Mathias Olesen

Mathias Olesen
Persoonlijke informatie
Volledige naam Mathias Flaga Olesen
Geboortedatum 21 maart 2001
Geboorteplaats Kopenhagen, Vlag van Denemarken Denemarken
Sportnationaliteit Vlag van Luxemburg Luxemburg
Lengte 188 cm
Been Tweebenig
Positie Centrale middenvelder
Clubinformatie
Huidige club Vlag van Duitsland Greuther Fürth
Rugnummer 8
Contract tot 30 juni 2027
Jeugd
– 2010
2011–2015
2016–2017
2017–2019
2019–2020		 Vlag van Luxemburg FC Résidence Walferdange
Vlag van Luxemburg FC Mamer 32
Vlag van Luxemburg Racing FC Union Luxemburg
Vlag van Duitsland Eintracht Trier
Vlag van Duitsland 1. FC Köln
Senioren *
Seizoen Club W (G)
2019
2020–2022
2020–2025
2024
2020–		 Vlag van Duitsland Eintracht Trier
Vlag van Duitsland 1. FC Köln II
Vlag van Duitsland 1. FC Köln
→ Vlag van Zwitserland Yverdon-Sport
Vlag van Duitsland Greuther Fürth		 1(0)
55(4)
38(0)
17(0)
2(0)
Interlands **
2017
2017
2018
2018–2019
2018–2021
2021–		 Vlag van Luxemburg Luxemburg –16
Vlag van Luxemburg Luxemburg –17
Vlag van Luxemburg Luxemburg –18
Vlag van Luxemburg Luxemburg –19
Vlag van Luxemburg Luxemburg –21
Vlag van Luxemburg Luxemburg		 6(0)
8(1)
2(1)
8(1)
11(1)
30(1)
* Bijgewerkt op 11 augustus 2025
** Bijgewerkt op 5 april 2025
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Mathias Olesen (Kopenhagen, 21 maart 2001) is een voetballer met zowel de Luxemburgse als de Deense nationaliteit die doorgaans als centrale middenvelder speelt. In 2022 maakte hij bij 1. FC Köln in de Duitse Bundesliga zijn debuut in het betaalde voetbal. In 2021 maakte hij zijn debuut voor het nationale elftal van Luxemburg. Sinds juli 2025 staat hij onder contract bij het Duitse Greuther Fürth.

Clubloopbaan

Jeugd

Olesen begon zijn voetbalcarrière bij FC Résidence Walferdange en vervolgde zijn opleiding via FC Mamer 32 en Racing FC Union Luxemburg. In 2017 sloot hij zich aan bij de jeugdopleiding van het Duitse Eintracht Trier.[1] Op 11 mei 2019 maakte hij als A-junior zijn officieus debuut in het eerste elftal, waarin hij 26 minuten meespeelde in een wedstrijd tegen SV Röchling in de Oberliga Rheinland-Pfalz/Saar.[2] Enkele maanden later, in de zomer van 2019, stapte hij over naar de jeugdopleiding van 1. FC Köln.[3]

Op 11 augustus 2019 maakte hij zijn basisdebuut voor de onder-19 van Köln in een thuiswedstrijd tegen de leeftijdsgenoten van Preußen Münster. Zijn eerste doelpunt volgde op 25 augustus, tijdens de met 1–4 gewonnen uitwedstrijd tegen Alemannia Aachen –19. In het 2019/20 stond Olesen met de onder-19 bovenaan in de A-Junioren Bundesliga West op het moment dat de competitie vanwege de coronapandemie voortijdig werd beëindigd.[4] In de zomer van 2020 stroomde hij door naar de senioren.

1. FC Köln

Op 14 december 2019 maakte Olesen als A-junior zijn debuut in het tweede elftal van 1. FC Köln, uitkomend in de Regionalliga West. In de uitwedstrijd tegen Bergisch Gladbach 09 kreeg hij een basisplaats van trainer Mark Zimmermann. In het seizoen 2020/21 werd hij definitief overgeheveld naar het tweede elftal, waar hij echter nog geen vaste waarde werd. In zijn tweede seizoen (2021/22) wist hij zich wel in de basis te spelen. Op 15 oktober 2021 maakte hij zijn eerste doelpunt bij de senioren tijdens de met 2–6 gewonnen uitwedstrijd tegen Rot Weiss Ahlen.[5] Hij bracht zijn ploeg in de 12e minuut op gelijke hoogte (1–1) en scoorde vervolgens ook in de 16e (1–2) en 47e minuut (2–4).[6]

Enkele dagen na die wedstrijd trainde Olesen voor het eerst mee met de hoofdmacht van 1. FC Köln.[7] In december werd hij definitief aan de selectie toegevoegd en maakte hij tijdens de thuiswedstrijd tegen FC Augsburg voor het eerst deel uit van de wedstrijdselectie.[8][9] In februari 2022 verlengde hij zijn contract tot medio 2024.[10] Kort daarna maakte hij op 20 maart zijn officiële debuut in de Bundesliga.[1] In de met 1–1 gelijkgespeelde thuiswedstrijd tegen Borussia Dortmund kwam hij in de 84e minuut binnen de lijnen als vervanger van Sebastian Andersson.[11]

In het seizoen 2022/23 maakte Olesen op 18 augustus zijn debuut in het Europese clubvoetbal. Tijdens een kwalificatiewedstrijd voor de Conference League tegen het Hongaarse Fehérvár, die met 1–2 werd verloren, viel hij in de 76e minuut in voor Dejan Ljubičić.[12] Kort daarna liep hij een enkelblessure op, waardoor hij enkele weken uit de roulatie was.[13] Na zijn terugkeer kwam hij voornamelijk als invaller in actie en startte hij slechts sporadisch in de basis. Tijdens een invalbeurt in de competitiewedstrijd tegen RB Leipzig ontving hij de eerste rode kaart uit zijn carrière, nadat hij kort na zijn entree tweemaal geel kreeg van scheidsrechter Benjamin Brand.[14] In zijn tweede seizoen (2023/24) veranderde zijn rol nauwelijks, waarop hij zich in de winterstop liet verhuren aan het pas naar de hoogste Zwitserse divisie gepromoveerde Yverdon-Sport.[15]

Na zijn terugkeer bij 1. FC Köln was de club inmiddels gedegradeerd naar de 2. Bundesliga.[16] Voor het seizoen 2024/25 kreeg Olesen te maken met een nieuwe hoofdtrainer, de Oostenrijker Gerhard Struber.[17] Ook onder zijn leiding wist Olesen geen vaste basisplaats te veroveren. Op 18 augustus maakte hij in de eerste ronde van de DFB-Pokal zijn eerste officiële doelpunt voor 1. FC Köln.[18] In de na verlenging met 2–3 gewonnen uitwedstrijd tegen SV Sandhausen scoorde hij in de 116e minuut het beslissende doelpunt met een kopbal.[19] Ondanks enkele basisplaatsen maakte hij in maart bekend de club aan het einde van het seizoen te zullen verlaten wegens een gebrek aan speeltijd.[20] In de slotfase van het seizoen kwam hij nog vijfmaal in actie, waaronder tijdens de kampioenswedstrijd tegen 1. FC Kaiserslautern. Na afloop van het seizoen maakte hij de overstap naar Greuther Fürth.[21]

Verhuur aan Yverdon-Sport

Op 23 januari 2024 werd bekend dat Olesen voor de tweede seizoenshelft van 2023/24 werd verhuurd aan Yverdon-Sport FC, uitkomend in de Zwitserse Super League.[15] Diezelfde dag maakte hij zijn debuut voor de club in een thuiswedstrijd tegen FC Luzern.[22] In het met 2–1 gewonnen duel werd hij in de 64e minuut ingebracht door trainer Alessandro Mangiarratti.Olesen kwam tot elf basisplaatsen en sloot het seizoen met Yverdon af op de derde plaats in de competitie. Na afloop van de huurperiode keerde hij terug naar 1. FC Köln.[23]

Greuther Fürth

In juni 2025 tekende de toen 24-jarige Olesen een contract tot medio 2027 bij Greuther Fürth.[24] Op 3 augustus stond hij voor het eerst in de basis, in de met 3-2 gewonnen thuiswedstrijd tegen Dynamo Dresden.[25]

Clubstatistieken

Seizoen Club Competitie Competitie Beker Internationaal Overig Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
2018/19 Vlag van Duitsland Eintracht Trier Oberliga Rheinland-Pfalz/Saar 1* 0 – – – 1 0
2019/20 Vlag van Duitsland 1. FC Köln II Regionalliga West 2* 0 – – – 2 0
2020/21 25 0 – – – 25 0
2021/22 27 4 – – 3 0 30 4
2022/23 Vlag van Duitsland 1. FC Köln Bundesliga 14 0 – 2 0 1 0 17 0
2023/24 6 0 1 0 – – 7 '
→ Vlag van Zwitserland Yverdon-Sport Super League 17 0 – – – 17 0
2024/25 Vlag van Duitsland 1. FC Köln 2. Bundesliga 18 0 4 1 – – 22 1
2025/26 Vlag van Duitsland Greuther Fürth 2 0 0 0 – 0 0 2 0
Carrière totaal 112 4 5 1 2 0 4** 0 123 5
Bijgewerkt tot 11 augustus 2025

* In de seizoenen 2018/19 en 2019/20 maakte Olesen als A-junior enkele speelminuten in het eerste elftal van Eintracht Trier, zonder deel uit te maken van de vaste selectie.

** In het seizoen 2020/21 kwam hij als speler van het tweede elftal van 1. FC Köln driemaal uit voor het eerste elftal. In het daaropvolgende seizoen (2021/22) speelde hij, als lid van het eerste elftal, één keer mee met het tweede elftal.

Interlandloopbaan

Olesen kwam uit voor verschillende Luxemburgse jeugdelftallen. Met geen van de jeugdselecties nam hij deel aan een eindronde. In totaal speelde hij 35 jeugdinterlands en wist hij vier keer te scoren. In 2021 maakte hij zijn debuut in het Luxemburgse nationale team tegen Azerbeidzjan.

Luxemburgse jeugdelftallen

Op 25 februari 2017 maakte Olesen onder bondscoach Reinhold Breu zijn interlanddebuut voor Luxemburg –16 in een oefenwedstrijd tegen Slowakije. In de met 0–2 verloren thuiswedstrijd viel hij tien minuten voor tijd in. Op 26 september van datzelfde jaar scoorde hij zijn eerste interlanddoelpunt voor Luxemburg –17 tijdens een oefenwedstrijd tegen Liechtenstein –17 . Hij maakte in de 76e minuut het derde doelpunt in de met 0–3 gewonnen uitwedstrijd. Voor Luxemburg –21 droeg hij op 4 juni 2021 voor het eerst de aanvoerdersband in een EK-kwalificatiewedstrijd tegen Montenegro. In de met 1–2 verloren thuiswedstrijd maakte hij in de 42e minuut het enige Luxemburgse doelpunt.

Jeugdinterlands van Mathias Olesen voor Luxemburg (Vlag van Luxemburg)
№ Datum Wedstrijd Uitslag Soort Wedstrijd Doelpunten
Als speler bij Luxemburg –16
1. 25 februari 2017 Vlag van Luxemburg Luxemburg – Vlag van Slowakije Slowakije 0 – 2 Vriendschappelijk
2. 27 februari 2017 Vlag van Luxemburg Luxemburg – Vlag van Slowakije Slowakije 1 – 3 Vriendschappelijk
3. 29 maart 2017 Vlag van Luxemburg Luxemburg – Vlag van België België 1 – 2 Vriendschappelijk
4. 19 april 2017 Vlag van Slovenië Slovenië – Vlag van Luxemburg Luxemburg 1 – 0 Vriendschappelijk
5. 21 april 2017 Vlag van Luxemburg Luxemburg – Vlag van Litouwen Litouwen 2 – 1 Vriendschappelijk
6. 23 april 2017 Vlag van Luxemburg Luxemburg – Vlag van Faeröer Faeröer 5 – 1 Vriendschappelijk
Als speler bij Luxemburg –17
1. 13 september 2017 Vlag van Estland Estland – Vlag van Luxemburg Luxemburg 1 – 4 Vriendschappelijk
2. 15 september 2017 Vlag van Estland Estland – Vlag van Luxemburg Luxemburg 1 – 0 Vriendschappelijk
3. 26 september 2017 Vlag van Liechtenstein Liechtenstein – Vlag van Luxemburg Luxemburg 0 – 3 Vriendschappelijk Goal
4. 28 september 2017 Vlag van Liechtenstein Liechtenstein – Vlag van Luxemburg Luxemburg 1 – 7 Vriendschappelijk
5. 4 oktober 2017 Vlag van Luxemburg Luxemburg – Vlag van België België 1 – 1 Vriendschappelijk
6. 23 oktober 2017 Vlag van Oostenrijk Oostenrijk – Vlag van Luxemburg Luxemburg 2 – 1 EK-kwalificatie 2018
7. 26 oktober 2017 Vlag van Roemenië Roemenië – Vlag van Luxemburg Luxemburg 0 – 0 EK-kwalificatie 2018
8. 29 oktober 2017 Vlag van Litouwen Litouwen – Vlag van Luxemburg Luxemburg 2 – 1 EK-kwalificatie 2018
Als speler bij Luxemburg –18
1. 4 september 2018 Vlag van Luxemburg Luxemburg – Vlag van Estland Estland 2 – 2 Vriendschappelijk Goal
2. 6 september 2018 Vlag van Luxemburg Luxemburg – Vlag van Estland Estland 4 – 0 Vriendschappelijk
Als speler bij Luxemburg –19
1. 23 oktober 2018 Vlag van Malta Malta – Vlag van Luxemburg Luxemburg 1 – 0 Vriendschappelijk
2. 25 oktober 2018 Vlag van Malta Malta – Vlag van Luxemburg Luxemburg 2 – 1 Vriendschappelijk
3. 14 november 2018 Vlag van Tsjechië Tsjechië – Vlag van Luxemburg Luxemburg 2 – 1 EK-kwalificatie 2019
4. 17 november 2018 Vlag van Kroatië Kroatië – Vlag van Luxemburg Luxemburg 2 – 1 EK-kwalificatie 2019 Goal
5. 20 november 2018 Vlag van Luxemburg Luxemburg – Vlag van Noord-Macedonië Noord-Macedonië 0 – 2 EK-kwalificatie 2019
6. 13 november 2019 Vlag van Engeland Engeland – Vlag van Luxemburg Luxemburg 4 – 0 EK-kwalificatie 2020
7. 16 november 2019 Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en Herzegovina – Vlag van Luxemburg Luxemburg 1 – 0 EK-kwalificatie 2020
8. 19 november 2019 Vlag van Luxemburg Luxemburg – Vlag van Noord-Macedonië Noord-Macedonië 0 – 3 EK-kwalificatie 2020
Als speler bij Luxemburg –21
1. 16 oktober 2018 Vlag van Luxemburg Luxemburg – Vlag van Bulgarije Bulgarije 1 – 0 EK-kwalificatie 2019
2. 24 maart 2019 Vlag van Ierland Ierland – Vlag van Luxemburg Luxemburg 3 – 0 EK-kwalificatie 2021
3. 10 september 2019 Vlag van Italië Italië – Vlag van Luxemburg Luxemburg 5 – 0 EK-kwalificatie 2021
4. 11 oktober 2019 Vlag van Armenië Armenië – Vlag van Luxemburg Luxemburg 2 – 0 EK-kwalificatie 2021
5. 18 november 2020 Vlag van Luxemburg Luxemburg – Vlag van Ierland Ierland 1 – 2 EK-kwalificatie 2021
6.Aanvoerder 4 juni 2021 Vlag van Luxemburg Luxemburg – Vlag van Montenegro Montenegro 1 – 2 EK-kwalificatie 2023 Goal
7. 8 juni 2021 Vlag van Zweden Zweden – Vlag van Luxemburg Luxemburg 6 – 0 EK-kwalificatie 2023
8.Aanvoerder 3 september 2021 Vlag van Italië Italië – Vlag van Luxemburg Luxemburg 3 – 0 EK-kwalificatie 2023
9.Aanvoerder 7 september 2021 Vlag van Luxemburg Luxemburg – Vlag van Ierland Ierland 1 – 1 EK-kwalificatie 2023
10.Aanvoerder 8 oktober 2021 Vlag van Ierland Ierland – Vlag van Luxemburg Luxemburg 2 – 0 EK-kwalificatie 2023
11.Aanvoerder 12 oktober 2021 Vlag van Luxemburg Luxemburg – Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en Herzegovina 0 – 2 EK-kwalificatie 2023
Bijgewerkt tot 5 april 2025

Luxemburg

Op 11 november 2021 debuteerde Olesen voor het Luxemburgse nationale elftal tijdens een WK-kwalificatiewedstrijd tegen Azerbeidzjan.[26] In het met 1–3 gewonnen uitduel bracht bondscoach Luc Holtz hem in de 88e minuut als invaller voor Olivier Thill.[27] Op 16 november 2023 maakte hij zijn eerste doelpunt voor Luxemburg, tijdens de EK-kwalificatiewedstrijd tegen Bosnië en Herzegovina.[28] In de met 4–1 gewonnen thuiswedstrijd opende hij in de 6e minuut de score met een kopbal na een voorzet van Florian Bohnert.[29] Luxemburg strandde uiteindelijk richting het Europees kampioenschap in Duitsland in de play-off na een 0–2 nederlaag in de halve finale tegen Georgie.[30]

Interlands van Mathias Olesen voor Luxemburg Vlag van Luxemburg
№ Datum Wedstrijd Uitslag Soort Wedstrijd Doelpunten
1. 11 november 2021 Azerbeidzjan Vlag van Azerbeidzjan – Luxemburg Vlag van Luxemburg 1 – 3 WK-kwalificatie 2022
2. 25 maart 2022 Luxemburg Vlag van Luxemburg – Noord-Ierland Vlag van Noord-Ierland 1 – 3 Vriendschappelijk
3. 29 maart 2022 Bosnië en Herzegovina Vlag van Bosnië en Herzegovina – Luxemburg Vlag van Luxemburg 1 – 0 Vriendschappelijk
4. 4 juni 2022 Litouwen Vlag van Litouwen – Luxemburg Vlag van Luxemburg 0 – 2 Nations League 2022/23 (Div. C)
5. 7 juni 2022 Faeröer Vlag van Faeröer – Luxemburg Vlag van Luxemburg 0 – 1 Nations League 2022/23 (Div. C)
6. 11 juni 2022 Luxemburg Vlag van Luxemburg – Turkije Vlag van Turkije 0 – 2 Nations League 2022/23 (Div. C)
7. 17 november 2022 Luxemburg Vlag van Luxemburg – Hongarije Vlag van Hongarije 2 – 2 Vriendschappelijk
8. 20 november 2022 Luxemburg Vlag van Luxemburg – Bulgarije Vlag van Bulgarije 0 – 0 Vriendschappelijk
9. 23 maart 2023 Slowakije Vlag van Slowakije – Luxemburg Vlag van Luxemburg 0 – 0 EK-kwalificatie 2024
10. 26 maart 2023 Luxemburg Vlag van Luxemburg – Portugal Vlag van Portugal 0 – 6 EK-kwalificatie 2024
11. 9 juni 2023 Luxemburg Vlag van Luxemburg – Malta Vlag van Malta 0 – 0 Vriendschappelijk
12. 17 juni 2023 Luxemburg Vlag van Luxemburg – Liechtenstein Vlag van Liechtenstein 2 – 0 EK-kwalificatie 2024
13. 20 juni 2023 Bosnië en Herzegovina Vlag van Bosnië en Herzegovina – Luxemburg Vlag van Luxemburg 0 – 2 EK-kwalificatie 2024
14. 8 september 2023 Luxemburg Vlag van Luxemburg – IJsland Vlag van IJsland 3 – 1 EK-kwalificatie 2024
15. 13 oktober 2023 IJsland Vlag van IJsland – Luxemburg Vlag van Luxemburg 1 – 1 EK-kwalificatie 2024
16. 16 oktober 2023 Luxemburg Vlag van Luxemburg – Slowakije Vlag van Slowakije 0 – 1 EK-kwalificatie 2024
17. 16 november 2023 Luxemburg Vlag van Luxemburg – Bosnië en Herzegovina Vlag van Bosnië en Herzegovina 4 – 1 EK-kwalificatie 2024 Goal
18. 19 november 2023 Liechtenstein Vlag van Liechtenstein – Luxemburg Vlag van Luxemburg 0 – 1 EK-kwalificatie 2024
19. 21 maart 2024 Georgië Vlag van Georgië – Luxemburg Vlag van Luxemburg 2 – 0 EK-kwalificatie 2024
20. 26 maart 2024 Luxemburg Vlag van Luxemburg – Kazachstan Vlag van Kazachstan 2 – 1 Vriendschappelijk
21. 5 juni 2024 Frankrijk Vlag van Frankrijk – Luxemburg Vlag van Luxemburg 3 – 0 Vriendschappelijk
22. 8 juni 2024 België Vlag van België – Luxemburg Vlag van Luxemburg 3 – 0 Vriendschappelijk
23. 5 september 2024 Noord-Ierland Vlag van Noord-Ierland – Luxemburg Vlag van Luxemburg 2 – 0 Nations League 2024/25 (Div. C)
24. 8 september 2024 Luxemburg Vlag van Luxemburg – Wit-Rusland Vlag van Wit-Rusland 0 – 1 Nations League 2024/25 (Div. C)
25. 12 oktober 2024 Bulgarije Vlag van Bulgarije – Luxemburg Vlag van Luxemburg 0 – 0 Nations League 2024/25 (Div. C)
26. 15 oktober 2024 Wit-Rusland Vlag van Wit-Rusland – Luxemburg Vlag van Luxemburg 1 – 1 Nations League 2024/25 (Div. C)
27. 15 november 2024 Luxemburg Vlag van Luxemburg – Bulgarije Vlag van Bulgarije 0 – 1 Nations League 2024/25 (Div. C)
28. 18 november 2024 Luxemburg Vlag van Luxemburg – Noord-Ierland Vlag van Noord-Ierland 2 – 2 Nations League 2024/25 (Div. C)
29. 22 maart 2025 Luxemburg Vlag van Luxemburg – Zweden Vlag van Zweden 1 – 0 Vriendschappelijk
30. 25 maart 2025 Zwitserland Vlag van Zwitserland – Luxemburg Vlag van Luxemburg 3 – 1 Vriendschappelijk
Bijgewerkt tot 5 april 2025

Erelijst

Competitie
Aantal Jaren
Vlag van Duitsland 1. FC Köln
Kampioen 2. Bundesliga1x2024/25

Persoonlijk

Olesen werd geboren in de Deense hoofdstad Kopenhagen. Vanwege het werk van zijn vader verhuisde hij met zijn ouders naar Luxemburg.[3]

Zie ook

Referenties

  1. 1 2 Mathias Olesen. Geraadpleegd op 5 april 2025.
  2. ↑ 1:3! – Personalgeschwächte Eintracht unterliegt Röchling Völklingen. Geraadpleegd op 5 april 2025.
  3. 1 2 Dworak, Max, 1. FC Köln: Mathias Olesen – Defensivtalent in Lauerstellung (18 augustus 2022). Geraadpleegd op 5 april 2025.
  4. ↑ Merten, Marc L., Keine Meistertitel? FC hofft auf Youth League für die U19 (21 mei 2020). Geraadpleegd op 21 juli 2025.
  5. ↑ Elvinger, Dan, Mathias Olesen„Zeit, meinem Land etwas zurückzugeben“ (10 november 2021). Geraadpleegd op 5 april 2025.
  6. ↑ Statistieken Rot Weiss Ahlen - 1 FC Köln II op 15 oktober 2021. Geraadpleegd op 5 april 2025.
  7. ↑ Hempel, Klemens, Spielte sich zuletzt in Baumgarts FokusNach Länderspiel-Debüt: U21-Talent vor FC-Verlängerung (13 november 2021). Geraadpleegd op 5 april 2025.
  8. ↑ 1. FC Köln bindet Talent Olesen: „Resultat von gutem Scouting und guter Ausbildung“ (4 februari 2022). Geraadpleegd op 5 april 2025.
  9. ↑ Merten, Marc L., Nicht nur als Skhiri-Ersatz: Olesen bleibt bei FC-Profis (7 januari 2022). Geraadpleegd op 5 april 2025.
  10. ↑ Effzeh verlängert mit Olesen (4 februari 2022). Geraadpleegd op 5 april 2025.
  11. ↑ Statistieken 1. FC Köln - Borussia Dprtmund op 20 maart 2022. Geraadpleegd op 5 april 2025.
  12. ↑ Löer, Christian, Mathias Olesen, ein Meister der Anpassung (11 januari 2023). Geraadpleegd op 5 april 2025.
  13. ↑ Lußem, Frank, Baumgart dämpft die Hoffnungen auf Alternativen (25 oktober 2022). Geraadpleegd op 5 april 2025.
  14. ↑ Xavi und Openda nicht zu halten: Leipzig macht kurzen Prozess mit Köln (28 oktober 2023). Geraadpleegd op 5 april 2025.
  15. 1 2 Bestätigt: Köln verleiht Olesen (23 januari 2024). Geraadpleegd op 5 april 2025.
  16. ↑ Köln steigt ab - Bochum in der Relegation (18 mei 2024). Geraadpleegd op 21 juli 2025.
  17. ↑ 1. FC Köln verpflichtet Ex-RB-Salzburg-Coach (12 juni 2024). Geraadpleegd op 21 juli 2025.
  18. ↑ Frank, Mirko, Köln-Held mit Jubel-Blackout (19 augustus 2024). Geraadpleegd op 5 april 2025.
  19. ↑ "Ganz viel Kopfsache": Wie Olesen das Kölner Weiterkommen erzwang (18 augustus 2024). Geraadpleegd op 5 april 2025.
  20. ↑ Decker, Jim, Olesen bestätigt Köln-Abgang: "Benötige regelmäßig Spielzeit" (25 maart 2025). Geraadpleegd op 5 april 2025.
  21. ↑ Greuther Fürth holt Neuzugang aus Köln (10 juni 2025). Geraadpleegd op 21 juli 2025.
  22. ↑ Svedborg, Mathias Leerberg, Oplevede dansk interesse: Schweizerne ville mig mere (24 januari 2024). Geraadpleegd op 5 april 2025.
  23. ↑ Decker, Jim, Begehrter Urbig, Top-Scorer Obuz: Diese Leihgaben kehren nach Köln zurück (26 mei 2024). Geraadpleegd op 5 april 2025.
  24. ↑ Fischer, Michael, „Laufstark und robust“: Kleeblatt verpflichtet Nationalspieler Mathias Olesen aus Köln (10 juni 2025). Geraadpleegd op 21 juli 2025.
  25. ↑ Fischer, Michael, 3:2 gegen Dresden: Noel Futkeu schießt das Kleeblatt mit zwei Toren zum ersten Heimsieg (3 augustus 2025). Geraadpleegd op 11 augustus 2025.
  26. ↑ Startdebut til Luxembourg-dansker i Bundesligaen: Helt vanvittigt (22 augustus 2022). Geraadpleegd op 21 juli 2025.
  27. ↑ Statistieken Azerbeidzjan - Luxemburg op 11 november 2021. Geraadpleegd op 5 april 2025.
  28. ↑ Mathias Olesen feiert erstes Länderspieltor (17 november 2023). Geraadpleegd op 5 april 2025.
  29. ↑ Statistieken Luxemburg - Bosnië en Herzegovina op 16 november 2023. Geraadpleegd op 5 april 2025.
  30. ↑ EK-droom Luxemburg spat uiteen na cruciaal VAR-moment met Mikautadze (21 maart 2024). Geraadpleegd op 5 april 2025.
Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is beschikbaar onder Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0, tenzij anders vermeld. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.