Mauro Camoranesi

Mauro Camoranesi
Mauro Camoranesi
Persoonlijke informatie
Volledige naam Mauro Germán Camoranesi Serra
Geboortedatum 4 november 1976
Geboorteplaats Tandil, Vlag van Argentinië Argentinië
Sportnationaliteit Vlag van Italië Italië
Lengte 174 cm
Positie Middenvelder
Clubinformatie
Voetbalcarrière geëindigd in 2014
Senioren
Seizoen Club W (G)
1994–1995
1995–1996
1997
1997–1998
1998–2000
2000–2002
2002–2010
2010
2011–2012
2013–2014
Vlag van Argentinië CA Aldosivi
Vlag van Mexico Santos Laguna
Vlag van Chili Montevideo Wanderers
Vlag van Argentinië Banfield
Vlag van Mexico Cruz Azul
Vlag van Italië Hellas Verona
Vlag van Italië Juventus
Vlag van Duitsland VfB Stuttgart
Vlag van Argentinië CA Lanús
Vlag van Argentinië Racing Club
31(0)
13(1)
6(1)
38(16)
75(21)
51(7)
224(27)
7(0)
35(0)
39(3)
Interlands
2003–2010 Vlag van Italië Italië 55(4)
Getrainde teams
2015
2015–2016
2016–2017
2020
2020–2021
2022
2023–2024
2024
2024–2025
Vlag van Mexico Deportivo Tepic
Vlag van Mexico CA Tigre
Vlag van Mexico Cafetaleros de Chiapas
Vlag van Slovenië NK Tabor Sežana
Vlag van Slovenië NK Maribor
Vlag van Frankrijk Olympique Marseille (assistent)
Vlag van Malta Floriana
Vlag van Cyprus Karmiotissa
Vlag van Cyprus Anorthosis Famagusta
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Mauro Germán Camoranesi Serra (Tandil, 4 oktober 1976) is een in Argentinië geboren Italiaans voormalig betaald voetballer die bij voorkeur als rechtermiddenvelder of centrale middenvelder speelde. Hij speelde onder meer voor CA Banfield, Cruz Azul, Hellas Verona, Juventus en VfB Stuttgart. Na zijn spelersloopbaan werd hij voetbaltrainer.

Clubcarrière

Zuid-Amerika

Camoranesi is een van origine Argentijnse middenvelder, maar hij liet zich naturaliseren tot Italiaan. Zijn grootouders komen uit Italië en zijn moeder uit Rusland. Hij speelde tot de eeuwwisseling voor het Argentijnse Aldosivi (1994/95), het Mexicaanse Santos Laguna (1995-1996), het Uruguayaanse Montevideo Wanderers (1997).

Terug in zijn geboorteland Argentinië ging hij in het seizoen 1997/98 veel doelpunten maken namens Banfield. Hij kwam tot zestien goals in 38 wedstrijden, terwijl hij in de drie seizoenen ervoor slechts tweemaal scoorde. Ook een jaar later bij Cruz Azul, terug in Mexico, scoorde hij veel. In twee seizoenen kwam hij tot 21 goals voor Cruz Azul.

Hellas Verona

In de zomer van 2000 trok Camoranesi voor zeven miljoen euro naar Hellas Verona. Daar maakte hij op 22 oktober tegen Lazio zijn debuut. Hij werd bij Hellas basisspeler als rechtsmidden in een 4-4-2. Op 12 november scoorde hij tegen Vicenza zijn eerste doelpunt voor de club. Door drie overwinningen in de laatste wedstrijden ontliep Hellas Verona rechtstreekse degradatie, omdat het op doelsaldo boven Napoli eindigde. Wel moest het een play-offwedstrijd spelen tegen Serie B-team Reggina. Thuis won Hellas met 1-0, maar door twee goals van Reggina in de return leek Hellas lang gedegradeerd. Maar door een assist van Camoranesi op de 2-1 van Michele Cossato in de 85'ste minuut handhaafde Hellas zich toch.

In zijn tweede seizoen bij Hellas Verona handhaafde de club zich een stuk gemakkelijker. De club eindigde negen punten boven plek zestien en Camoranesi had zelf ook een beter seizoen, met drie goals en zeven assists.

Juventus

In juli 2002 tekende Camoranesi voor 8,5 miljoen euro bij landskampioen Juventus, waar hij terechtkwam in een team met Gianluigi Buffon, Lilian Thuram, Edgar Davids, Pavel Nedvěd, Alessandro Del Piero en David Trezeguet. Op 25 augustus won hij in zijn debuut tegen Parma direct de Supercoppa. Op 15 september maakte hij tegen Atalanta Bergamo zijn Serie A-debuut voor Juventus. Drie dagen later scoorde hij in het Champions League-duel met Feyenoord zijn eerste doelpunt voor de club. Dat seizoen werd Juventus opnieuw kampioen van de Serie A en Camoranesi voor het eerst. Ook stond hij op 28 mei 2003 in de basis tijdens de finale van de Champions League tegen landgenoot AC Milan, dat op penalty's won. In zijn eerste seizoen bij Juventus kwam hij tot vijf goals en zeven assists in 45 wedstrijden.

Op 3 augustus begon Camoranesi zijn tweede seizoen opnieuw met het winnen van de Supercoppa. Ditmaal werd AC Milan wel verslagen op strafschoppen. Het werd dat seizoen geen kampioen, maar een jaar later wel. Dat was een uitstekend seizoen voor Camoranesi, dat tot achttien assists kwam in alle competities. In het seizoen 2005/06 werd Juventus in eerste instantie opnieuw kampioen, maar vanwege het omkoopschandaal werd Juventus tot degradatie veroordeeld, terwijl de laatste twee kampioenschappen de club werd afgenomen.

Camoranesi was, samen met Buffon, Del Piero, Trezeguet en Nedved, een van de weinige sterspelers die de club trouw bleef tijdens hun seizoen in de Serie B. Juventus begon het seizoen met negen strafpunten, maar won de titel uiteindelijk met zes punten voorsprong op Napoli. Het seizoen daarop keerde de club uit Turijn weer terug naar de Serie A. Camoranesi speelde 33 wedstrijden mee en kwam tot vier goals en zeven assists.

Op 2 september 2007, in zijn eerste wedstrijd terug op het hoogste Italiaanse niveau, was Camoranesi als invaller tegen Cagliari goed voor een hattrick aan assists op goals van Trezeguet, Del Piero en Giorgio Chiellini. Dat seizoen eindigde Juventus als derde. Vanaf dat seizoen was Camoranesi ook niet onbetwist basisspeler meer, maar kwam hij toch tot minstens de helft van het aantal wedstrijden. In totaal speelde Camoranesi acht seizoenen voor Juventus. Daarin kwam hij tot 288 wedstrijden, 32 goals en 77 assists. Alleen Del Piero en Nedved kwamen in de clubgeschiedenis tot meer assists.

VfB Stuttgart

Camoranesi verruilde in augustus 2010 Juventus voor VfB Stuttgart, dat twee miljoen euro neerlegde voor zijn diensten. Hij tekende voor één jaar met een optie op nog een seizoen[1]. Op 11 september maakte hij tegen SC Freiburg zijn debuut voor de Duitse club. Een week later was hij in een 7-0 overwinning op Borussia Mönchengladbach goed voor zijn eerste assists. Na veertien wedstrijden en drie assists gingen Camoranesi en Stuttgart in de winterstop uit elkaar.

Camoranesi keerde terug naar Argentinië en speelde de seizoenen 2011 en 2012 voor CA Lanús. Hierna kwam hij uit voor Racing Club de Avellaneda waar hij zijn carrière eind 2014 besloot.

Clubstatistieken

Seizoen Club Competitie Competitie Beker Internationaal Totaal
Wed.Dlp. Wed.Dlp. Wed.Dlp. Wed.Dlp.
1994/95 Club Atlético Aldosivi Vlag van Argentinië Nacional B 31 0 31 0
1995/96Santos LagunaVlag van Mexico Liga MX131 13 1
1997Montevideo WanderersVlag van Chili Primera División61 6 1
1997/98BanfieldVlag van Argentinië Primera División3816 38 16
1998/99Cruz AzulVlag van Mexico Liga MX3911 39 11
1999/00 36 10 36 10
2000/01Hellas VeronaVlag van Italië Serie A2241 0 23 4
2001/022931 0 30 3
2002/03Juventus3042 0 13 1 45 5
2003/042636 1 4 0 36 4
2004/053641 0 9 1 46 5
2005/063431 0 9 0 44 3
2006/07Vlag van Italië Serie B3342 0 35 4
2007/08Vlag van Italië Serie A2251 0 23 5
2008/091911 0 6 1 26 2
2009/102430 0 9 1 33 4
2010/11VfB StuttgartVlag van Duitsland Bundesliga701 0 6 0 14 0
2011LanúsVlag van Argentinië Primera División1700 0 2 0 19 0
20121800 0 5 1 23 1
2013Racing Club2931 0 1 0 31 3
20141001 0 11 1
Carrièretotaal4887419 1 64 5 571 82

Interlandcarrière

Camoranesi speelde zijn eerste interland voor Italië op 12 februari 2003 tegen Portugal. Hij maakte deel uit van de selectie van Italië voor het EK 2004, waarin Italië niet de groepsfase overleefde. Op 7 september 2005 maakte hij tegen Wit-Rusland zijn eerste interlanddoelpunt.

Hij maakte opnieuw deel uit van de Italiaanse selectie voor het WK 2006. Hij speelde in vier wedstrijden en was basisspeler in de WK-finale tegen Frankrijk, dat op strafschoppen werd verslagen na een rode kaart voor Zinédine Zidane. Ook speelde hij op het EK 2008 en het WK 2010 in Zuid-Afrika. Toen Italië op laatstgenoemd toernooi niet uit de groepsfase kwam, beëindigde Camoranesi zijn interlandcarrière. Hij kwam tot 55 interlands, vier goals en negen assists.

Trainersloopbaan

Hij werd na zijn spelersloopbaan trainer en had in 2015 eerst de Mexicaanse tweedeklasser Deportivo Tepic onder zijn hoede. In december van dat jaar werd hij aangesteld als hoofdtrainer van het Argentijnse CA Tigre, hoewel hij na zeven wedstrijden al ontslagen werd. Hierna trainde hij Cafetaleros de Chiapas. In januari 2020 werd hij als hoofdtrainer aangesteld bij het Sloveense NK Tabor Sežana. Vervolgens maakte hij een binnenlandse transfer naar NK Maribor. Hij was in 2022 ruim een week de assistent-trainer van Olympique de Marseille, voordat hoofdtrainer Igor Tudor een andere assistent koos. Vervolgens was hij nog trainer van het Maltese Floriana FC en de Cypriotische clubs Karmiotissa FC en Anorthosis Famagusta.

Zie ook