Gustavo Dudamel
| Gustavo Dudamel | ||
|---|---|---|
![]() | ||
| Algemene informatie | ||
| Geboortenaam | Gustavo Adolfo Dudamel Ramírez | |
| Geboortedatum | 26 januari 1981 | |
| Geboorteplaats | Barquisimeto | |
| Werk | ||
| Beroep | dirigent, componist, concertmeester, violist | |
| Actieve periode | 1999–heden | |
| Kunst | ||
| Muziekinstrument | viool | |
| Genre | klassieke muziek | |
| Platenlabel | Deutsche Grammophon | |
| Familie | ||
| Echtgenoot | María Valverde, Eloísa Maturén | |
| Persoonlijk | ||
| Talen | Spaans | |
| Diversen | ||
| Lid van | American Academy of Arts and Sciences | |
| Prijzen en onderscheidingen | honorary doctor of the University of Gothenburg, Glenn Gould Prize, Orde van Francisco de Miranda (november 2007), Gouden Medaille voor Verdienste in de Schone Kunsten (2020),[1] Eugene McDermott Award in the Arts at MIT (2010),[2] ster op de Hollywood Walk of Fame, Lid van de American Academy of Arts and Sciences (2023),[3] Klassieke Brit-prijzen | |
| Website | Officiële website | |
| De informatie in deze infobox is afkomstig van Wikidata. U kunt die informatie bewerken. | ||
Gustavo Adolfo Dudamel Ramírez (Barquisimeto (Lara), 26 januari 1981) is een Venezolaans dirigent. Sinds 2009 is hij muzikaal en artistiek directeur van het Los Angeles Philharmonic Orchestra en sinds 2021 ook muziekdirecteur van de Opéra national de Paris. Vanaf het seizoen 2026-2027 wordt hij chef-dirigent van de New York Philharmonic.[4] Dudamel staat bekend om zijn energieke dirigeerstijl en zijn inzet voor muziekeducatie. Met het Los Angeles Philharmonic won hij meerdere Grammy Awards, waaronder Best Orchestral Performance (2025) voor het album Revolución diamantina met werken van Gabriela Ortiz.
Levensloop
Gustavo Dudamel begon met vioolspelen toen hij tien jaar oud was. Hij studeerde aan het Jacinto Lara Conservatorium, waar hij les kreeg van José Luis Jiménez. Later studeerde hij bij José Francisco del Castillo aan de Latijns-Amerikaanse Vioolacademie.
In 1995 begon hij zijn studie dirigeren, eerst bij Rodolfo Saglimbeni, later bij José Antonio Abreu. In 1999 werd hij benoemd als chef-dirigent van het Orquesta Sinfónica Simón Bolívar, het nationaal jeugdorkest van Venezuela. In 2004 won Dudamel het eerste dirigentenconcours van de Bamberger Symphoniker.
In 2005 debuteerde Dudamel bij het Philharmonia Orchestra, het Israëlisch Philharmonisch Orkest en het Los Angeles Philharmonic Orchestra en tekende hij een contract bij Deutsche Grammophon. In 2006 was hij gastdirigent bij het City of Birmingham Symphony Orchestra en de Staatskapelle Dresden. In november van 2006 debuteerde hij in La Scala in Milaan met Don Giovanni. Op 10 september 2007 dirigeerde hij voor het eerst de Wiener Philharmoniker, en in maart 2008 volgde het San Francisco Symphony Orchestra. Vanaf het seizoen 2007-2008 is hij de chef-dirigent van het Göteborg Symfonieorkest. Hij is nog steeds chef-dirigent van het Orquesta Sinfónica Simón Bolívar. Vanaf het seizoen 2009-2010 is hij eerste dirigent van het Los Angeles Philharmonic.
Op 16 april 2007 dirigeerde Gustavo Dudamel het Stuttgarter Radio-Symphonieorchester op een concert ter ere van de 80e verjaardag van Paus Benedictus XVI, met Hilary Hahn als solist op de viool. De paus was samen met diverse hooggeplaatste functionarissen van de Rooms-Katholieke Kerk aanwezig.[5] In mei 2009 maakte Dudamel zijn debuut bij het Koninklijk Concertgebouworkest. Hij maakte met dit orkest een korte tournee naar Duitsland en Luxemburg. Op 1 januari 2017 dirigeerde hij het Nieuwjaarsconcert van de Wiener Philharmoniker in de Wiener Musikverein.
In 2019 kreeg Dudamel een ster op de Hollywood Walk of Fame.
Revolución diamantina
Onder leiding van Dudamel voerde het Los Angeles Philharmonic Orchestra in november 2023 de concertversie van Gabriela Ortiz’ balletpartituur Revolución diamantina uit. Het werk is geïnspireerd door de Mexicaanse Glitter March van 2019, een feministisch protest tegen het toenemende aantal femicides in het land. Het album, volledig gewijd aan Ortiz’ orkestwerken, ontving tijdens de 67e Grammy Awards drie prijzen: Best Orchestral Performance voor het orkest en Dudamel, Best Classical Compendium voor het album en Best Contemporary Classical Composition voor Ortiz zelf. Dudamel noemde Ortiz’ muziek “een zeldzame fusie van oerkracht en diepe emotionele resonantie” en verklaarde dat hij al jaren droomde van een album geheel gewijd aan haar werk.[6]
Discografie
Dvd's
| Muziek-dvd met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Muziek Dvd Top 30 | Datum van verschijnen | Datum van binnenkomst | Hoogste positie | Aantal weken | Opmerkingen |
|---|---|---|---|---|---|
| Neujahrskonzert 2017 | 2017 | 04-02-2017 | 2 | 6 | met Wiener Philharmoniker |
Externe link
Noot
- ↑ https://www.ccma.cat/324/pau-dones-medalla-dor-al-merit-en-belles-arts-a-titol-postum/noticia/3068899/.
- ↑ https://arts.mit.edu/mcdermott/recipients/.
- ↑ https://www.amacad.org/new-members-2023; geraadpleegd op: 20 april 2023.
- ↑ (en) "Gustavo Dudamel, Star Maestro, to Leave L.A. for New York Philharmonic", The New York Times, 7 februari 2023. Geraadpleegd op 19 september 2025.
- ↑ Pope marks 80th birthday with concert, The Boston Globe, 16 april 2007
- ↑ (en) Gabriela Ortiz’s Revolución diamantina on Platoon wins multiple honors at the 67th GRAMMY® Awards. Website Gustavo Dudamel (3 februari 2025). Geraadpleegd op 19 september 2025.
