Luik-Bastenaken-Luik 1980

Vlag van België Luik-Bastenaken-Luik 1980
66e editie
Datum 20 april 1980
Startplaats Luik
Finishplaats Luik (Sauvenière)
Totale afstand 244 km
Gem. snelheid 34,717 km/h
Deelnemers 174 (21 aangekomen)
Eindklassementen
Eerste Vlag van Frankrijk Bernard Hinault
Tweede Vlag van Nederland Hennie Kuiper
Derde Vlag van België Ronny Claes
Navigatie
← Luik-Bastenaken-Luik 1979  Luik-Bastenaken-Luik 1981 →
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

De 66e editie van Luik-Bastenaken-Luik werd gehouden op zondag 20 april 1980. Van de 174 gestarte renners zouden slechts 21 de finish bereiken, vanwege de zware winterse weersomstandigheden. De naam Liège-Bastogne-Liège werd tijdens deze editie al snel verbasterd tot neige-Bastogne-neige (neige is Frans voor sneeuw).[1] Later werd het een van de zwaarste wielerkoersen ooit genoemd.[2] De Fransman Bernard Hinault won deze heroïsche editie van La Doyenne. Hij had bevriezingsverschijnselen aan zijn vingers en heeft er tot op de dag van vandaag last van.[3]

Deelnemende ploegen

Vlag van Frankrijk Renault-GitaneVlag van Frankrijk Peugeot-Esso-MichelinVlag van België IJsboerke-Warncke Eis
Vlag van België Boule d'Or-Sunair-ColnagoVlag van Frankrijk La Redoute-MotobécaneVlag van België Safir-Ludo
Vlag van België Splendor-AdmiralVlag van Nederland TI-Raleigh-CredaVlag van België DAF Trucks
Vlag van Italië Bianchi-PiaggioVlag van België Boston-MavicVlag van Frankrijk Miko-Mercier-Vivagel
Vlag van Frankrijk Puch-Campagnolo-SemVlag van Italië Gis GelatiVlag van België Marc-Carlos-V.R.D.-Woningbouw

Koersverloop

Bij de start in Luik werden de renners reeds verwelkomd door sneeuw. Na de start veranderde de neerslag in een heuse sneeuwstorm. Na 70 km was al de helft van het peloton afgestapt. De Belg Rudy Pevenage demarreerde in Houffalize en had op de Stockeu meer dan twee minuten voorsprong. Op de Côte de la Haute-Levée werd hij bijgehaald door de ontsnapte Fransman Bernard Hinault. Hinault sprong weg met nog 77 km te gaan en kwam solo aan op de Boulevard de la Sauvenière. Bijna tien minuten later arriveerden Hennie Kuiper en neo-prof Ronny Claes. In totaal wisten slechts 21 van de 174 gestarte renners de finish te behalen.[4][5]

Uitslag

rangrennerploegtijd
1Vlag van Frankrijk Bernard HinaultRenault-Gitane7u01'42"
2Vlag van Nederland Hennie KuiperPeugeot-Esso-Michelin+ 9'24"
3Vlag van België Ronny ClaesIJsboerke-Warncke Eisz.t.
4Vlag van België Fons De WolfBoule d'Or-Sunair-Colnago+ 10'34"
5Vlag van Frankrijk Pierre BazzoLa Redoute-Motobécanez.t.
6Vlag van België Ludo PeetersIJsboerke-Warncke Eisz.t.
7Vlag van België Herman VanspringelSafir-Ludo+ 12'05"
8Vlag van België Guido Van CalsterSplendor-Admiral+ 12'35"
9Vlag van Nederland Johan van der VeldeTI-Raleigh-Credaz.t.
10Vlag van België Eddy SchepersDAF Trucksz.t.
11Vlag van Frankrijk Gilbert Duclos-LassallePeugeot-Esso-Michelinz.t.
12Vlag van Italië Silvano ContiniBianchi-Piaggioz.t.
13Vlag van Nederland Henk LubberdingTI-Raleigh-Creda+ 16'03"
14Vlag van Zwitserland Stefan MutterTI-Raleigh-Credaz.t.
15Vlag van Frankrijk Pascal SimonPeugeot-Esso-Michelinz.t.
16Vlag van Nederland Jan JonkersBoston-Mavic+ 17'59"
17Vlag van Nederland Bert OosterboschTI-Raleigh-Creda+ 18'35"
18Vlag van België Paul WellensTI-Raleigh-Credaz.t.
19Vlag van Nederland Frits PirardMiko-Mercier-Vivagelz.t.
20Vlag van Frankrijk Jean-Raymond TosoPuch-Campagnolo-Sem+ 24'06"
21Vlag van Noorwegen Jostein WilmannPuch-Campagnolo-Sem+ 27'00"
Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is beschikbaar onder Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0, tenzij anders vermeld. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.