Lieke Martens

Lieke Martens-van Leer
Martens in 2017
Martens in 2017
Persoonlijke informatie
Volledige naam Lieke Elisabeth Petronella Martens
Geboortedatum 16 december 1992
Geboorteplaats Bergen (L), Vlag van Nederland Nederland
Lengte 170 cm
Been Rechts[1]
Positie Aanvaller
Clubinformatie
Voetbalcarrière geëindigd in 2025
Jeugd
1997–2005
2005–2009
2008–2009		 Vlag van Nederland RKVV Montagnards
Vlag van Nederland Olympia '18
Vlag van Nederland HvA
Senioren *
Seizoen Club W (G)
2009–2010
2010–2011
2011–2012
2012–2014
2014–2016
2016–2017
2017–2022
2022–2025		 Vlag van Nederland sc Heerenveen
Vlag van Nederland VVV-Venlo
Vlag van België Standard Luik
Vlag van Duitsland FCR 2001 Duisburg
Vlag van Zweden Kopparbergs/Göteborg
Vlag van Zweden FC Rosengård
Vlag van Spanje FC Barcelona
Vlag van Frankrijk Paris Saint-Germain		 18(2)
20(9)
25(17)
30(7)
37(12)
29(20)
157(73)
30(6)
Interlands **
2010–2011
2011–2024		 Vlag van Nederland Nederland –19
Vlag van Nederland Nederland		 27(8)
160(62)
Medailles
* Bijgewerkt op 7 juli 2025
** Bijgewerkt op 4 juni 2024
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Lieke Elisabeth Petronella Martens-van Leer (Bergen (L), 16 december 1992) is een Nederlands voormalige profvoetbalster die doorgaans als aanvalster speelde. Ze werd op 6 augustus 2017 met het Nederlands elftal Europees kampioen. Tevens kreeg ze de prijs voor beste speelster van het toernooi. Op 24 augustus 2017 werd Martens door de UEFA verkozen tot Europees voetbalster van het jaar. Op 23 oktober 2017 werd Martens door de FIFA verkozen tot beste voetbalster van de wereld. Op 31 mei 2024 nam Martens afscheid van het Nederlands Elftal.

Carrière

Martens begon met voetballen op vijfjarige leeftijd bij RKVV Montagnards in Bergen, waar ze in de F2 terechtkwam. Via F2, F1, E2, E1, D1 en de C1 doorliep ze de jeugd bij die club en rond haar achtste kreeg ze haar eerste uitnodiging voor een regionaal KNVB-elftal. Daarna stapte ze over naar Olympia '18 in Boxmeer, op aandringen van bondscoach Vera Pauw. Later nam ze ook nog deel aan het HvA-project dat opgezet was door de KNVB.[2] In de zomer van 2009 maakte ze op 16-jarige leeftijd de overstap naar sc Heerenveen om te gaan spelen in de Eredivisie.[3] Ze scoorde tweemaal in achttien duels voor de club.

In 2010 nam Martens met Nederland onder 19 deel aan het Europees kampioenschap. Ze maakte vier doelpunten tijdens het eindtoernooi waarmee ze samen met de Duitse Turid Knaak topscorer van het toernooi werd. Nederland werd in de halve finales uitgeschakeld na een strafschoppenserie. Martens scoorde wel vanaf elf meter. In de zomer van 2010 stapte ze over naar VVV-Venlo, dat vanaf het seizoen 2010/11 in de Eredivisie speelde.[4] In totaal speelde ze twintig duels voor de club en was ze negen maal trefzeker. Na één jaar vertrok ze naar Standard Fémina de Liège.

Op 22 augustus 2011 maakte Martens haar debuut in het Nederlands elftal. In het duel in en tegen China startte ze in het basiselftal en speelde de gehele wedstrijd, die in een 1–1 gelijkspel eindigde. Een paar dagen later debuteerde ze voor haar club Standard in de BeNe Supercup tegen FC Twente. Martens was tweemaal trefzeker in het met 4–1 gewonnen duel. Martens maakte in een half jaar tijd zeventien doelpunten voor de club en vertrok in januari 2012 naar FCR 2001 Duisburg.[5] De Duitse voetbalclub verzuimde echter de transfer tijdig rond te maken, waardoor Martens pas vanaf de zomer voor de club mocht spelen.[6]

Martens werd door bondscoach Roger Reijners opgenomen in de selectie voor het wereldkampioenschap voetbal in 2015. In de eerste wedstrijd, een 0–1 overwinning tegen Nieuw-Zeeland op 6 juni 2015, maakte Martens het enige doelpunt door de bal van buiten het strafschopgebied langs de keepster te krullen.[1][7] Tevens was dit het eerste doelpunt van het Nederlands dameselftal op een wereldkampioenschap. Twee jaar later behoorde Martens eveneens tot de Nederlandse selectie voor het Europees kampioenschap voetbal 2017 in eigen land. In de derde groepswedstrijd tegen België maakte zij het beslissende doelpunt (1–2), waardoor Nederland zich plaatste voor de kwartfinale.[8][9] In de kwartfinale tegen Zweden scoorde Martens de 1–0 uit een vrije trap en ook bij de 2–0 had Martens een belangrijk aandeel. Nederland werd Europees kampioen door in de finale Denemarken te verslaan (4–2). Martens maakte zelf de 2–1. Na de wedstrijd werd ze, met 3 doelpunten en 1 assist in 6 wedstrijden, uitgeroepen tot beste speelster van het toernooi.

Na het EK 2017 tekende ze een contract bij FC Barcelona Femení, dat juli 2019 met twee jaar verlengd werd.[10]

Na het WK 2019 was Martens een tijdje niet actief wegens een teenblessure. Sinds half oktober 2019 is ze weer aan het trainen en op 4 maart 2020 maakte ze haar rentree bij het Nederlands elftal.

Op 16 mei 2021 won Martens met FC Barcelona Femení de finale van de UEFA Women's Champions League, waarin met 4–0 werd gewonnen van Chelsea.

Op 16 juni 2022 tekende Martens een contract voor drie seizoenen bij Paris Saint-Germain.[11]

Op 31 mei 2024 nam Martens na een wedstrijd tegen Finland afscheid van het Nederlands Elftal. Door haar zwangerschap speelde ze geen wedstrijd meer alvorens haar contract bij Paris Saint-Germain afliep. Op 1 september 2025 maakte Martens bekend definitief een einde aan haar actieve voetbalcarrière te hebben gemaakt.[12]

Persoonlijk

Lieke Martens kreeg in 2018 een relatie met doelman Benjamin van Leer.[13] Het stel trouwde op 13 juni 2023.[14]

Clubstatistieken

Seizoen Club Competitie Wedstrijden Doelpunten
2009/10sc HeerenveenVlag van Nederland Eredivisie182
2010/11VVV-Venlo209
2011/12StandardVlag van België Eerste klasse2517
DuisburgVlag van Duitsland Bundesliga51
2012/13205
2013/14102
2014GöteborgVlag van Zweden Damallsvenskan197
2015185
2016Rosengård1812
2017118
2017/18FC BarcelonaVlag van Spanje Primera Division Femenina3013
2018/192311
2019/20121
2020/212515
2021/222116
2022/23Paris Saint-GermanVlag van Frankrijk Division 1 Féminine163
2023/24163
Totaal307130

Bijgewerkt op 31 mei 2024.

Interlandcarrière

Interlandgoals
Goal Datum Locatie Tegenstander Score Uitslag Competitie
1.28 februari 2012GSZ Stadium, Larnaca, CyprusVlag van Italië Italië2–12–1Cyprus Cup 2012
(2.)*1 juni 2012Woezik, Wijchen, NederlandVlag van Noord-Korea Noord-Korea1–14–1Vriendschappelijk
2.5 juni 2012Golden Tulip Victoria, Hoenderloo, Nederland2–02–0
3.20 juni 2012Stadion Srem Jakovo, Jakovo, ServiëVlag van Servië Servië3–04–0EK-kwalificatie 2013
4.9 februari 2013Regenboogstadion, Waregem, BelgiëVlag van België België2–13–2Vriendschappelijk
5.8 maart 2013GSP Stadium, Nicosia, CyprusVlag van Zwitserland Zwitserland1–01–1Cyprus Cup 2013
6.29 juni 2013Telstar Stadion, Velsen-Zuid, NederlandVlag van Australië Australië1–03–1Vriendschappelijk
7.2–1
8.26 oktober 2013Estádio José de Carvalho, Maia, PortugalVlag van Portugal Portugal4–07–0WK-kwalificatie 2015
9.23 november 2013Stadion Woudestein, Rotterdam, NederlandVlag van Griekenland Griekenland1–07–0
10.5–0
11.7 maart 2014GSP Stadium, Nicosia, CyprusVlag van Schotland Schotland2–33–4Cyprus Cup 2014
12.12 maart 2014GSZ Stadium, Larnaca, CyprusVlag van Zwitserland Zwitserland2–14–1
13.3–1
14.10 april 2014Stadion De Braak, Helmond, NederlandVlag van Albanië Albanië6–110–1WK-kwalificatie 2015
15.8–1
16.25 oktober 2014Tynecastle Stadium, Edinburgh, SchotlandVlag van Schotland Schotland1–02–1
17.30 oktober 2014Sparta Stadion, Rotterdam, Nederland1–02–0
18.7 februari 2015Polman Stadion, Almelo, NederlandVlag van Thailand Thailand4–07–0Vriendschappelijk
19.8 april 2015Strømmen Stadion, Strømmen, NoorwegenVlag van Noorwegen Noorwegen1–13–2
20.3–2
21.6 juni 2015Commonwealth Stadium, Edmonton, CanadaVlag van Nieuw-Zeeland Nieuw-Zeeland1–01–0WK 2015
22.17 september 2015De Vijverberg, Doetinchem, NederlandVlag van Wit-Rusland Wit-Rusland1–08–0Vriendschappelijk
23.8–0
24.29 november 2015Kras Stadion, Volendam, NederlandVlag van Japan Japan1–03–1
25.22 januari 2016Limak Arcadia Atlantis Football Center, Belek, TurkijeVlag van Denemarken Denemarken1–02–0
26.8 maart 2017Estádio Algarve, Faro-Loulé, PortugalVlag van Japan Japan2–03–2Algarve Cup 2017
27.7 april 2017Stadion Galgenwaard, Utrecht, NederlandVlag van Frankrijk Frankrijk1–21–2Vriendschappelijk
28.11 april 2017De Vijverberg, Doetinchem, NederlandVlag van IJsland IJsland3–04–0
29.13 juni 2017De Adelaarshorst, Deventer, NederlandVlag van Oostenrijk Oostenrijk3–03–0
30.8 juli 2017Sparta Stadion, Rotterdam, NederlandVlag van Wales Wales1–05–0
31.24 juli 2017Koning Willem II Stadion, Tilburg, NederlandVlag van België België2–12–1EK 2017
32.29 juli 2017De Vijverberg, Doetinchem, NederlandVlag van Zweden Zweden1–02–0
33.6 augustus 2017De Grolsch Veste, Enschede, NederlandVlag van Denemarken Denemarken2–14–2
34.28 februari 2018Bela Vista Municipal Stadium, Parchal, PortugalVlag van Japan Japan1–06–2Algarve Cup 2018
35.6–1
36.3 maart 2018VRS António Sports Complex, Vila Real de Santo António, PortugalVlag van Denemarken Denemarken2–23–2
37.6 april 2018Philips Stadion, Eindhoven, NederlandVlag van Noord-Ierland Noord-Ierland1–07–0WK-kwalificatie 2019
38.2–0
39.12 juni 2018Abe Lenstra Stadion, Heerenveen, NederlandVlag van Slowakije Slowakije1–01–0
40.9 november 2018Stadion Galgenwaard, Utrecht, NederlandVlag van Zwitserland Zwitserland2-03-0
41.5 april 2019GelreDome, Arnhem, NederlandVlag van Mexico Mexico2-02-0Vriendschappelijk
42.9 april 2019AFAS Stadion, Alkmaar, NederlandVlag van Chili Chili2-07-0
43.25 juni 2019Roazhon Park, Rennes, FrankrijkVlag van Japan Japan1-02-1WK 2019
44.2-1
45.10 maart 2020Stade du Hainaut, Valenciennes, FrankrijkVlag van Frankrijk Frankrijk3-23-3Vriendschappelijk
46.27 oktober 2020Stadiumi Fadil Vokrri, Pristina, KosovoVlag van Kosovo Kosovo3–06–0EK-kwalificatie
47.1 december 2020Rat Verlegh Stadion, Breda, Nederland3–06–0
48.18 februari 2021Koning Boudewijnstadion, Brussel, BelgiëVlag van België België4–16–1Vriendschappelijk
49.13 april 2021Goffertstadion, Nijmegen, NederlandVlag van Australië Australië2–05–0
50.21 juli 2021Miyagistadion, Rifu, JapanVlag van Zambia Zambia2-010-3Olympische Spelen 2020
51.5–1
52.27 juli 2021Nissanstadion, Yokohama,Vlag van China China4-1
8–2
53.6–2
* Werd niet erkend als officiële interland

Erelijst

Vlag van België Standard Luik
Vlag van Zweden FC Rosengård
  • Svenska Cupen: 2015/16
  • Svenska Supercupen: 2016
Vlag van Spanje FC Barcelona Femení
Vlag van Frankrijk Paris Saint-Germain
  • Coupe de France: 2023/24
Vlag van Nederland Nederland

Individueel

  • UEFA Women's Player of the Year Award: 2017
  • The Best FIFA Women's Player: 2017
  • FIFPro World XI: 2017
  • UEFA EK Speelster van het Toernooi: 2017
  • UEFA EK Team van het Toernooi: 2017
  • The Offside Rule Best Female Footballer In The World: 2017
  • IFFHS Vrouwen Wereldelftal: 2020
  • IFFHS UEFA Vrouwenelftal van het Decennium: 2011–2020
Zie de categorie Lieke Martens van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.
Dit artikel is uitgegeven door Wikipedia. De tekst is beschikbaar onder Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0, tenzij anders vermeld. Voor de mediabestanden kunnen aanvullende voorwaarden gelden.