Ignatius Elias III

Mor Ignatius Elias III ܐܝܓܢܛܝܘܣ ܐܠܝܐܣ ܬܠܝܬܝܐ
Nasri 13 oktober 1867 – 13 februari 1932
Syrisch-orthodoxe Patriarch van Antiochië
Kerk	Syrisch-orthodoxe Kerk van Antiochië
Zetel	Mardin
Periode	1917–1932
Voorganger	Ignatius Abded Aloho II
Opvolger	Ignatius Afrem I Barsoum
Geboorteplaats	Mardin, Ottomaanse Rijk
Overlijdensplaats	Manjanikkara, Brits-Indië
Stroming	Oriëntaals-orthodox christendom
Ouders	Chorepiscopus Abraham en Maryam

Mor Ignatius Elias III (Syrisch: ܐܝܓܢܛܝܘܣ ܐܠܝܐܣ ܬܠܝܬܝܐ) (Mardin, 13 oktober 1867 – Manjanikkara (Travancore), 13 februari 1932) was de 119e patriarch van de Syrisch-orthodoxe Kerk van Antiochië en bekleedde deze functie van 1917 tot zijn overlijden in 1932. Hij werd in 1987 heilig verklaard door Ignatius Zakka I Iwas.

Nasri werd geboren in Mardin (toen in het Ottomaanse Rijk) als zoon van Chorepiscopus Abraham en Maryam. Hij had vier broers en drie zussen. Na de dood van zijn moeder werd hij opgevoed door zijn oudste zus Helena. Als tiener werkte hij als goudsmid en kortstondig ook voor de Ottomaanse overheid.

In 1887 trad hij toe tot het Mor Hananyo-klooster bij Mardin, waar hij diaken werd onder patriarch Ignatius Petrus IV. In 1889 werd hij monnik en nam de naam Elias aan. In 1892 werd hij tot priester gewijd.

Tijdens de Hamidische Bloedbaden bood hij onderdak aan ongeveer 7000 Armeense vluchtelingen in het klooster van Mor Quryaqos. Later werd hij hoofd van zowel Mor Quryaqos als Mor Hananyo. In 1908 werd hij bisschop van Diyarbakir onder de naam Mor Iwanius.

In 1912 werd hij overgeplaatst naar Mosoel. Na het overlijden van patriarch Ignatius Abded Aloho II werd hij in 1917 tot patriarch gekozen. In 1919 bezocht hij Constantinopel en kreeg hij een officiële erkenning van zijn ambt van de Ottomaanse sultan Mehmed VI.

Na de Turkse Onafhankelijkheidsoorlog moest Elias het patriarchale hoofdkwartier in Mardin verlaten en trok hij naar Jeruzalem. Hij stichtte daar een kerkelijke drukkerij, en later ook in Aleppo en Mosoel.

In 1930 hield hij een synode in het Mor Mattai-klooster bij Mosoel om de kerkstructuur te hervormen.

Op verzoek van de onderkoning van Brits-Indië, Edward Frederick Lindley Wood, reisde Elias in 1931 naar Malankara (India) om een kerkelijke verdeeldheid binnen de Malankarakerk op te lossen. Ondanks zijn slechte gezondheid maakte hij deze lange reis. Hij werd hartelijk ontvangen door geestelijken en bestuurders, en voerde overleg met beide partijen in de twist.

Elias overleed op 13 februari 1932 in Manjanikkara en werd begraven in het St. Ignatius-klooster aldaar. Zijn graf is sindsdien een belangrijk pelgrimsoord.

In 1987 werd Elias III door patriarch Ignatius Zakka I Iwas heilig verklaard. Zijn feestdag wordt jaarlijks gevierd op 13 februari.

Zie de categorie Ignatius Elias III van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.