Langstaartgrastimalia
| Langstaartgrastimalia IUCN-status: Gevoelig[1] (2025) | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() | ||||||||||||
| Taxonomische indeling | ||||||||||||
| ||||||||||||
| Soort | ||||||||||||
| Laticilla burnesii (Blyth, 1844)[2] Originele combinatie Eu[rycercus] Burnesii | ||||||||||||
| Afbeeldingen op | ||||||||||||
| Langstaartgrastimalia op | ||||||||||||
| ||||||||||||
De langstaartgrastimalia (Laticilla burnesii) is een zangvogel uit de familie Pellorneidae.
Naamgeving
De vogel werd in 1844 door Edward Blyth geldig beschreven en als eerbetoon vernoemd naar de in 1841 vermoorde Schotse ontdekkingsreiziger en diplomaat Alexander Burnes die het holotype had verzameld.
Herkenning
De vogel is 17 cm lang. De vogel heeft een lange, getrapte staart. Van boven is de vogel bruinig met donkere streepjes. De keel is vuilwit evenals de borst en buik waarover verticale streepjes lopen. De onderstaartdekveren zijn weer iets donkerder.[3]
Verspreiding en leefgebied
Deze soort komt voor in Pakistan, India en Nepal en telt twee ondersoorten:[4]
- L. b. burnesii: Pakistan en noordwestelijk India.
- L. b. nepalicola: oostelijk Nepal.
Status
De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd maar de soort wordt omschreven als op de meeste plaatsen schaars maar soms plaatselijk zeer algemeen. Aangenomen wordt dat de soort snel achteruitgaat door habitatverlies. Op de Rode lijst van de IUCN heeft deze soort daarom de status gevoelig.[1]
- 1 2 (en) Langstaartgrastimalia op de IUCN Red List of Threatened Species.
- ↑ J. Asiat. Soc. Bengal 13, pt.1, no.149 p.374
- ↑ (en) Del Hoyo, J. ed. 2020. All the Birds of the World. Lynx Edicions, Barcelona.ISBN 9788416728374
- ↑ (en) Gill F, D Donsker & P Rasmussen (Eds). 2025. IOC World Bird List (v15.1).
_(34675407315).jpg)