Het Meisje met de Zwavelstokjes (Efteling)

Het Meisje met de Zwavelstokjes
Entree
Algemene informatie
Locatie	Efteling
Themagebied	Sprookjesbos
Soort attractie	Animatronicsshow
Opdrachtgever	Efteling
Ontwerper	Michel den Dulk
Status	Geopend
Opening	15 december 2004
Kosten	€1,3 miljoen
Thematisering en muziek
Componist	Maarten Hartveldt
Officiële website
Portaal    Attractieparken

Het Meisje met de Zwavelstokjes is de uitbeelding, uitgevoerd als animatronicsshow, van het gelijknamige sprookje in het Nederlandse attractiepark de Efteling. Het is het 27^e sprookje op de route door het Sprookjesbos en bevindt zich tussen Repelsteeltje en De Nieuwe Kleren van de Keizer.

Het exterieur van Het Meisje met de Zwavelstokjes lijkt op een kleine stad. Het gebouw ligt op een kunstmatige heuveltje wat het effect van 'grootsheid' kan versterken. De entree van het gebouw lijkt op een stadspoort, bestaand uit drie ronde torens. Bovenop de middelste toren is een windwijzer bevestigd. Eenmaal binnen lopen bezoekers door een gaanderij. Aan de linkerzijde van de gaanderij zijn twee ramen te vinden. Achter de ramen is een miniatuurdorp te zien met als blikvanger een kerk. De gaanderij mondt uit in een ruimte waar de publieke tribune zich bevindt. Bezoekers kijken uit op een dorsplein, waaraan een geven van een huis grenst. Verder staat er een waterpomp en zit een knielende animatronic van een meisje. Tijdens de voorstelling is een vertelstem hoorbaar. De tekst komt overeen met wat op dat moment in de scène gebeurd. Zo vertelt de vertelster dat haar schoen gestolen is en vanachter de waterpomp verschijnt een figuur met een schoen in zijn hand. De voorstelling gaat verder, terwijl het meisje zwavelstokjes aansteekt en iedere keer een visioen ziet. Tijdens het laatste visioen verschijnt de grootmoeder van het meisje. Het meisje sterft, waarna haar geest zich verenigd met haar grootmoeder en ze samen naar de hemel vertrekken. De voorstelling is voorbij en bezoekers verlaten via de achterzijde het gebouw. Langs het wandelpad zijn grafstenen te zien van de overleden grootmoeder en het overleden meisje.

Om de visioenen, de geestverschijning van grootmoeder en het meisje zelf te tonen wordt gebruik gemaakt van pepper's ghost. Midden in de ruimte staat een diagonaal doorzichtig scherm opgesteld. Hierop wordt, buiten het zicht van de bezoeker, met een videoprojector op geschenen. De scene dat grootmoeder en het meisje elkaar in de armen sluiten en ronddraaien is opgenomen met acteurs in een studio. Hiervoor werd een filmcamera gebruikt die om het koppel heen draaide.

De muziek voor het kijktafereel is gecomponeerd door Maarten Hartveldt. De vertelstem die te horen is tijden de voorstelling is van Toos van de Voorde. Zij leest in gedichtvorm het verhaal voor. De tekst hiervan is geschreven door Ton van de Ven.^[1] Het gehele tafereel is ontworpen door Michel den Dulk.

In 2004 werd gestart met de bouw van het sprookje. Hiervoor moest het gebouw van de milieudienst van de Efteling gesloopt worden. Ook moest het wandelpad door het Sprookjesbos verlegd worden en werden zeventien bomen gekapt. De officiële opening zou eigenlijk plaatsvinden op 11 december 2004, maar werd uitgesteld naar 15 december in verband met de uitvaart van Prins Berhard. Voor bezoekers was op 11 december de voorstelling wel al toegankelijk. In mei werd vlak voor de publieke tribune een tekst en brandende kaarsen aan de muur bevestigd. Zolang de voorstelling in uitvoering is, branden de kaarsen om aan te geven dat de show nog bezig is. In de tweede helft van 2025 onderging het kijktafereel een langdurige onderhoudsperiode die uitliep tot en met halverwege januari 2026. Het onderhoud liep vertraging op vanwege een onderdeel dat bij de douane lag.^[2]

• Officiële website

Zie de categorie Het meisje met de zwavelstokjes, Efteling van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.