María Corina Machado
| María Corina Machado | ||||
|---|---|---|---|---|
![]() | ||||
María Corina Machado in 2025 bij een persconferentie na de uitreiking van de Nobelprijs | ||||
| Geboren | 7 oktober 1967 Caracas, Venezuela | |||
| Politieke partij | Vente Venezuela | |||
| Beroep | Technisch bedrijfskundige | |||
| Handtekening | ![]() | |||
| Lid van de Nationale Vergadering van Venezuela | ||||
| Aangetreden | 5 januari 2011 | |||
| Einde termijn | 21 maart 2014 | |||
| Opvolger | Ricardo Sanchéz | |||
| ||||
María Corina Machado (Caracas, 7 oktober 1967) is een Venezolaans politica en oppositieleidster. In 2025 won ze de Nobelprijs voor de Vrede.[1] Ze wordt vaak beschreven als de "Iron Lady" van Venezuela.[2]
Biografie
Vroege leven
Machado werd geboren op 7 oktober 1967 als de oudste dochter van Enrique Machado, een zakenman, en de psychologe Corina Parisca. Aan de Universidad Católica Andrés Bello behaalde ze een diploma in technische bedrijfskunde en ze behaalde een master in finance. Ze werkte eerst in de auto-industrie van Valencia voor ze in 1992 verhuisde naar Caracas.[3] Samen met Alejandro Plaz richtte ze in 2001 de vrijwilligersorganisatie Súmate op. In 2004 riep deze beweging op tot een referendum voor het aftreden van Hugo Chávez. Na het referendum werden Machado en Plaz aangeklaagd wegens verraad en samenzwering.[4] Het proces tegen haar werd in 2006 stopgezet wegens gerechtelijke processchendingen door de rechter-commissaris.
Politieke carrière
In 2010 legde Machado haar functie bij Súmate neer om zich te kandideren voor de Nationale Vergadering van Venezuela namens het district Miranda. Op 26 november van dat jaar won ze de verkiezingen en verkreeg ze haar plek in de vergadering. In 2011 gaf Machado aan dat ze zich kandidaat zou stellen voor de Venezolaanse presidentsverkiezingen 2012. Tijdens deze verkiezingen was ze diverse malen het doelwit van aanvallen van aanhangers van de regering. Ze verloor de voorverkiezingen echter van Henrique Capriles. Op 24 maart 2014 kwam er voortijdig een einde aan haar termijn als parlementslid, nadat ze als ambassadeur van Panama had gesproken op de Organisatie van Amerikaanse Staten, en werd ze vogelvrij verklaard.[5]
Oppositie
Machado was vervolgens betrokken bij de protesten die in 2014 uitbraken tegen het bewind van de nieuwe president Nicolás Maduro. In datzelfde jaar werd ze door de Venezolaanse overheid aangeklaagd omdat ze betrokken zou zijn geweest bij een moordaanslag op Maduro. Volgens de oppositie was die aanklacht gebaseerd op vervalste documenten.[6]
Tijdens een bezoek aan de stad Upata in oktober 2018 werd ze door een groep aanhangers van Maduro belaagd en kreeg ze enkele klappen. Volgens voormalig president van Colombia Andrés Pastrana was men van plan geweest haar te injecteren met een langzaam werkend gif.[7]
In 2024 wist Machado de oppositie achter zich te verenigen voor de presidentsverkiezingen, maar Maduro's kiescommissie sloot haar uit van deelname, omdat zij eerder de Amerikaanse sancties tegen het bewind had toegejuicht. In haar plaats werd door haar de relatief onbekende Edmundo Gonzalez naar voren geschoven, die het in de campagne verrassend goed deed maar die in de vervalste uitslagen als verliezer uit de bus kwam. Zowel hij als Machado moesten vervolgens onderduiken.[2]
Politieke standpunten
Machado definieert zichzelf als "liberaal", op zowel economisch en politiek gebied.[8] De Britse krant The Guardian duidt haar aan als een conservatief politica.[2]
Binnenlandse politiek
Haar politieke visie draait om het verkleinen van de rol van de staat als aanbieder van overheidsbeleid, het ondersteunen van ondernemerschap en het bevorderen van de vrije markt als middel om welvaart en banen te creëren in een verwoeste economie. Machado's visie op de overheid sluit dan ook aan bij de ideeën van Margaret Thatcher en Ronald Reagan.[8]
Machado heeft een tolerante houding ten aanzien van abortus, homohuwelijk en het gebruik van medische cannabis.[8]
Buitenlandse politiek
Sinds de herverkiezing van president Donald Trump is Machado een uitgesproken aanhanger van de Amerikaanse president en beschrijft zij hem als "de grootste kans die we ooit hebben gehad". Ook noemt ze hem een "visionair".[9] Ze steunde dan ook de strategie van Trump ten opzichte van Venezuela nadat hij de Amerikaanse vloot naar de Caribische Zee stuurde.[10] Daarnaast geldt ze ook als een aanhanger van de voormalige Braziliaanse president Jair Bolsonaro.[2] Machado sprak ook haar waardering uit voor de Israëlische premier Benjamin Netanyahu, zoals diens daadkrachtige optreden tijdens de Oorlog in Gaza vanaf 2023.[11]
Machado is een voorstander om Venezuela opnieuw te laten toetreden tot diverse multilaterale organisaties.[8]
Eerbetoon
In oktober 2024 ontving ze in Straatsburg de Václav Havelprijs voor de mensenrechten.
In oktober 2025 ontving ze de Nobelprijs voor de Vrede vanwege haar inzet voor "een rechtvaardige en vreedzame overgang van een dictatuur naar een democratie" in Venezuela.[1] Ze droeg de prijs op aan het Venezolaanse volk en aan de Amerikaanse president Donald Trump.[12][13] Vanwege haar veiligheid was Machado niet in staat om de prijs zelf in ontvangst te nemen en nam haar dochter deze prijs namens haar in ontvangst.[14] Enige uren later arriveerde ze alsnog in Oslo via het eiland Curaçao.[15]
- Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel María Corina Machado op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
- 1 2 "Venezolaanse oppositieleider Machado wint Nobelprijs voor de Vrede", NOS Nieuws, 10 oktober 2025. Geraadpleegd op 10 oktober 2025.
- 1 2 3 4 (en) Phillips, Tom, "Venezuelan politician María Corina Machado wins Nobel peace prize", The Guardian, 10 oktober 2025. Geraadpleegd op 3 januari 2026.
- ↑ The New York Times: The Rose That Is a Thorn in Chávez's Side (geraadpleegd 18 december 2018). Gearchiveerd op 5 april 2023.
- ↑ Human Rights Watch: Venezuela court orders trial civic society leaders (geraadpleegd 18 december 2018). Gearchiveerd op 3 september 2023.
- ↑ NRC Handelsblad: Leidster oppositie Venezuela vogelvrij (geraadpleegd 18 december 2018). Gearchiveerd op 12 september 2023.
- ↑ Reuters: Venezuela to charge opposition leader over alleged plot to kill Maduro (geraadpleegd 18 december 2018). Gearchiveerd op 4 september 2023.
- ↑ De Telegraaf: "Gifaanval op leider oppositie Venezuela (geraadpleegd 18 december 2018). Gearchiveerd op 28 oktober 2021.
- 1 2 3 4 (en) Moleiro, Inés Santaeulalia, Alonso, María Corina Machado, the Venezuelan Margaret Thatcher. EL PAÍS English (1 oktober 2023). Geraadpleegd op 3 januari 2026.
- ↑ (en) Nobel Peace Prize winner hailed Trump as ‘visionary’ just days before her victory. The Independent (10 oktober 2025). Geraadpleegd op 3 januari 2026.
- ↑ (en) Phillips, Tom, "Venezuela on edge over Trump regime change whispers: ‘If it does happen we are ready’", The Guardian, 7 oktober 2025. Geraadpleegd op 3 januari 2026.
- ↑ (en) "Nobel Peace Prize winner Machado told Netanyahu she appreciates Israel’s achievements in war, PM’s office says", The Times of Israel, 17 oktober 2025. Geraadpleegd op 3 januari 2026.
- ↑ María Corina Machado draagt Nobelprijs op aan Venezolaans volk én Donald Trump: “Een belangrijke bondgenoot”, HLN, 10 oktober 2025
- ↑ X-Account: María Corina Machado, I dedicate this prize to the suffering people of Venezuela and to President Trump for his decisive support of our cause!
- ↑ Visser, Jeroen, Ondergedoken Venezolaanse María Corina Machado kan Nobelprijs voor Vrede niet zelf ophalen in Oslo. de Volkskrant (10 december 2025). Geraadpleegd op 10 december 2025.
- ↑ (en) Phillips, Tom, "‘Follow the path of exiles’: María Corina Machado’s US-aided escape from Venezuela", The Guardian, 11 december 2025. Geraadpleegd op 15 december 2025.
.jpg)
