar aanleiding van het aanstellen van Kathleen Van Brempt als lijsttrekker van sp.a op de Europese lijst in juni 2009^[7][8] Ze liet zich toch overhalen op te komen tijdens de Vlaamse verkiezingen van juni 2009 in de kieskring Vlaams-Brabant en werd op 7 juni 2009 verkozen tot Vlaams Parlementslid, een mandaat dat ze uitoefende tot mei 2014. Van midden juli 2009 tot eind mei 2014 maakte ze als vierde ondervoorzitter deel uit van het Bureau (dagelijks bestuur) van het Vlaams Parlement. Daarnaast was De Vits van 2009 tot 2011 secretaris en van 2012 tot 2014 vast lid van de commissie Welzijn, Volksgezondheid, Gezin en Armoedebestrijding, van 2009 tot 2010 en van 2011 tot 2014 vast lid van de commissie Brussel en Vlaamse Rand en van 2012 tot 2014 vast lid van de commissie Buitenlands Beleid, Europese Aangelegenheden en Internationale Samenwerking. Ze maakte voorts van 2010 tot 2014 als afgevaardigde deel uit van het Europees Comité van de Regio's. Bij de verkiezingen van mei 2014 stelde De Vits zich niet langer kandidaat.

In oktober 2012 kwam ze zowel op als lijstduwer voor de lokale lijst sp.a-samen in Gooik als voor de kieslijst van sp.a voor de provincieraadsverkiezingen in het provinciedistrict Halle. Voor beide geraakte ze niet verkozen, ze behaalde voor de gemeente 135 en voor de provincie 1.723 voorkeurstemmen.^[9][10] Van 2004 tot 2014 cumuleerde 1 à 10 mandaten, waarvan 1 à 6 bezoldigd.^[11]